Μερικές φορές αυτοσαρκάζομαι. Γελάω δηλαδή με εμένα. Νεκροί στην Ηλεία από τις φωτιές το 2007 και γράφω άρθρο όπου υποστηρίζω ότι “έχει καταρρεύσει το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης” υπονοώντας ότι πλέον αναγκαστικά θα αλλάξει.
Έρχεται το Μάτι (2018) και η Αριστερά κάνει ρελάνς: 104 νεκροί. Ξαναγράφω εγώ: “έχει καταρρεύσει το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης” υπονοώντας ότι πλέον αναγκαστικά θα αλλάξει. Και μετά έρχονται τα Τέμπη (2022) με 57 νεκρούς και ξαναγράφω: “έχει καταρρεύσει το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης” υπονοώντας ότι πλέον αναγκαστικά θα αλλάξει.
Τώρα νεκρούς δεν έχουμε αλλά το κράτος της μεταπολίτευσης διαχρονικά από το 1990 και μετά, μοίραζε σε ανύπαρκτους αγρότες, για ανύπαρκτα στρέμματα με ανύπαρκτα ζώα και προϊόντα… υπαρκτά εκατομμύρια – επιδοτήσεις της ΕΕ.
Οι πολιτικοί είναι πάλι στα κάγκελα καταγγέλλοντας τους πάντες εκτός από τους εαυτούς τους και εγώ πρέπει πάλι να γράψω: “και λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, έχει καταρρεύσει το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης” υπονοώντας ότι πλέον αναγκαστικά θα αλλάξει.
Δεν βάζω μυαλό και λυπάμαι με τον εαυτό μου. Τα άρθρα μου πρέπει να αλλάξουν αφήγημα και ας είναι και πάλι μια σταθερά επαναλαμβανόμενη φράση: “Δεν καταρρέει με τίποτε το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης” λέγοντας ευθέως – γιατί να το υπονοώ; – ότι ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ.
Κρατικοί υπάλληλοι (όλοι του κόμματος) θα προωθούν την διαφθορά, πολιτικοί που θα ξέρουν την λοβιτούρα θα τα αφήνουν να εξελίσσεται για να δημιουργούν πολίτες – πελάτες και οι Θεσμοί που θα έπρεπε να επεμβαίνουν όπως π.χ η Δικαιοσύνη, θα κοιτούν αλλού.
Εντάξει λοιπόν αλλάζω αφήγημα. Στην επόμενη πρόστυχα προκλητική κατασπατάληση ευρωπαϊκών πόρων σε ανύπαρκτους δικαιούχους, ή ακόμα χειρότερα σε πολύνεκρο δυστύχημα εξ αιτίας κρατικών υπαλλήλων που αδιαφορούν, έχω έτοιμη τη νέα ατάκα και αυτή θα επαναλαμβάνω:
“Δεν καταρρέει με τίποτε το σάπιο κράτος της μεταπολίτευσης και ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ”.
