Μια αχτίδα φωτός στη Μέση Ανατολή ξεκίνησε στον Λίβανο. Η κυβέρνηση της χώρας, κατηγορεί την Χεζμπολάχ για τον πόλεμο με το Ισραήλ και ζητά τον αφοπλισμό της. Παράλληλα διέταξε την απέλαση όλων των διπλωματών του Ιράν, με την κατηγορία ότι ενισχύουν επί χρόνια με όπλα και χρήμα την Χεζμπολάχ διαιωνίζοντας έναν πόλεμο, που ξεκίνησε το 1982 και δεν επιτρέπει την ειρήνη στη χώρα.
Στα θετικά ότι α) Η μισή Χεζμπολάχ συμφωνεί. Θέλει αφοπλισμό και να λειτουργεί ως ένα κανονικό κόμμα β) Το Ισραήλ δηλώνει ότι αν υπάρξει ειρήνη, αποχωρεί από τον Λίβανο, δεν διεκδικεί ούτε ένα μέτρο γης.
Γιατί όμως το Ιράν και η Χεζμπολάχ επιμένουν να έχουν ως σκοπό ζωής, τον πλήρη αφανισμό του Ισραήλ; Γιατί υποτίθεται ότι το επιβάλλει η θρησκεία τους. Αυτή ορίζει την απαξίωση των γυναικών, αυτή εμποδίζει ελευθερίες και δικαιώματα, αυτή οδηγεί σε βιαιότητες που δεν συνάδουν με τον 21ο αιώνα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η θρησκεία επιβάλλει τον τρόμο. Η Ευρώπη το έζησε στον Μεσαίωνα, με τον Χριστιανισμό. Ονομάστηκε Ιερά Εξέταση. Η φανατική Εκκλησία κυνηγούσε Εβραίους, Χριστιανούς και Μουσουλάμνους, για να μεταμεληθούν.
Χιλιάδες ξανθιές γυναίκες οδηγήθηκαν στην πυρά σαν μάγισσες. Επίσης έγιναν χιλιάδες βασανισαμοί, εκτελέσεις, δημεύσεις περιουσιών, ισόβιες καθείρξεις. Ο φανατισμός δεν περιορίστηκε μόνο στην πολιτική και θρησκευτική εξουσία, επεκτάθηκε και στην κοινωνία, δηλαδή στους απλούς ανθρώπους. Φτάσαμε και στους θρησκευτικούς πολέμους, δηλαδή έγιναν πόλεμοι κρατών για να επιβληθεί η “ορθή πίστη”.
Με λίγα λόγια, ο τότε Μεσαίωνας του Χριστιανισμού, ήταν ίδιος με το σημερινό φανατικό Ισλάμ. Και αυτοί ζουν σήμερα τον δικό τους Μεσαίωνα, με πολέμους, βια και παρασυρμένους απλούς ανθρώπους, όπως κάποτε η Ευρώπη.
Πως η Ευρώπη γλύτωσε από τον δικό της Μεσαίωνα; Με το απλό δόγμα ότι “η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό είναι εντελώς προσωπική και κανείς δεν μπορεί να την καθοδηγεί”. Φαίνεται αυτονόητο, αλλά επί δεκαετίες χρειάστηκαν κινήματα, ο Διαφωτισμός και πολλά ακόμη για να φτάσουμε σε αυτή την απλή σήμερα φράση.
Αυτό που ξεκίνησε λοιπόν ο Λίβανος είναι σπουδαίο. Και μας λέει πως ο Μεσαίωνας του Ισλάμ θα τελειώσει, όταν η σχέση θρησκείας και ανθρώπου γίνει επισήμως και σε όλα τα κράτη τους, εντελώς ατομική. Είναι ακόμη μακριά αυτή η μέρα. Κυβερνήσεις, Πανεπιστήμια, Σχολεία διδάσκουν τον Μεσαίωνα στις μουσουλμανικές χώρες. Αυτός όμως είναι ο μόνος δρόμος, για την ελευθερία των ανθρώπων τους.
