Με την εμφάνιση του Στέφανου Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ περιέγραψα την αλήθεια: Ακολουθεί πιστά την τακτική Τραμπ και έτσι θα συνεχίσει. Η συνέχεια με δικαίωσε. Ο Κασσελάκης ακριβώς όπως και ο Τραμπ, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν χρειάζονται όργανα του κόμματος και άλλα δημοκρατικά.
Είναι αυτός που μιλά απευθείας με τους πολίτες και το κάνει μέσα από τα social media, ή μιλώντας απευθείας μέσα από μια κάμερα έξω από το γυμναστήριο, στο δρόμο, οπουδήποτε. Τι χρειάζονται οι γνώμες των άλλων;
Φυσικά να μην μπερδευόμαστε. Η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ θα συνέβαινε με ή χωρίς Κασσελάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε ποτέ να αφομοιώσει έναν ετερόκλητο πλήθος ψηφοφόρων που τον ακολούθησε μέχρι την εξουσία. Ήταν πάντοτε μια πολιτική Βαβέλ. Όλους τους ένωνε ακριβώς η εξουσία που όταν χάθηκε η κρίση ήταν αναπόφευκτη.
Η Βαβέλ δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να συνυπάρχει μέσα από μια απόλυτη πολιτική ασυνεννοησία – που την έλεγαν πολυφωνία – που στην πραγματικότητα δεν είχε καμία συνοχή, ούτε ακουμπούσε κοινωνικά σε μεγάλα ρεύματα. Η κρίση θα ερχόταν λοιπόν, απλώς όπως όλοι βλέπουμε, με τον Κασσελάκη έχει πάρει κωμικές διαστάσεις. Το τέλος δεν θα είναι καλό.
Μέσα στο χάος που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να κατατίθεται το ερώτημα: Ο Τσίπρας γιατί δεν μιλά; Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται τι περιμένει; Το ερώτημα είναι αστείο. Ο Τσίπρας δεν μιλά γιατί δεν έχει τίποτα να πει. ΠΟΤΕ δεν είχε να πει κάτι, όπως και ποτέ δεν πήγε αυτός τον ΣΥΡΙΖΑ στο 36%. Το έφτασε όπως ο Καμμένος έφτασε στο 11%, ο Λεβέντης στο 4,5%, ο Μιχαλολιάκος στο 7,5% κ.ο.κ.
Η μεγάλη αποτυχία του είναι ότι έστω και από τύχη πήρε 36% και το έκανε 17%. Ήταν 15 χρόνια αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, είχε σπουδαίους γύρω του, αλλά κόμμα δεν έφτιαξε ποτέ. Ήταν τραγικά ανίκανος να κυβερνήσει, ανίκανος και να διοικήσει και φυσικά και τώρα είναι ανίκανος και να παρέμβει. Ο βασιλιάς πάντοτε ήταν γυμνός.
ANΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
