Το πρόβλημα, ωστόσο, αναφέρουν κάτοικοι, δεν είναι τα οχήματα που κατεβαίνουν στο νησί για να χρησιμοποιηθούν σε έργα. Είναι το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών δεν επιστρέφουν ποτέ από εκεί που… ήρθαν. Και φυσικά, δεν είναι μόνο το λιμάνι της Ύδρας. Στον γραφικό οικισμό Καμίνι, οι κάτοικοι μιλούν για καταστροφή, καθώς έχει μετατραπεί σε αποθήκη μηχανημάτων και αυτοκινήτων. Και όχι μόνο. Εγκαταλελειμμένα μηχανήματα και υλικά, πεταμένα τρέιλερ και σπασμένα σκάφη, μπάζα και σκουπίδια συνθέτουν την εικόνα.
Ίδια εικόνα και στο Μανδράκι, όπου τα οχήματα είναι… παραταγμένα στη σειρά. «πρόκειται για τροχοφόρα που έφεραν στο νησί εργολάβοι για κάποια έργα και παρέμειναν εσαεί. Μιλάω για παλιά, ιδιωτικά έργα», λέει ένας από τους πολλούς κατοίκους που ανησυχούν ότι χάνεται για πάντα ο γραφικός χαρακτήρας του μοναδικού νησιού της Ελλάδας όπου απαγορεύεται η κίνηση κάθε τροχοφόρου, αλλά καταλαμβάνεται σιγά- σιγά από αυτοκίνητα, μηχανάκια και ποδήλατα, όπως έγινε στις Σπέτσες που ίσχυε το ίδιο καθεστώς.
Αρκεί μια βόλτα στην Ύδρα για να διαπιστώσει κανείς του λόγου το αληθές. Εκτός από τα σκαπτικά μηχανήματα και τα φορτηγά τα οποία χρησιμοποιούνται σε δημόσια έργα, στα λιθόστρωτα δρομάκια του νησιού θα δει κανείς ό,τι και στην Αθήνα και… παραπάνω. Αγροτικά αυτοκίνητα, φορτηγά και βαν, εκσκαφείς και τρέιλερ, αλλά και τρακτέρ. Αυτά κάνουν τα ποδήλατα, με πεντάλ και ηλεκτρικά, αλλά και τα ηλεκτρικά πατίνια να μοιάζουν με… όαση νομιμότητας. Κάποια από τα οχήματα αυτά που ήρθαν και… έμειναν στο νησί, χρησιμοποιούνται για καθημερινές εργασίες και μετακινήσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πατίνια και τα ποδήλατα, με τα οποία συχνά φτάνουν «εξοπλισμένοι» τουρίστες, στους οποίους τα έχουν ενοικιάσει εταιρείες για να περιπλανηθούν στο νησί.
Καθώς η Ύδρα έχει περιορισμένο οδικό δίκτυο που συνδέει τα προϊστορικά και μυκηναϊκά μονοπάτια, τα οποία βρίθουν από όστρακα και μαρτυρίες του αρχαίου παρελθόντος του νησιού, ο λόγος για τον οποίο απαγορεύεται η κίνηση όλων των τροχοφόρων έχει να κάνει με τη διατήρηση των θησαυρών του νησιού και φυσικά του χαρακτήρα του. Άλλωστε η αρχαιολογική διάταξη που απαγορεύει την κίνηση όλων των τροχοφόρων στο νησί (επιτρέπεται μόνο μετά από άδεια της τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων και οχήματα διαθέτουν μόνο η Πυροσβεστική, ο Δήμος και το Νοσοκομείο της Ύδρας, ώστε να τα χρησιμοποιούν ελεύθερα για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης– αν και αυτοί σύντομα, καθώς φαίνεται, θα έχουν να αντιμετωπίσουν το μποτιλιάρισμα των άλλων ελληνικών προορισμών.
Για το θέμα έχει γνωμοδοτήσει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους που έχει αποφασίσει ότι αυτός που μπορεί να επιτρέπει ή όχι την κατ’ εξαίρεση κίνηση τροχοφόρων στο νησί, είναι ο/η εκάστοτε υπουργός Πολιτισμού. Ενόψει και της αυριανής σύσκεψης όπου θα επιχειρηθεί να βρεθεί λύση για το ζήτημα αυτό, πηγές του ΥΠΠΟ επισημαίνουν ότι το Υπουργείο έχει απαγορεύσει μεν, δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο δε, αφού δεν διαθέτει κατασταλτικό μηχανισμό για τέτοιες παραβάσεις.
Μέχρι να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα απαγορευθεί (ξανά) στην πράξη η κίνηση των τροχοφόρων στην Ύδρα και αυτή θα ξαναγίνει το ήσυχο νησί όπου όλοι περπατούν, οι κάτοικοι θα στριμώχνονται στην άκρη για να περάσουν τα αυτοκίνητα, τα τρακτέρ, τα μηχανάκια, τα ποδήλατα και τα πατίνια αυτών που σνομπάρουν την πεζοπορία, αλλά και το νόμο που προστατεύει το νησί.
