Με ρηματική διακοίνωση, η Αθήνα επισημαίνει ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο «αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών» και δηλώνει έτοιμη να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις.
Την απάντησή της στην επιστολή της Λιβύης προς τον ΟΗΕ, της 27ης Μαΐου, όπου είχαν καταγραφεί οι διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας βάσει του Τουρκολιβυκού Μνημονίου και η οποία περιλάμβανε και χάρτη με τις εν λόγω διεκδικήσεις, επέδωσε η Ελλάδα στις 3 Σεπτεμβρίου στον ΟΗΕ.
Η εκτενής ελληνική επιστολή περιλαμβάνει απαντήσεις σε όλους τους ισχυρισμούς της Λιβύης, απορρίπτοντας εξ αρχής το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, και καταγράφει τις ελληνικές θέσεις ως προς τα ζητήματα που έθεσε η Λιβύη: για τα δύο οικόπεδα νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης, για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά ακόμη και για τη νομιμότητα της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας και της απόφασης για οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Ιόνιο.
Το κείμενο αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει και τη βάση των ελληνικών θέσεων σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση με τη Λιβύη και έχει ιδιαίτερη σημασία η καταγραφή των ελληνικών θέσεων και επιχειρημάτων, καθώς την Τετάρτη ο Λίβυος προσωρινός υπουργός Εξωτερικών θα βρίσκεται στην Αθήνα, όπου, εκτός των άλλων, η ελληνική πλευρά θα πιέσει για τον ορισμό χρονοδιαγράμματος για την έναρξη συνομιλιών σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Το μνημόνιο «αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών»
Η ελληνική επιστολή απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Λιβύης για το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Λιβύη και η Τουρκία δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα λόγω της ύπαρξης των ελληνικών νησιών. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, το μνημόνιο «αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών και επιχειρεί να αλλοιώσει τη γεωγραφία στην Ανατολική Μεσόγειο».
Σχετικά με τους ισχυρισμούς περί της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας, η επιστολή τονίζει ότι η συμφωνία αυτή «συνήφθη μεταξύ κρατών με αντικείμενες ακτές και σε πλήρη συμμόρφωση με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας».
Η Αθήνα απορρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς της Λιβύης ότι τα οικόπεδα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, αλλά και ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, παραβιάζουν δικαιώματα της Λιβύης. Γίνεται ειδική αναφορά στα όρια που έχουν τεθεί με την Ελληνοαιγυπτιακή και την Ελληνοϊταλική Συμφωνία, αλλά και στον νόμο 4001/2011, που προβλέπει ως εξωτερικό όριο της ελληνικής ΑΟΖ την ίση απόσταση (μέση γραμμή), μέχρις ότου υπάρξει διμερής συμφωνία.
Για τη μέση γραμμή
Ως προς την προβολή από τη Λιβύη της θέσης ότι η οριοθέτηση πρέπει να γίνεται στη μέση γραμμή «μεταξύ των κύριων ακτών της Λιβύης και της Ελλάδας», θέση που παραπέμπει στην πάγια τουρκική επιχειρηματολογία περί χάραξης μέσης γραμμής μόνο μεταξύ «ηπειρωτικών ακτών», η ελληνική απάντηση είναι κατηγορηματική, τονίζοντας ότι:
«Σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης, το οποίο αποτυπώνει εθιμικό διεθνές δίκαιο, όλα τα ελληνικά νησιά διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες με τον ίδιο τρόπο όπως οποιαδήποτε άλλη χερσαία επικράτεια. Συνεπώς, κάθε μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης πρέπει να χαράσσεται με αναφορά σε σημεία βάσης στα σχετικά ελληνικά νησιά».
Για την χάραξη των εξωτερικών ορίων της λιβυκής ΑΟΖ
Η Αθήνα αμφισβητεί συνολικά και τη χάραξη των εξωτερικών ορίων της λιβυκής ΑΟΖ, όπως κατατέθηκαν στον ΟΗΕ την 27η Μαΐου, επισημαίνοντας ότι χρησιμοποιήθηκαν αμφισβητούμενες γραμμές βάσης, καθώς και το «κλείσιμο» του Κόλπου της Σύρτης, που είναι παράνομα. Επιπλέον, η ανατολική πλευρά του χάρτη που κατέθεσε η Λιβύη συμπίπτει με την παράνομη «οριοθέτηση» του Τουρκολιβυκού Μνημονίου, ενώ σε άλλα σημεία του χάρτη αμφισβητούνται πλήρως τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών. Υπενθυμίζεται, δε, ότι η Ελλάδα έχει ήδη αντιδράσει χαρακτηρίζοντας παράνομες τόσο τη ζώνη αλιείας όσο και τη συνορεύουσα ζώνη που έχει κηρύξει η Λιβύη.
Η Αθήνα, τέλος, επιφυλασσόμενη των δικαιωμάτων της, δηλώνει έτοιμη να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις με τη λιβυκή πλευρά για την οριοθέτηση των αντίστοιχων θαλάσσιων ζωνών, βάσει του διεθνούς δικαίου.
