Προς το παρόν, παρά τη σφοδρότητα των χτυπημάτων και τις ανθρώπινες απώλειες, το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει επιχειρησιακό, αφήνοντας ανοιχτό ένα ασταθές και επικίνδυνο γεωπολιτικό τοπίο, αν και σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις της τελευταίας δεκαετίας, το Ισραήλ εξαπέλυσε μαζικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε ιρανικούς στρατιωτικούς και πυρηνικούς στόχους. Αν και το Τελ Αβίβ χαρακτήρισε την επιχείρηση απόλυτα επιτυχημένη, η βασική υποδομή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος δείχνει να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, ανέπαφη.
Η επιχείρηση, με την κωδική ονομασία «Operation Rising Lion», αποτελούσε προϊόν μακροχρόνιου σχεδιασμού και ενεργοποιήθηκε αιφνιδιαστικά. Δεκάδες μαχητικά F-35, σε συνδυασμό με drones και μονάδες της Μοσάντ, πραγματοποίησαν συντονισμένα πλήγματα σε περισσότερους από 100 στόχους εντός Ιράν, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών βάσεων, εγκαταστάσεων των Φρουρών της Επανάστασης και επιστημονικών κέντρων του πυρηνικού προγράμματος.
Ιρανικές πηγές αναφέρουν ότι οι απώλειες ξεπερνούν τους 78 νεκρούς, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται ανώτατοι αξιωματικοί και εξέχοντες επιστήμονες του πυρηνικού τομέα. Μεταξύ των θυμάτων βρίσκονται υψηλόβαθμα στελέχη όπως οι Χοσεΐν Σαλαμί και Μοχαμάντ Μπαγκερί, καθώς και ο διακεκριμένος πυρηνικός φυσικός Φερεϊντούν Αμπάσι. Σε αντίποινα, το Ιράν εκτόξευσε περισσότερους από 150 βαλλιστικούς πυραύλους και πάνω από 100 drones προς το Ισραήλ, προκαλώντας περιορισμένες υλικές ζημιές, αλλά κλιμακώνοντας περαιτέρω την ένταση στη Μέση Ανατολή.
Παρά την ένταση των χτυπημάτων, οι αναλύσεις των Washington Post και New York Times επισημαίνουν ότι ο πυρήνας του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος συνεχίζει να λειτουργεί. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες και αναλυτές τονίζουν πως οι υπόγειες εγκαταστάσεις σε Νατάνζ και Φορντό, που βρίσκονται θαμμένες μέχρι και 80 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, δεν υπέστησαν σοβαρές βλάβες. Οι κυριότερες ζημιές περιορίστηκαν σε επιφανειακές δομές και εργαστήρια περιφερειακών μονάδων εμπλουτισμού.
Η μακροχρόνια στρατηγική του Ιράν να προστατεύσει τις ζωτικής σημασίας υποδομές του σε υπόγεια συγκροτήματα αποδείχθηκε αποτελεσματική ακόμα και απέναντι σε τόσο εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές. Παρά το σημαντικό πλήγμα σε ανθρώπινο δυναμικό και δευτερεύουσες υποστηρικτικές δομές, η τεχνική δυνατότητα της Τεχεράνης να συνεχίσει την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου ουσιαστικά παραμένει άθικτη.
Η ισραηλινή κυβέρνηση παρουσιάζει την επίθεση ως αναγκαίο προληπτικό πλήγμα, επιδιώκοντας την αποτροπή περαιτέρω ανάπτυξης του πυρηνικού οπλοστασίου του Ιράν. Ωστόσο, διπλωματικοί κύκλοι και αναλυτές προειδοποιούν ότι ενδέχεται να επιτύχει το ακριβώς αντίθετο: να ωθήσει την Τεχεράνη σε ταχύτερη πρόοδο στο πυρηνικό της πρόγραμμα, να κλείσει οριστικά τα περιθώρια διαλόγου και να πυροδοτήσει έναν νέο κύκλο αποσταθεροποίησης στην περιοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται ήδη σε δύσκολη θέση, καθώς οι διαπραγματεύσεις με την ιρανική πλευρά φαίνεται να έχουν παγώσει επ’ αόριστον. Τα κράτη του Κόλπου παρακολουθούν με έντονη ανησυχία την κλιμάκωση, φοβούμενα το ενδεχόμενο γενικευμένης σύρραξης που θα συμπαρασύρει ολόκληρη την περιοχή σε νέους κύκλους βίας και αναταραχής.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν το Ιράν θα επιλέξει να επιταχύνει τις πυρηνικές του δραστηριότητες ως απάντηση στην ισραηλινή επίθεση ή αν θα επιδιώξει άλλες μορφές στρατηγικής αντιπαράθεσης. Σε κάθε περίπτωση, η Τεχεράνη έχει αποδείξει ότι διαθέτει εναλλακτικά δίκτυα τεχνογνωσίας και παραγωγής, ενώ η υπόγεια φύση των εγκαταστάσεών της καθιστά κάθε μελλοντική απόπειρα ολοκληρωτικής εξουδετέρωσής τους εξαιρετικά περίπλοκη.
