Μετά την πρόσφατη παραίτησή το από τη θέση του Συντονιστή της Ν.Ε. Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ o Kώστας Μαλαμής επανέρχεται με ένα κείμενο – σχόλιο στο Μανιφέστο του Ιδρύματος Τσίπρα.
Τίτλος του κειμένου είναι:Αφήνοντας στην άκρη τα «μικρά»…
Αναλυτικά έχει ως εξής:
“Αυτό που σήμερα χρειαζόμαστε, αυτό που σήμερα έχει ανάγκη η χώρα μας, είναι να ξαναφουντώσει η ελπίδα. Σε αυτή την κατεύθυνση είχαμε το πρώτο ουσιαστικό βήμα με την ανακοίνωση από το Ινστιτούτο “Αλέξης Τσίπρας” του Μανιφέστου για την Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Η σύγκλιση αυτή χαρακτηρίζεται ως “κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα”. Το μανιφέστο δεν αντιμετωπίζει τα ρεύματα αυτά κατ’ ανάγκη ανταγωνιστικά αλλά προσπαθεί να βρει τις διαδρομές αυτές που θα τους επιτρέψουν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά. Από τη σοσιαλδημοκρατία αντλεί την έμφαση στους θεσμούς και το κοινωνικό κράτος, από τη ριζοσπαστική αριστερά την ανάγκη για βαθύτερες τομές και αναδιανομή, και από την οικολογία τη στρατηγική προτεραιότητα της βιωσιμότητας. Αυτή η σύνθεση επιχειρεί να δώσει απάντηση στο διαχρονικό πρόβλημα κατακερματισμού του προοδευτικού χώρου.
Με άλλα λόγια το μανιφέστο αυτό αποτελεί μια συνειδητή απόπειρα επανατοποθέτησης της προοδευτικής παράταξης στην Ελλάδα. Αυτό που καθιστά το κείμενο ιδιαίτερα ενδιαφέρων, είναι η διαπίστωση ότι “για τη σύγχρονη αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού”. Αυτή η ζητούμενη διεύρυνση ενδεχομένως (μένει να αποδειχθεί) μπορεί να πάει την υπόθεση της νέας αριστεράς μπροστά. “..η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς· η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας· και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη”.
Χρειαζόμαστε αυτή τη νέα αριστερά; προφανώς ναι. Για να ανθίσει όμως είναι ανάγκη να ανέβουν στο τρένο πολλοί ώστε να συγκροτηθεί μια νέα προοδευτική πλειοψηφία . Να αφήσουν στην άκρη τις υπαρκτές διαφορές και να δουν την προοπτική που μπορεί να δώσει μια συνεκτική πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης
Το μανιφέστο δεν είναι πολιτική διακήρυξη ίδρυσης κόμματος. Η διακήρυξη – με δεδομένο ότι το νέο κόμμα σύντομα θα ανακοινωθεί – θα έρθει στην ώρα της και θα αποτελέσει τη βάση για μια νέα πολιτική συμφωνία. Κείμενα όμως όπως αυτό είναι πολύτιμα γιατί ανοίγουν τη συζήτηση, αναλύουν την πραγματικότητα στην Ελλάδα και ευρύτερα, με άλλα λόγια διαμορφώνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθεί το νέο κίνημα που στήνεται. Με άλλα λόγια προσπαθεί να βάλει το άλογο (τη θεωρεία) μπροστά από το κάρο (το κίνημα).
Η έντονη συζήτηση που δημιούργησε η ανακοίνωση του κειμένου, αποδεικνύει την αναγκαιότητά του. Φυσικά και θα υπάρξουν αντιρρήσεις, συμπληρώσεις, θα υπάρξουν προτάσεις, άλλες καλοπροαίρετες αλλά και κακοπροαίρετες. Φαίνεται όμως ότι αυτή τη φορά, θα πάμε προς τις εκλογές συζητώντας πολιτικά και αυτό είναι κέρδος μεγάλο και αυτό το πιστώνεται προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η στρατηγική για τη συγκρότηση ενός νέου προοδευτικού μπλοκ εξουσίας. Δεν πρόκειται απλώς για εκλογική διεύρυνση, αλλά για μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτική συμμαχία με σαφές ιδεολογικό στίγμα.
Συνολικά, το μανιφέστο αποκτά τη σημασία του ακριβώς επειδή επιχειρεί να υπερβεί τις αδυναμίες του παρελθόντος και να διατυπώσει μια συνεκτική, ρεαλιστική αλλά και φιλόδοξη πρόταση για το μέλλον της χώρας. Μας δίνει την αφορμή και το υπόβαθρο για να βγούμε στην κοινωνία, σε μια νέα αφετηρία, αφήνοντας στην άκρη τα «μικρά» για να πετύχουμε το μεγάλο «εμείς».
