Σε συνδυασμό τεχνικών, οικονομικών και διοικητικών παραγόντων, οφείλονται οι διακοπές στις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης του ιστορικού σιντριβανιού της πλατείας Γεωργίου, που ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2025, αλλά σταμάτησαν προσωρινά, προκαλώντας ανησυχία στους πολίτες που παρακολουθούν την πορεία της αναστήλωσης ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα μνημεία της πόλης.
Ο πρώτος λόγος αφορά τις καιρικές συνθήκες. Οι συνεχείς βροχοπτώσεις του χειμώνα του 2025 καθιστούσαν αδύνατη τη συνέχιση των εργασιών. Η συντήρηση του χυτοσιδήρου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη διαδικασία: μετά τον καθαρισμό της επιφάνειας από σκουριά και άλατα, το μέταλλο γίνεται εξαιρετικά ευάλωτο και απαιτεί άμεση εφαρμογή ειδικών χημικών σταθεροποιητών. Η καθυστέρηση σε συνθήκες υγρασίας θα μπορούσε να προκαλέσει νέα διάβρωση μέσα σε λίγες ώρες, με κίνδυνο για το ίδιο το μνημείο.
Ο δεύτερος λόγος είναι οικονομικός και διοικητικός. Ο προϋπολογισμός της Υπηρεσίας Νεοτέρων Μνημείων για το 2025 δεν επαρκούσε λόγω καθυστερήσεων, με αποτέλεσμα η χρηματοδότηση του έργου να μεταφερθεί στο πρόγραμμα δράσης του 2026. Μέχρι σήμερα, οι εργασίες βρίσκονται σε αναμονή της επίσημης έγκρισης και χρηματοδότησης από το υπουργείο Πολιτισμού, ενώ το ίδιο συνεργείο αναμένεται να αναλάβει την επανεκκίνηση του έργου.
Ενας ακόμη παράγοντας που καθιστά την αποκατάσταση πιο σύνθετη είναι η υποεκτίμηση των φθορών του μνημείου. Η αρχική μελέτη, εκπονημένη πριν από δύο χρόνια και βασισμένη σε επιφανειακή αυτοψία, δεν είχε εντοπίσει την έκταση των ζημιών στον χυτοσίδηρο και τα στρώματα αλάτων, που φτάνουν μέχρι ένα χιλιοστό πάχους. Η αντοχή του μνημείου οφείλεται κυρίως στην υψηλή ποιότητα και το μεγάλο πάχος του υλικού, γεγονός που καθιστά τη συντήρηση απαιτητική και χρονοβόρα.
