Το τηλεφώνημα ανάμεσα στους δύο στενούς συνεργάτες, Τραμπ και Νετανιάχου, φαίνεται να δείχνει για ακόμη μία φορά την απόσταση που χωρίζει τα όσα το Τελ Αβίβ επιθυμεί να γίνουν ειδικά στον Παλαιστινιακό θύλακα και τα όσα η Ουάσιγκτον έχει σχεδιάσει, παρά τις διαρροές πως Ισραήλ και ΗΠΑ βρίσκονται πάντα στο ίδιο «μήκος κύματος».
Από την πλευρά του ο Ντόναλντ Τραμπ – παραδόξως όπως και ο Τζο Μπάιντεν – φαίνεται σήμερα να πιέζει τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ για άμεση και οριστική λύση στο ζήτημα με την Γάζα την ώρα που ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου επιθυμεί να υπάρξει ξεκάθαρη θέση αναφορικά με την επόμενη ημέρα στον θύλακα στην οποία ο ίδιος και η Κυβέρνησή του θα έχουν τον πρώτο και τον βασικό λόγο.
Επί της αρχής ο Ντόναλντ Τραμπ ενώ έδωσε δημόσια την απόλυτη στήριξη του Λευκού Οίκου στον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, στη δεύτερη μέσα σε 2 μήνες επίσκεψη του Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον φαίνεται να του έθεσε και ο ίδιος κάποιες – σημαντικές όπως αποδεικνύεται – κόκκινες γραμμές. Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να είχε παρουσιάσει το δικό του σχέδιο, με τη Γάζα να μετατρέπεται σε τουριστικό θέρετρο και τους Παλαιστίνιους της περιοχής να μεταφέρονται σε άλλες γειτονικές χώρες, αλλά φαίνεται πως όσο περνά ο καιρός το θέμα για τον Λευκό Οίκο περνά σε μία πιο σοβαρή και κυρίως διπλωματική προσέγγιση.
Οι πρόσφατες πρωτοβουλίες από την πλευρά της Αιγύπτου και η νέα πρόταση της Χαμάς για λήξη της σύρραξης με παράδοση των όπλων και των τούνελ εντός της Γάζας στον έλεγχο ανεξάρτητης από την ίδια αρχής φαίνεται να είναι μία πρόταση για την οποία οι ΗΠΑ δείχνουν ενδιαφέρον και αναμένεται να πιέσουν προκειμένου να γίνει αποδεκτή – με κάποιες αλλαγές. Το Ισραήλ από την πλευρά του δεν δείχνει, όπως κάνει τα δύο τελευταία χρόνια, καμία διάθεση να κάνει ένα βήμα πίσω και εάν εξαιρέσει κάποιος τις δύο συμφωνίες για κατάπαυση του πυρός – μία επί Μπάιντεν και μία επί Τραμπ – προκειμένου να επιστρέψουν οι περισσότεροι από σχεδόν 250 απαχθέντες του «Μαύρου Σαββάτου» το Τελ Αβίβ δεν έχει καμία πρόθεση να κλείσει το κεφάλαιο «στρατιωτικές επιχειρήσεις» στην περιοχή.
Οι εσωτερικές πιέσεις προς τον Νετανιάχου έχουν επιστρέψει και εκτός του Μπεν Γκβρίρ – ο οποίος είχε προσωρινά αποχωρήσει από την Κυβέρνηση συνασπισμού μετά την αποδοχή της δεύτερης εκεχειρίας – σήμερα και ο Σμόντρις δεν θέλουν να ακούν για οριστικό τέλος στον πόλεμο… Όπως και στην περίπτωση του Τζο Μπάιντεν – αν και με εντελώς διαφορετικά δεδομένα – έτσι και σήμερα με τον Ντόναλντ Τραμπ ο Λευκός Οίκος θέλει και θα πιέσει ανεξάρτητα από τα ενδοκυβερνητικά ζητήματα του Νετανιάχου για ένα αποτέλεσμα με μεγάλο χρονικό ορίζοντα και απτές εγγυήσεις από όλες τις πλευρές. Δεδομένα οι ΗΠΑ του Τραμπ δεν πρόκειται να αφήσουν εκτεθειμένο το Ισραήλ αλλά αυτό δεν θα τις σταματήσει από το να προωθήσουν μία συμβιβαστική λύση. Η Αμερικανική διπλωματία του Τραμπ έχει ανάγκη από απτά αποτελέσματα και σήμερα όπως φαίνεται υπάρχουν τα στοιχεία προκειμένου να παραχθούν τέτοια…
Για την Ουάσιγκτον πάντως το θέμα της Γάζας δεν είναι το μόνο για το οποίο πιέζουν όπως φαίνεται τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να κλείσει όσο το δυνατόν συντομότερα και με το μικρότερο δυνατό κόστος και το θέμα με το Ιράν. Μπορεί η θέση του Ισραήλ να είναι πως το Ιράν θα πρέπει να χτυπηθεί προκειμένου να διασφαλιστεί πως δεν θα αποτελέσει για τα επόμενα χρόνια κατά κανένα τρόπο ξανά απειλή αλλά ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ξεκαθαρίσει πως ο πόλεμος δεν είναι η πρώτη του επιλογή. Ο απεσταλμένος του Τραμπ στη Μέση Ανατολή (και την Ουκρανία) Ουίτκοφ μπορεί να μην έχει καταφέρει να φέρει στο διπλωματική τραπέζι Ρωσία και Ουκρανία αλλά στη Μέση Ανατολή φαίνεται πως έχει αναπτύξει σχέσεις που είναι ικανές να δώσουν αποτελέσματα. Η Τεχεράνη φαίνεται να είναι διαλλακτικότερη από τη Μόσχα και δεν είναι απίθανο να υπάρξει μία συμφωνία που θα ικανοποιεί τον Λευκό Οίκο αναφορικά με τα πυρηνικά στα οποία ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εμφανιστεί – όπως και οι προηγούμενοι Πρόεδροι των ΗΠΑ – ανυποχώρητος. Εάν υπάρξει πλαίσιο συμφωνίας ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ξεκάθαρο πως απλά θα ενημερώσει για τις λεπτομέρειες τον Νετανιάχου από τον οποίο θα «απαιτήσει»και τήρηση αποστάσεων.
Το Ισραήλ από την πλευρά του φαίνεται πως ακόμη και σήμερα μετά την αλλαγή στο οβάλ γραφείο πως δεν μπορεί να προωθήσει τη θέση του απόλυτου «κλειδοκράτορα» στην περιοχή. Μπορεί η αμερικανική στήριξη να παραμένει ακλόνητη και διαχρονικά σταθερή αλλά φαίνεται πως ακόμη και τώρα το οβάλ γραφείο δεν έχει διάθεση να αφήσει τον απόλυτο έλεγχο στην περιοχή στο Τελ Αβίβ. Αν κάτι δεν αλλάξει δραματικά και δεν υπάρξουν εξελίξεις τραγικές όπως τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στα ισραηλινά εδάφη, αυτή τη φορά πολύ δύσκολα θα καταφέρει να κάνει ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ εξαγωγή των εσωτερικών του προβλημάτων, μία κατάσταση που ίσως τον φέρει σε πραγματικά δύσκολη -προσωπικά και πολιτικά- θέση μέσα στο ερχόμενο καλοκαίρι.
