Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εξετάζει αυτή την εβδομάδα δύο υποθέσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κομβικές αλλαγές για τους κανόνες του Διαδικτύου σχετικά με την ελευθερία του λόγου.
Το ζήτημα που τίθεται επί τάπητος, αποδείχθηκε στο παρελθόν θεμελιώδες για την άνοδο των τεχνολογικών κολοσσών: θα πρέπει αυτές οι πολυεθνικές εταιρείες να θεωρούνται νομικά υπεύθυνες για το περιεχόμενο που δημοσιεύουν οι χρήστες τους; Μέχρι στιγμής οι Big Tech το είχαν αποφύγει, αλλά νέες αγωγές φέρνουν για πρώτη φορά τον κρίσιμο, σχετικό νόμο των ΗΠΑ ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι αγωγές έγιναν από συγγενείς θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων, που υποστηρίζουν ότι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης ευθύνονται για υποκίνηση της βίας εξαιτίας των αλγορίθμων τους.
Για την πρώτη υπόθεση, Gonzalez v Google, η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε χθες, και το Ανώτατο Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αν το YouTube, ιδιοκτησίας Google, θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνο για την ανάδειξη τρομοκρατικών βίντεο του Ισλαμικού Κράτους, μέσω της αυτοματοποιημένης υπηρεσίας προτεινόμενων βίντεο.
Η δεύτερη υπόθεση, η οποία θα εκδικαστεί σήμερα, ζητά απόδοση παρόμοιων ευθυνών και στο Twitter και το Facebook.
Επί της ουσίας, αμφισβητείται το άρθρο 230 του νόμου περί ευπρέπειας των επικοινωνιών, ενός νόμου που προστατεύει τις εταιρείες τεχνολογίας από το να θεωρηθούν υπεύθυνες για υλικό που μοιράζονται χρήστες, και συνιστούν μέσω αλγορίθμων οι πλατφόρμες.
«Το διακύβευμα είναι κρίσιμο» σχολιάζει ο Guardian: «μια απόφαση υπέρ της νομικής ευθύνης του YouTube θα μπορούσε να αφήσει εκτεθειμένες όλες τις πλατφόρμες, μεγάλες και μικρές, σε πιθανές δικαστικές διαμάχες».
Βουλευτές και από τα δύο μεγάλα πολιτικά στρατόπεδα στις ΗΠΑ προωθούν κατά καιρούς μεταρρυθμίσεις για το επίμαχο άρθρο που μετρά 27 χρόνια ισχύος, υποστηρίζοντας πως οι εταιρείες θα πρέπει να λογοδοτούν για την παρουσία επιβλαβούς υλικού στις πλατφόρμες τους.
Ωστόσο οργανώσεις για τις πολιτικές ελευθερίες καθώς και εταιρείες τεχνολογίας υποστηρίζουν ότι οι αλλαγές στο άρθρο 230 θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν ανεπανόρθωτα την προστασία της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο.
Η υπόθεση Gonzalez v Google εστιάζει στο κατά πόσον η Google πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για το περιεχόμενο που προτείνουν οι αλγόριθμοί της, απειλώντας τη μακροχρόνια ασυλία που απολάμβαναν οι διαδικτυακοί κολοσσοί, βάσει του άρθρου 230.
Η μητρική εταιρεία του YouTube, η Google, έχει μηνυθεί από την οικογένεια της Νοχέμι Γκονζάλες, μιας 23χρονης Αμερικανίδας που σπούδαζε στο Παρίσι το 2015, όταν σκοτώθηκε σε μία από τις συντονισμένες επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στη γαλλική πρωτεύουσα.
Η οικογένεια επιδιώκει να ασκήσει έφεση σε απόφαση που υποστήριξε ότι το άρθρο 230 προστατεύει το YouTube από την απόδοση ευθυνών για πρόταση περιεχομένου που υποκινεί ή καλεί σε πράξεις βίας. Το επίμαχο περιεχόμενο σε αυτή την περίπτωση ήταν ένα βίντεο στρατολόγησης του Ισλαμικού Κράτους.
Οι εναγόμενοι, φέρεται πως «συνέστησαν εμπρηστικά βίντεο σε χρήστες, τα οποία δημιουργήθηκαν από το ΙΚ, βίντεο που έπαιξαν βασικό ρόλο στη στρατολόγηση μαχητών για να ενταχθούν στο ΙΚ και να υποτάξουν μια μεγάλη περιοχή της Μέσης Ανατολής και να διαπράξουν τρομοκρατικές ενέργειες στις πατρίδες τους», αναφέρεται στα δικαστικά έγγραφα.
Στη δεύτερη υπόθεση Twitter v Taameneh, τα μέλη της οικογένειας ενός θύματος τρομοκρατικής επίθεσης του 2017, που φέρεται να εξαπολύθηκε από το ΙΚ, κατηγόρησαν εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης ότι ευθύνονται για την άνοδο του εξτρεμισμού. Η υπόθεση στρέφεται κατά της Google, του Twitter, αλλά και του Facebook.
Το άρθρο 230, που είχε ψηφιστεί το 1996, προστατεύει εταιρείες όπως το YouTube, το Twitter και το Facebook από το να θεωρηθούν νομικά υπεύθυνες για το περιεχόμενο που αναρτούν οι χρήστες.
Αν το δικαστήριο δεχθεί τον ισχυρισμό των οικογενειών, οι συνέπειες θα μπορούσαν να αποδειχθούν αλυσιδωτές. Αν κριθεί απαραίτητη η λήψη μέτρων για τους αλγορίθμους συστάσεων, θα επηρεαστούν σχεδόν όλες οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, σχολιάζει στην ανάλυσή του ο Guardian.
Άλλωστε οι περισσότερες πλατφόρμες είχαν απομακρυνθεί από τη λογική προβολής των αναρτήσεων με χρονολογική σειρά, αφότου το Facebook έθεσε σε λειτουργία το “Newsfeed” το 2006, στο οποίο αλγόριθμοι πρότειναν στους χρήστες υλικό, με βάση τη δραστηριότητά τους στον Ιστό.
Καθώς άρχισαν την Τρίτη οι αγορεύσεις για την υπόθεση Gonzalez v Google, δικαστές επισήμαναν ότι τυχόν αλλαγές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια σειρά από νέες αγωγές. Η δικαστής Έλενα Κάγκαν αμφισβήτησε κατά πόσον η προστασία που απορρέει από το άρθρο 230 είναι υπερβολική, αλλά επισήμανε ότι το δικαστήριο πρέπει να ακούσει περισσότερα προτού αποφανθεί.
«Ξέρετε, δεν πρόκειται για τους εννέα μεγαλύτερους ειδικούς στο διαδίκτυο», σχολίασε η Κάγκαν, αναφερόμενη στον εαυτό της και τους υπόλοιπους οχτώ δικαστές.
Ακόμα και δικαστές που έχουν υπάρξει διαχρονικά σκληροί επικριτές των εταιρειών του Διαδικτύου, φάνηκαν διστακτικοί στην πιθανή αλλαγή του άρθρου 230, κατά τη διάρκεια της χθεσινής ακρόασης.
Ο δικαστής Κλάρενς Τόμας είπε ότι δεν ήταν σαφές αν ο αλγόριθμος του YouTube ήταν υπεύθυνος για την υποκίνηση της τρομοκρατίας, ενώ ο αρχιδικαστής Τζον Ρόμπερτς συνέκρινε τις συστάσεις βίντεο με έναν βιβλιοπώλη που προτείνει βιβλία σε κάποιον πελάτη.
Πηγή: Guardian
