Που είναι σήμερα τα κυβερνητικά στελέχη που είχαν προαναγγείλει ότι αυτό το καλοκαίρι τα υδροπλάνα θα ήταν σε αέρα και θάλασσα; Η κυβέρνηση εμφανίζει ένα νέο σχέδιο νόμου το οποίο προσθέτει «πρωτοφανείς διαδικασίες» που μπλοκάρουν την αδειοδότηση των υδατοδρομίων. Μόνο από την περιγραφή βασικών διατάξεων του προωθούμενου νομοσχεδίου, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα υδροπλάνα δεν θα μπορέσουν να πετάξουν ποτέ στην Ελλάδα.
Είναι ολοφάνερο ότι και αυτή η κυβέρνηση ενεργεί υπέρ των ολιγοπωλίων στην ακτοπλοΐα και την αεροπορία, που θα χάσουν σημαντικό ποσοστό στο επιβατικό τους έργο, αν δημιουργηθεί δίκτυο υδατοδρομίων.
Τι κάνει τώρα αυτή η κυβέρνηση; Επινόησε μια «Μελέτη Κυματικής Διαταραχής» για κάθε υδατοδρόμιο και υδάτινο πεδίο από τον αιτούντα την αδειοδότησή τους! Η μελέτη αυτή, «θα προσδιορίζει την ετήσια συχνότητα υπέρβασης του σημαντικού ύψους κύματος και θα εξετάζει τις περιοχές των θαλασσοδιαδρόμων, διερευνώντας με αριθμητική προσομοίωση τη διάδοση των ανεμογενών κυματισμών από τα βαθιά νερά».
Στελέχη των εταιρειών του κλάδου των υδροπλάνων (επαγγελματίες πιλότοι, εμπειρογνώμονες, κ.λπ.), με τους οποίους επικοινώνησαν «ΤΑ ΝΕΑ», που αποκαλύπτουν το θέμα, δηλώνουν σοκαρισμένοι με την προτεινόμενη «Μελέτη», η οποία δεν απαιτείται σε καμία άλλη χώρα του κόσμου, όπου λειτουργούν υδροπλάνα (Καναδάς, ΗΠΑ, Μαλδίβες, Νορβηγία, Δανία, Αυστραλία, Ιταλία, Κροατία κ.λπ.)
Η μελέτη είναι εντελώς προκλητική αφού απαιτεί να λαμβάνει υπόψη τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες με βάση τα δεδομένα τουλάχιστον της τελευταίας πενταετίας και τη μορφολογία του πυθμένα!
Ακόμα, η μελέτη θα πρέπει να ελέγχεται από τρεις δημόσιες υπηρεσίες και η έγκρισή της θα αποτελεί προϋπόθεση για την εκάστοτε αδειοδότηση υδατοδρομίου και υδάτινου πεδίου!
ΣΥΝΕΧΩΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΤΑ ΥΔΡΟΠΛΑΝΑ
Είναι η τέταρτη κατά σειρά κομβική “τρικλοποδιά” στην προσπάθεια των υδροπλάνων να ανοίξουν φτερά στην Ελλάδα.
Η πρώτη, μπήκε αμέσως με την ψήφιση του πρώτου νόμου (3333/2005) για τα υδροπλάνα, όπου υπήρχε ο περιορισμός των 3 ημερήσιων πτήσεων σε αδειοδοτημένα υδατοδρόμια. Ο ίδιος νόμος προέβλεπε την έκδοση ΠΔ με το οποίο θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται περισσότερες πτήσεις υδροπλάνων ημερησίως, όμως δυστυχώς το ΠΔ δεν εκδόθηκε ποτέ.
Η δεύτερη «τρικλοποδιά», ήρθε με τον νόμο 4146/2013, όπου προβλεπόταν ότι για την αδειοδότηση υδατοδρομίου μέσα σε λιμάνι, θα έπρεπε πρώτα να εγκριθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ολόκληρου του λιμανιού (δηλαδή, δεν αρκούσε η ΜΠΕ του υδατοδρομίου) και μάλιστα η όλη διαδικασία θα έπρεπε να ολοκληρωθεί από τον αιτούντα την αδειοδότηση του υδατοδρομίου!
Σημειωτέον, ότι ακόμα και σήμερα λιμάνια των μικρών νησιών, δεν διαθέτουν εγκεκριμένη ΜΠΕ. Ο παραλογισμός αυτός εξαλείφθηκε με νεότερο νόμο και πλέον απαιτείται μόνο η έγκριση της ΜΠΕ του υδατοδρομίου.
Η τρίτη «τρικλοποδιά», ήρθε με τον νόμο 4568/2018, με τον οποίο απαγορεύτηκε η έκδοση άδειας ίδρυσης υδατοδρομίου από ιδιωτικές εταιρείες και επιτρεπόταν μόνο σε φορείς του Δημοσίου. Αυτό «διορθώθηκε» με μεταγενέστερο νόμο, αλλά για αρκετά χρόνια η μη αδειοδότηση ιδιωτικών υδατοδρομίων καθυστέρησε τη δημιουργία ενός βιώσιμου δικτύου.
“ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΠΟΤΕ” ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
“Δυστυχώς, τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες δημιουργούν εύλογο προβληματισμό, ως προς το ποιοι δεν θέλουν να πετάξουν τα υδροπλάνα στην Ελλάδα, θέτοντας – μέσω των διαφόρων υπηρεσιών – συνεχώς προσκόμματα εδώ και 21 χρόνια», λένε με απόγνωση οι άνθρωποι των υδροπλάνων.
Σύμφωνα με τους εμπλεκόμενους στην πολύπαθη υπόθεση των υδροπλάνων, «τα υδροπλάνα τα θέλουν οι δήμοι, οι τοπικές κοινωνίες, ο τουρισμός, αλλά δεν τα θέλουν οι ανταγωνιστές τους». Τα μεγάλα «αγκάθια» που κατά τους ίδιους εξακολουθούν να κρατούν τα υδροπλάνα μακριά από τα ελληνικά νησιά και τα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας, είναι δύο:
1.Το νομοθετικό πλαίσιο και οι συνεχείς αλλαγές στην αδειοδότηση των υδατοδρομίων, που φρενάρουν τη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου υδατοδρομίων και υδάτινων πεδίων στη νησιωτική χώρα, σε παραθαλάσσιες περιοχές και σε λίμνες.
2.Η μη χωροθέτηση και λειτουργία «Μητροπολιτικού Υδατοδρομίου στην Αθήνα». Ειδικότερα, η δημιουργία ενός κεντρικού υδατοδρομίου στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας (μεταξύ ΣΕΦ και Αλίμου), που θα χρησιμοποιείται από όλες τις εταιρείες και θα είναι εύκολα προσβάσιμο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή με ΙΧ, θεωρείται κομβικής σημασίας για το ξεκλείδωμα των επενδύσεων στον χώρο των υδροπλάνων.
Στόχος είναι να εξασφαλίζεται η εύκολη μετακίνηση των τουριστών, αλλά και η άμεση πρόσβαση των νησιωτών στο οικονομικό, εμπορικό και διοικητικό κέντρο της πρωτεύουσας, καθώς και στα μεγάλα νοσοκομεία.
