Το έργο Πάτρα–Πύργος «το χρειάζεται η περιοχή και το περίμενε χρόνια», αποτελεί γεγονός όμως αυτό δεν σημαίνει πως όλα είναι ρόδινα στην παράδοσή του, αφού παραμένουν σε εκκρεμότητα κρίσιμα ζητήματα για την προστασία και την καθημερινότητα των τοπικών κοινοτήτων.
Το ενδιαφέρον στρέφεται αναπόφευκτα στα «υπολειπόμενα» έργα και αυτά, σύμφωνα με την αντιδήμαρχο Πολεοδομικού και Κυκλοφοριακού Σχεδιασμού Τασία Τογιοπούλου, δεν είναι καθόλου δευτερεύοντα.
Το μεγαλύτερο και πιο πιεστικό ζήτημα αφορά την αντιπλημμυρική προστασία των περιοχών κατάντη του νέου οδικού άξονα. Η αντιδήμαρχος ξεκαθαρίζει ότι το θέμα δεν επιδέχεται άλλες καθυστερήσεις. Η αγωνία εντείνεται μετά τις εκτεταμένες πυρκαγιές του καλοκαιριού, που άφησαν μεγάλες εκτάσεις ανάντι του αυτοκινητόδρομου χωρίς ίχνος βλάστησης. «Η περιοχή είναι πλέον γυμνή. Αν έχουμε έντονες βροχοπτώσεις, δεν υπάρχει τίποτα να συγκρατήσει τα νερά. Ελπίζουμε μόνο στον καιρό για να μην υπάρξουν δυσάρεστες συνέπειες» τονίζει χαρακτηριστικά.
Εξίσου σοβαρό εμφανίζεται το ζήτημα του παράπλευρου οδικού δικτύου. Όπως υπογραμμίζει η αντιδήμαρχος, δεν έχει προβλεφθεί επαρκής βοηθητική οδός για την εξυπηρέτηση και -κυρίως- τη διαφυγή των οικισμών που βρίσκονται πάνω από τη νέα εθνική οδό.
Το πρόβλημα είναι εντονότερο στα Τσουκαλαίικα, όπου ο άνω οικισμός διαθέτει μόνο μία στενή οδό πρόσβασης προς το κάτω χωριό. Το καλοκαίρι, στη διάρκεια των πυρκαγιών, το σημείο έκανε ορατή την επικινδυνότητά του: «Ο δρόμος μπλόκαρε. Αν δεν ήταν υπο κατασκευή ο αυτοκινητόδρομος και αν δεν ήταν ανοιχτό το κατάστρωμα, ο κόσμος δεν θα είχε τρόπο διαφυγής. Ζητάμε εδώ και καιρό έναν παράδρομο, για δεύτερη ασφαλή διέξοδο», επισημαίνει.
Η αντιδήμαρχος δηλώνει καθαρά: «Θέλουμε τον δρόμο. Θέλουμε να πηγαίνουμε στον Πύργο με ασφάλεια. Αλλά πρέπει να γίνουν και τα συμπληρωματικά έργα για να είναι ασφαλείς και οι άνθρωποι που ζουν γύρω του».
Όπως καταλήγει, η ολοκλήρωση του αυτοκινητόδρομου αποτελεί θετική εξέλιξη, αλλά όχι το τέλος της συζήτησης: «Τώρα αρχίζει η πραγματική δουλειά για την προστασία και την εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών».
