Οι πιστοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται πως έχω υποστηρίξει ότι από όσα βλέπουμε στις τηλεοπτικές εκπομπές, το 90% είναι ψέματα. Το είχα γράψει όταν κατηγορούσαν τον Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ για καταχρήσεις και υποστήριξα πως θα αποδειχθούν όλα ψέματα. Θα αναφέρω σήμερα τρία σύντομα αντίστοιχα παραδείγματα και μετά έχει συμπέρασμα.
1. ΤΟ ΟΡΙΟ. Στο κανάλι ONE o δημοσιογράφος ρωτά τον υφυπουργό Μεταφορών: Γιατί σε έναν κλειστό δρόμο όπως η Αττική Οδός υπάρχουν πινακίδες με 70 χλμ. την ώρα; Απάντηση δεν δόθηκε, να την πω εγώ. Γιατί προφανώς αυτή η ταμπέλα είναι ΠΡΙΝ από στροφή, οπότε σου χαμηλώνει το όριο ώστε αν στρίβοντας δεις ένα σταματημένο ΙΧ να μην τσακιστείς. Δεν το ήξερε ούτε ο δημοσιογράφος ούτε ο αρμόδιος υπουργός. Τι συζήτηση έκαναν στη συνέχεια μέσα από την άγνοια τους;
2. ΛΑΡΚΟ. Η κυβέρνηση απολύει 1.100 εργαζόμενους και τους δίνει α) Ολόκληρη την αποζημίωση τους (από 25.000 έως 90.000 ευρώ) β) Την επόμενη της απόλυσης, τους… προσλαμβάνει και πάλι όλους, για δυο χρόνια καταβάλλοντας τους μισθούς τους κάθε μήνα ΧΩΡΙΣ να εργάζονται. γ) Μετά την διετία τους προσλαμβάνει στο Δημόσιο!
Επί μήνες η κυβέρνηση ήταν κατηγορούμενη ότι έστειλε 1.100 ανθρώπους στο δρόμο, η αντιπολίτευση κατήγγειλε διαρκώς την απανθρωπιά της και οι δημοσιογράφοι – Πόντιοι Πιλάτοι, κοιτούσαν τους διαξιφισμούς και μίλαγαν για διωγμούς εργαζομένων.
3. PREDADOR. Επί τέσσερα χρόνια ο Ανδρουλάκης είναι στα κεραμίδια και φωνάζει ότι είναι θύμα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Ξαφνικά προχθές στη Βουλή είπε: “Ποτέ δεν είπα ότι με παρακολουθούσαν. Είπα ότι έγινε απόπειρα να με παρακολουθήσουν”. Ρωτώ έναν έναν όσους με διαβάζουν. Εσείς είδατε ποτέ σε κάποια εκπομπή οποιονδήποτε να μιλά για απόπειρα και όχι παρακολούθηση του Ανδρουλάκη; Δεν νομίζαμε όλοι μας. ότι είχαν συνδιαλέξεις του;
Χιλιάδες λοιπόν τα παραδείγματα – δεν είναι μόνο αυτά τα τρία – που ότι ακούμε και βλέπουμε δεν είναι καν μέρος της αλήθειας. Είναι απευθείας ψέματα, χωρίς κανείς να μας προστατεύει με την αλήθεια. Έτσι έχει δημιουργηθεί μια κοινωνία συσκότισης που αδυνατεί να αξιολογήσει και να ξέρει τι στάση να κρατήσει.
Με αφορμή το σημερινό μου κείμενο αύριο θα εξηγήσω πως αυτή η ημιμάθεια, ανικανότητα και ψευδολογία πολιτικών και δημοσιογράφων, έχουν κυριαρχήσει στον δημόσιο βίο. Πως τα προωθούμενα από αυτούς ψέματα, έχουν παρασύρει μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε ένα σπιράλ ανύπαρκτων θεμάτων, που όμως καθορίζουν μέχρι και την ψήφο της.
