Το ερώτημα είναι, όπως το θέτει σε ανάλυσή του το Politico, αν οι πολιορκημένοι κεντρώοι της Ευρώπης έχουν τη δύναμη ή τη βούληση να τον σταματήσουν.
Αν μέχρι σήμερα είχαμε «προειδοποιητικά πυρά», η πρόσφατα δημοσιευμένη Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας είναι το πλήρες σχέδιο μάχης για τον Λευκό Οίκο. Σε αυτήν παρουσιάζει για πρώτη φορά με ολοκληρωμένο τρόπο την προσέγγισή του στις γεωπολιτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ και ο κόσμος.
Όσον αφορά την Ευρώπη, η επίσημη θέση των ΗΠΑ είναι πλέον ότι η ασφάλειά της εξαρτάται από τη στροφή της πολιτικής του ηπείρου προς τα δεξιά. Μεταξύ άλλων το έγγραφο κατηγορεί την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αύξηση του κινδύνου «εξάλειψης του πολιτισμού», λόγω της αύξησης του αριθμού των μεταναστών, της μείωσης των γεννήσεων και -κάπως ειρωνικό αυτό- της υποτιθέμενης διάβρωσης των δημοκρατικών ελευθεριών.
«Εάν οι τρέχουσες τάσεις συνεχιστούν, η ήπειρος θα είναι αγνώριστη σε 20 χρόνια ή και λιγότερο», αναφέρει. «Ως εκ τούτου, δεν είναι καθόλου προφανές εάν ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν οικονομίες και ένοπλες δυνάμεις αρκετά ισχυρές ώστε να παραμείνουν αξιόπιστοι σύμμαχοι».
Ακροδεξιά ρητορική
Οι αναφορές του στη μείωση των γεννήσεων και στη μετανάστευση κάνουν τη ρητορική οικεία σε ψηφοφόρους στην Ουγγαρία, την Ιταλία, την Ολλανδία και τη Γερμανία, όπου ακροδεξιοί πολιτικοί έχουν διατυπώσει τη «θεωρία της μεγάλης αντικατάστασης», μια ρατσιστική θεωρία συνωμοσίας που ισχυρίζεται ότι οι ελίτ συμμετέχουν σε ένα σχέδιο για την αποδυνάμωση του λευκού πληθυσμού και τη μείωση της επιρροής του.
Το έγγραφο είναι ξεκάθαρο: «Θέλουμε η Ευρώπη να παραμείνει ευρωπαϊκή».
«Μακροπρόθεσμα, είναι περισσότερο από πιθανό ότι, το αργότερο μέσα σε λίγες δεκαετίες, ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ θα έχουν πλειοψηφία μη Ευρωπαίων», αναφέρει το έγγραφο, καθιστώντας «ανοιχτό το ερώτημα» αν αυτές οι χώρες θα συνεχίσουν να θεωρούν επιθυμητή τη συμμαχία με τις ΗΠΑ.
Και τι προτείνει ο Λευκός Οίκος; Στην ουσία, γράφει το Politico, την αλλαγή καθεστώτος.
«Στόχος μας πρέπει να είναι να βοηθήσουμε την Ευρώπη να διορθώσει την τρέχουσα πορεία της», αναφέρει το στρατηγικό έγγραφο. Αυτό θα περιλαμβάνει την «καλλιέργεια της αντίστασης» εντός των ευρωπαϊκών χωρών. Σε περίπτωση που υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με τον πολιτικό χαρακτήρα του μηνύματος, το έγγραφο του Λευκού Οίκου χαιρετίζει «την αυξανόμενη επιρροή των πατριωτικών ευρωπαϊκών κομμάτων» ως αιτία για αμερικανικό αισιοδοξία.
Ο Λευκός Οίκος, με άλλα λόγια, πιστεύει: «Υποστηρίξτε την ακροδεξιά για να κάνετε την Ευρώπη ξανά μεγάλη».
Αμήχανη στάση
Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την ανάληψη καθηκόντων από τον Τραμπ και οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν διατηρήσει μια αξιοσημείωτη στάση ηρεμίας εν μέσω των προκλήσεών του, αποφεύγοντας μέχρι στιγμής μια ανοιχτή σύγκρουση που θα έκοβε εντελώς τις σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ.
Ωστόσο αυτό το νέο δόγμα είναι ένας άμεσος κίνδυνος για ηγέτες όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Κιρ Στάρμερ ή ο Φρίντριχ Μερτς, κίνδυνος που ενδεχομένως θα βρουν μπροστά τους.
Το 2026 περιμένουμε τοπικές αναμετρήσεις υψηλής σημασίας σε Βρετανία και Γερμανία ενώ η πιθανότητα πρόωρων εθνικών εκλογών είναι πάντα παρούσα στη Γαλλία. Σε κάθε περίπτωση, τα κόμματα που ευθυγραμμίζονται με το MAGA του Τραμπ –το Reform U.K., η Εναλλακτική για τη Γερμανία και ο Εθνικός Συναγερμός στη Γαλλία– είναι έτοιμα να αποκομίσουν κέρδη σε βάρος των κεντρώων που βρίσκονται σήμερα στην εξουσία.
Και πέρα από αυτό, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, των οποίων η αποστολή είναι να προστατεύουν τις εκλογές τους από ξένες παρεμβάσεις, δεν έχουν καμία διάθεση να έρθουν σε σύγκρουση με τον Τραμπ.
Οι αναφορές τους στις ΗΠΑ είναι έμμεσες και οι απαντήσεις διπλωματικές. Ο επίτροπος ΜακΓκράθ, δήλωσε πρόσφατα ότι η Ρωσία «δεν είναι ο μόνος παράγοντας» που μπορεί να έχει συμφέρον να επηρεάσει τις εκλογές και, τελικά, «να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς της ΕΕ», είπε. Όσο για το αν θα προτιμούσε οι ηγέτες των ΗΠΑ να σταματήσουν να κάνουν «εκστρατεία» στις ευρωπαϊκές εκλογές είπε ότι «έχουν δικαίωμα στις απόψεις τους, αλλά εμείς έχουμε τα δικά μας πρότυπα και επιδιώκουμε να εφαρμόζουμε τις δικές μας αξίες και την ευρωπαϊκή προσέγγιση».
Οι «Ευρωπαίοι τζαμπατζήδες»
Όσοι η Ευρώπη το σκεφτόταν, στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ δεν έχαναν ευκαιρία να δείξουν την περιφρόνησή τους για τους κεντρώους της Ευρώπης.
Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς εξαπέλυσε επίθεση κατά της Ευρώπης σχετικά με την ελευθερία του λόγου και τη δημοκρατία, ο υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ επέκρινε τους «αξιολύπητους Ευρωπαίους» για το ότι «εκμεταλλεύονται την ασφάλεια», ακόμη και ο Έλον Μασκ παρενέβη στις γερμανικές εκλογές για να υποστηρίξει την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία.
Οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες αντιλαμβάνονται ότι τώρα το τραμπικό δόγμα έχει τρόπον τινά επισημοποιηθεί στο έγγραφο πολιτικής.
Αυτό που είναι χειρότερο για ηγέτες όπως ο Μακρόν, ο Μερτς και ο Στάρμερ, συνεχίζει το Politico, είναι ότι η ανάλυση του Τραμπ, ότι μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων θέλει το δικό της ευρωπαϊκό MAGA, μπορεί, τελικά, να είναι σωστή.
Όλοι αυτοί οι ηγέτες βρίσκονται υπό τεράστια πίεση από την λαϊκιστική δεξιά στις χώρες τους.
Στη Βρετανία, το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ είναι σε καλό δρόμο για να σημειώσει σημαντικά κέρδη στις περιφερειακές και τοπικές εκλογές του 2026, κάτι που ενδέχεται να γίνει σοβαρή πρόκληση για την ηγεσία του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος που θα μπορούσε να αναγκάσει τον Στάρμερ να παραιτηθεί.
Στο Παρίσι, ο Εθνικός Συναγερμός Μαρίν Λε Πεν βασανίζει τους πρωθυπουργούς του Μακρόν στο κοινοβούλιο, ενώ η Εναλλακτική για τη Γερμανία πιέζει τον Μερτς στο Βερολίνο και τον ωθεί να υιοθετήσει ακόμη πιο σκληρές θέσεις σχετικά με τη μετανάστευση.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός αποκάλυψε σε συνέντευξή του στον Economist αυτή την εβδομάδα ότι μίλησε με τον Μερτς και τον Μακρόν σε πρόσφατο ιδιωτικό δείπνο στο Βερολίνο για την κοινή απειλή που αντιμετωπίζουν όλοι από τη Δεξιά. Αν, όμως η Αμερική εφαρμόσει τη νέα στρατηγική του Τραμπ, οι ιδιωτικές συζητήσεις μεταξύ φίλων σε δείπνα μπορεί να μην είναι αρκετές.
