Ο σχεδιασμός Σαμαρά για νέο κόμμα, είναι αφόρητα ιδιοτελής. Ο στόχος είναι να μπορέσει το “νέο” κόμμα να μπει στη Βουλή και αφού θα έχει κόψει την αυτοδυναμία της ΝΔ να συγκυβερνήσει μαζί της, δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλο κόμμα διαθέσιμο για κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ το έχει αποκλείσει.
Γύρω από την κίνηση Σαμαρά προσέρχονται πολιτικοί που δεν έχουν καμία δυνατότητα επιστροφής, αλλά υπάρχει και μια σιωπηρή διαμαρτυρία μέσα στη ΝΔ που έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ηγετική ομάδα περί τον Μητσοτάκη δεν τους υπολογίζει καθόλου, κυρίως στη διανομή της εξουσίας (έργα, παροχές, ρουσφέτια κ.α.).
Φυσικά, όπως πολλές φορές έχω επισημάνει, το φθαρμένο πολιτικό σύστημα της χώρας κάνει ένα ουσιώδες λάθος: Μονίμως απαξιώνει τον Μητσοτάκη αν και η διαδρομή του αποδεικνύει τις μεγάλες του ικανότητες. Μπήκε στα 35 του στην πολιτική για να πάρει τη ΝΔ και να γίνει πρωθυπουργός. Όχι μόνο τα πέτυχε αλλά επί μια δεκαετία έχει σαρώσει σε κάλπες και δημοσκοπήσεις. Γιατί; Γιατί εργάζεται νυχθημερόν, έχει συνεργάτες, παρακολουθεί τις τάσεις στην κοινωνία ξέρει τι να κάνει.
Τώρα ετοιμάζεται λοιπόν για μια τρίτη τετραετία. Και πριν από την τακτική μιας νέας νίκης κάνει απολογισμό. Τι έχει δει; Έχει δει ότι μέρος από το έργο του προχωρά αργά ή και καθόλου από το βαθύ κράτος της μεταπολίτευσης και την γραφειοκρατία. Παραδέχεται ότι έξι χρόνια τώρα, δεν μπορεί να διορθώσει ένα καθεστώς που φρενάρει ακόμη και τις δικές του αποφάσεις.
Με αφετηρία την ΔΕΘ λοιπόν, θα παρουσιάσει δυο δέσμες μέτρων. Η πρώτη τι έργο έχει παραχθεί μέχρι τώρα, έργο σημαντικό που “σκεπάστηκε” από τα ψεύδη των Τεμπών. Η δεύτερη είναι όχι μόνο τα νέα μέτρα στήριξης της μεσαίας τάξης, με φορο-ελαφρύνσεις και κίνητρα, αλλά και μεγάλες θεσμικές παρεμβάσεις για να αρχίσει να λειτουργεί αλλιώς το κράτος της μεταπολίτευσης.
Θα είναι μια εξαιρετικά συντονισμένη και σοβαρή προσέγγιση με τον πολίτη. Και τι θα έχει απέναντι του; Πολιτικούς της δεκαετίας του 80 χωρίς καμία πρόταση για οτιδήποτε.
