Ο στόλος των διαστημικών και των ολοένα και πιο ισχυρών τηλεσκοπίων σε συνδυασμό με νέες μεθόδους παρατήρησης του Διαστήματος επιτρέπει στους αστρονόμους, τους φυσικούς, τους κοσμολόγους και τους επιστήμονες γενικότερα να κάνουν σε σχεδόν καθημερινή βάση πολύ σημαντικές ανακαλύψεις για την ύπαρξη, εξέλιξη και δομή του Σύμπαντος.
Μια νέα μέθοδο σχηματισμού πλανητών, κατά την οποία δύο μεγάλοι πλανήτες στον πρωτοπλανητικό δίσκο μπορούν δυνητικά να δημιουργήσουν έναν μικρότερο πλανήτη ανάμεσά τους και την οποία ονόμασαν «σχηματισμό πλανητών σάντουιτς», ανακάλυψαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ στη Βρετανία. Η έρευνα παρουσιάστηκε στην Εθνική Συνάντηση Αστρονομίας της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας της Βρετανίας.
Οι ερευνητές διερεύνησαν το περιβάλλον γέννησης των πλανητών, περιοχές αερίων και σκόνης που στροβιλίζονται γύρω από ένα κεντρικό αστέρι και είναι γνωστές ως πρωτοπλανητικός δίσκος. Παλαιότερες παρατηρήσεις έχουν καταδείξει ότι στους πρωτοπλανητικούς δίσκους υπάρχουν δακτύλιοι και κενά. Επίσης, ότι οι πλανήτες προκαλούν τον σχηματισμό δακτυλίων σκόνης ακριβώς έξω από αυτούς.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, αυτό το φαινόμενο «σάντουιτς» προκύπτει επειδή δύο αρχικοί, μεγάλοι πλανήτες περιορίζουν τη ροή της σκόνης προς τα μέσα και αυτό σημαίνει ότι η ποσότητα της σκόνης που συγκεντρώνεται μεταξύ τους είναι μειωμένη σε σύγκριση με το αν δεν υπήρχε εξωτερικός πλανήτης.
Αν αυτή η σκόνη τελικά συγκεντρωθεί για να σχηματίσει έναν πλανήτη, τότε ο μεσαίος πλανήτης θα είναι πιθανότατα μικρότερος από τους δύο εξωτερικούς, όπως η γέμιση ενός σάντουιτς.
Παρόλο που απαιτείται περαιτέρω έρευνα, η θεωρία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιθανή εξήγηση για τον σχηματισμό μικρών πλανητών, όπως ο Άρης και ο Ουρανός, οι οποίοι περιβάλλονται από μεγαλύτερους πλανήτες.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ, Φαρζάνα Μερού, εξηγεί ότι «στη μελέτη μας προτείνουμε τους δακτυλίους ως τόπους σχηματισμού πλανητών, συγκεκριμένα ότι υπάρχουν πλανήτες-σάντουιτς που σχηματίζονται αυτή τη στιγμή στους δακτυλίους.
Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από τη συμβατική άποψη του σχηματισμού των πλανητών, όπου συνήθως περιμένουμε ότι οι πλανήτες σχηματίζονται διαδοχικά από το εσωτερικό προς το εξωτερικό του δίσκου και γίνονται όλο και πιο ογκώδεις προς τα έξω».
