Πολλές φορές αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό της όταν υπονομεύονται τα αυτονόητα που μάλιστα αφορούν τις ζωές όλων μας. Ένα κραυγαλέο παράδειγμα είναι η υπονόμευση από την ίδια την κυβέρνηση, των πτήσεων με υδροπλάνα, ένα εγχείρημα που μετρά πάνω από 20 χρόνια προσπαθειών. Όλα είναι έτοιμα αλλά πτήσεις δεν γίνονται αν και τα υδροπλάνα μπορούν να μεταφέρουν γρήγορα ασθενείς από νησιά, να ενώσουν σε λίγα λεπτά περιοχές που χρειάζεσαι ώρες να μεταβείς, θα δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας και άλλα πολλά. Γιατί δεν πετούν τα υδροπλάνα; Για να πας ακριβά με το πλοίο.
Ένα παρόμοιο έγκλημα γίνεται με τα τρένα. Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, για αποστάσεις μέχρι 700 χιλιόμετρα πας με το τρένο. Από τα 700 και πάνω με αεροπλάνο. Ο χρόνος μετακίνησης είναι Η ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΣ μετά την ασφάλεια φυσικά. Έτσι εργαζόμενοι που ζουν ακόμα και 200 χιλιόμετρα μακριά από την εργασία τους πάνε με το τρένο γιατί η μετακίνηση τους είναι 45 με 50 λεπτά. Τα τρένα έχουν ταχύτητες από 240 έως 310 χιλμ την ώρα. Μέσα στο τρένο δε, έχουν το χρόνο και να εργάζονται με τον υπολογιστή τους. Στην Ιταλία το Μιλάνο – Μπολόνια (200 χιλμ.), γίνεται σε 50 λεπτά
Το γρήγορο τρένο στην Ελλάδα, σημαίνει ότι χιλιάδες εργαζόμενοι δεν θα χρειαστεί να γίνουν εσωτερικοί μετανάστες μένοντας στην Αθήνα, όπως συμβαίνει σήμερα. Θα παραμένουν στις γύρω πόλεις (Χαλκίδα, Λαμία, Κόρινθο, Κιάτο, Λειβαδιά Τρίπολη, Αίγιο ακόμη και Πάτρα κ.λπ.), Η Αθήνα δεν θα ασφυκτιά όπως συμβαίνει σήμερα. Και οι γύρω πόλεις δεν θα μαραζώνουν κοινωνικά και οικονομικά, από την εσωτερική μετανάστευση.
Δείτε τώρα την διαδρομή Αίγιο – Αθήνα. Σήμερα τα 160 χιλιόμετρα γίνονται σε… τρεις ώρες! Ποιος να χρησιμοποιήσει τη γραμμή που ήδη είναι βαριά ζημιογόνα; Ακόμα και όταν ολοκληρωθεί η ηλεκτροκίνηση, θα γίνεται σε πάνω από 1 ώρα και 40 λεπτά. Δεν αλλάζει κάτι.
Γιατί όμως μιλώ για υπονόμευση και του τρένου στην Ελλάδα; Γιατί αν η διαδρομή Πάτρα – Αθήνα που οδεύει προς; ολοκλήρωση, γίνεται σε 50 λεπτά θα καταρρεύσει η κίνηση στα διόδια της Ολυμπίας Οδού αλλά και των ΚΤΕΛ. Όπως δεν πετούν τα υδροπλάνα υπέρ των πλοίων, έτσι δεν ετοιμάζουν γρήγορο τρένο υπέρ των εταιρειών που διαχειρίζονται τους οδικούς άξονες. Όμως το να κάνει το εξπρές δρομολόγιο των 200 χιλιομέτρων Πάτρας – Αθήνας δύο ώρες, είναι ταχύτητες του 19ου αιώνα, δηλαδή 100 χιλιόμετρα την ώρα: Και είναι ντροπή, είμαστε στον 21ο.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να εκσυγχρονιστεί έτσι. Και κανείς δεν μιλά για όλα αυτά. Δεν μπορεί το συμφέρον και η βελτίωση της ζωής των πολιτών να παραμερίζεται με το βλέμμα στο παρελθόν και όχι στο μέλλον.
