Του Θεόδωρου Ξυλιά*
Η δημοτική αρχή προχωρά σε αύξηση κατά 37% των δημοτικών τελών σε 25 κοινότητες για το 2026, μεταφέροντας ένα ακόμη οικονομικό βάρος σε νοικοκυριά και επαγγελματίες. Η επιλογή αυτή έρχεται σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων για τους πολίτες και διαμορφώνει ένα νέο, δυσμενέστερο πλαίσιο επιβαρύνσεων χωρίς να προκύπτει ότι έχουν αξιοποιηθεί όλες οι εναλλακτικές δυνατότητες περιορισμού του κόστους.
Η επίκληση ότι η Πάτρα διαθέτει τα χαμηλότερα τέλη σε σύγκριση με άλλους δήμους παρουσιάζεται αποσπασματικά. Στις συγκρίσεις που έγιναν δεν αποτυπώνεται ότι αλλού εφαρμόζονται διαφορετικοί συντελεστές κυρίως για οικιακή χρήση κατά περιοχή. Η επιλεκτική παράθεση στοιχείων δεν μπορεί να λειτουργεί ως τεκμηρίωση για οριζόντιες αυξήσεις.
Την ίδια στιγμή, γίνεται λόγος για δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος, χωρίς όμως να αξιοποιείται η πρόσκληση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας για συμμετοχή σε ενεργειακή κοινότητα που θα μπορούσε να μειώσει ουσιαστικά τις δαπάνες του Δήμου. Αν πράγματι το κόστος ενέργειας αποτελεί βασικό επιχείρημα για την αύξηση των τελών, τότε η απουσία σχετικής πρωτοβουλίας γεννά εύλογα ερωτήματα.
Ιδιαίτερα άδικη είναι η αντιμετώπιση των μικρών και ορεινών κοινοτήτων, με 14 έως 45 μόνιμους κατοίκους, όπου η αποκομιδή απορριμμάτων πραγματοποιείται μόλις τρεις φορές τον μήνα, σε αντίθεση με το κέντρο της πόλης που γίνεται καθημερινά και όχι μόνο. Παρά τη σαφώς μειωμένη παροχή υπηρεσιών, δεν προβλέπεται καμία ουσιαστική απαλλαγή ή ειδική μέριμνα.
Υπενθυμίζεται ότι το 2024 αυξήθηκαν κατά 60% τα τέλη κοινόχρηστων χώρων, επιβαρύνοντας σημαντικά τα καταστήματα της πόλης. Η νέα αύξηση προστίθεται σε μια ακολουθία αποφάσεων που εντείνουν το οικονομικό βάρος για δημότες και επιχειρήσεις, χωρίς σαφές σχέδιο εξορθολογισμού και δίκαιης κατανομής των βαρών.
*Δημοτικός Σύμβουλος με την παράταξη «Πάτρα Ενωμένη»
