Στα πρόθυρα της κατάρρευσης η κυβέρνηση της Γαλλίας, με την χώρα για άλλη μια φορά στο κατώφλι της πολιτικής κρίσης και της οικονομικής με έναν προϋπολογισμό περικοπών!
Αυτό σημαίνει πως τ
Το μακρύ και πολιτικά καυτό καλοκαίρι που άρχισε στη Γαλλία μετά τις ευρωεκλογές του 2024, την επικράτηση της Μαρίν Λεπέν και τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που προκήρυξε ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, δραματικές ψηφοφορίες στην Εθνοσυνέλευση και ακροβασίες πάνω στο γράμμα και το πνεύμα του γαλλικού Συντάγματος συνθέτουν ένα μάλλον πρωτοφανές σκηνικό αστάθειας. Η προοπτική μιας οικονομικής κρίσης που απειλεί να φέρει τη χώρα στα πρόθυρα του ΔΝΤ κάνει πλέον αυτό το σκηνικό ασφυκτικό.
Η ψηφοφορία για την παροχή εμπιστοσύνης που θα γίνει στις 8 Σεπτεμβρίου, όπως ζήτησε χθες ο πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού, μπορεί να σημάνει το τέλος της κυβέρνησης και μαζί της την αρχή μιας οικονομικής κρίσης με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η παρουσίαση του πακέτου των περικοπών από τον Μπαϊρού τον Ιούλιο ήταν το πρώτο «καμπάνακι». Εξήγγειλε περικοπές που ξεπερνούν τα 40 δισ. ευρώ, σε μια προσπάθεια να τιθασευτεί το έλλειμμα που πλέον ξεπερνά το 4,5% του ΑΕΠ.
«Είναι ένας κίνδυνος που έχουμε μπροστά μας και που θέλουμε να αποφύγουμε. Αλλά δεν μπορώ να σας πω ότι ο κίνδυνος δεν υπάρχει», έλεγε το πρωί της Τρίτης ο υπουργός Οικονομικών Ερίκ Λομπάρ. Μια δήλωση σε δραματικούς τόνους για την οποία αμέσως κατηγορήθηκε ότι έριξε λάδι στη φωτιά.
Αργότερα αναδιπλώθηκε: «Σήμερα, δεν απειλούμαστε από καμία παρέμβαση, ούτε από το ΔΝΤ, ούτε από την ΕΚΤ, ούτε από κανέναν διεθνή οργανισμό», έγραψε σε ανάρτησή του για να προσθέσει ότι «η ανισορροπία των δημοσιονομικών θέτει σε κίνδυνο τη μακροπρόθεσμη ελευθερία μας ως έθνος».
«Χάος ή ευθύνη»
Το μήνυμα του Μπαϊρού είναι απλό και μοιάζει να ανακαλεί τη γαλλική ιστορία: «η επιλογή σήμερα είναι χάος ή ευθύνη» λέει ο σημερινός πρωθυπουργός, με τον Λομπάρντ να προειδοποιεί για τον «κατακλυσμό» του ΔΝΤ.
Εν τω μεταξύ το 67% των Γάλλων σε μια πρώτη δημοσκόπηση του BFMTV δηλώνουν ότι δεν θέλουν να συνεχιστεί ο βίος της κυβέρνησης. Πάνω από τους μισούς (55%) λένε ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν χειρότερα από όσο είναι.
Δύο ακόμη αποτελέσματα που δείχνουν το οριακό σημείο στο οποίο βρίσκεται πλέον η κοινή γνώμη: το 69% θέλουν εκλογές, ενώ το 67% ζητούν ακόμη και την παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν.
«Όταν προεδρεύσεις, κάνεις αυτό για το οποίο εκλέχθηκες και, πάνω απ’ όλα, αυτό που πιστεύεις ότι είναι σωστό για τη χώρα. Αυτό είναι που κάνω από την πρώτη μέρα και αυτό θα κάνω μέχρι το τελευταίο λεπτό», είναι η απάντηση του Μακρόν.
Όσο για την κινητοποίηση της 10ης Σεπτεμβρίου, στην οποία πολλοί βλέπουν την επιστροφή στους δρόμους των Κίτρινων Γιλέκων, το 55% βλέπουν θετικά την κινητοποίηση, ενώ ένα διόλου ευκαταφρόνητο 30% είναι αντίθετο αν όχι και εχθρικό προς τις κινητοποιήσεις.
«Αναλογιστείτε τη στάση σας»
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που λίγο ως πολύ συντηρούσαν τεχνητά στη ζωή την κυβέρνηση Μπαϊρού αυτή τη φορά δηλώνουν ότι θα καταψηφίσουν.
Ο πρωθυπουργός ζήτησε ειδικά από τους Σοσιαλιστές να αναλογιστούν τις περιστάσεις και να αφήσουν στην άκρη την «αυθόρμητη αντίδραση» να δηλώσουν ότι θέλουν την πτώση της κυβέρνησης. Και πράγματι: είναι το κόμμα-κλειδί που με τις ψήφους του (ή την αποχή του) κρατά στα χέρια του το μέλλον της κυβέρνησης, την ώρα που η Ακροδεξιά, η Ακροαριστερά και οι Πράσινοι είπαν σχεδόν αυτόματα «όχι».
Ακόμη και τώρα, ο πρωθυπουργός δηλώνει ανοιχτός σε προτάσεις και συζήτηση αναφορικά με όλα τα προτεινόμενα μέτρα με όλους τους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς αλλά και παραγωγικούς φορείς της Γαλλίας, αν και αδύνατεί – όπως λέει- να κλείσει τα μάτια μπροστά στην «υποθήκευση των επόμενων γενιών».
Ο Μακρον, που θεσμικά κρατά στα χέρια του τα κλειδιά των μελλοντικών εξελίξεων, δεν θέλει να προχωρήσει σε νέα διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και εκλογές, λένε κύκλοι της προεδρίας. Αλλά δεν απεμπολεί και το δικαίωμα να το πράξει αν κριθεί αναγκαίο.
Πάντως, συνταγματολόγοι εκτιμούν ότι η κίνηση αυτή θα ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη, καθώς θα οδηγούσε σε νέες βουλευτικές εκλογές λίγο πριν τις δημοτικές του Μαρτίου του 2026, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει η χώρα χωρίς κυβέρνηση, προϋπολογισμό και Εθνοσυνέλευση την ώρα που το ΔΝΤ καραδοκεί.
