Για το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου, η 21η Μαρτίου 1935 σηματοδότησε τη γέννηση ενός «νέου» κράτους, όταν ο Σάχης Ρεζά Παχλαβί ζήτησε επίσημα από τη διεθνή κοινότητα να αντικαταστήσει το όνομα «Περσία» με το «Ιράν». Στην πραγματικότητα, όμως, η αλλαγή αυτή δεν αποτελούσε τη γέννηση ενός νέου όρου, αλλά την επίσημη αποκατάσταση μιας ονομασίας που προϋπήρχε για χιλιάδες χρόνια στην περιοχή.
Η ονομασία «Περσία» ήταν ένας εξωτερικός όρος που καθιέρωσαν οι αρχαίοι Έλληνες, βασισμένοι στην περιοχή Παρς (τη σημερινή επαρχία Φαρς του νότιου Ιράν). Από το όνομα αυτής της συγκεκριμένης περιοχής προέρχεται και η εγχώρια ονομασία της γλώσσας που μιλάνε, τα «Φαρσί» (Farsi). Η λέξη αποτελεί την Αραβοποιημένη εκδοχή του αρχέγονου όρου «Παρσί», καθώς η Αραβική γλώσσα δεν διαθέτει το γράμμα «π» και το αντικατέστησε με το «φ» μετά την Ισλαμική κατάκτηση της περιοχής.
Ωστόσο, οι ίδιοι οι κάτοικοι της χώρας δεν αποκάλεσαν ποτέ τη γη τους Περσία. Από πολυ παλιά ακόμα, χρησιμοποιούσαν τον όρο «Εράν» ή «Ιράν»—που σημαίνει «Η Γη των Αρίων»—για να περιγράψουν το σύνολο του γεωγραφικού τους χώρου. Ενώ λοιπόν τα Φαρσί ήταν η κυρίαρχη γλώσσα, το όνομα «Ιράν» αγκάλιαζε διαχρονικά όλους τους πληθυσμούς της περιοχής.
Η απόφαση του αυτή, υποκινήθηκε από την ανάγκη του Σάχη κυρίως να εκσυγχρονίσει το κράτος. Το όνομα «Περσία» ήταν συνδεδεμένο με τις αδυναμίες του παρελθόντος, ενώ το «Ιράν» εξέφραζε την εθνική ενότητα.
Το 1959 αποτέλεσε κομβικό σταθμό, αφού ο Σάχης αναγνωρίζοντας τη διεθνή σύγχυση που προκάλεσε η απότομη αλλαγή του 1935, εξέδωσε διάταγμα που επέτρεπε τη διπλή χρήση των ονομάτων. Καθώς ο δυτικός κόσμος δυσκολευόταν να συνδέσει το «Ιράν» με το ένδοξο παρελθόν του Κύρου, η απόφαση αυτή αποκατέστησε τους ιστορικούς δεσμούς.
Έκτοτε, το «Ιράν» καθιερώθηκε για την πολιτική και τη γεωγραφία, ενώ το «Περσία» παρέμεινε ενεργό για την ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά.
