«Θα περιμέναμε στις 4 Απριλίου – Παγκόσμια Ημέρα των αδέσποτων ψυχών- έστω και για τα μάτια του κόσμου, λαλίστατους δημαρχοϋπεύθυνους να προπαγάνδιζαν την ευθύνη που επιδεικνύουν «με μικρή χρηματοδότηση, ελλιπές προσωπικό και χωρίς κρατικές παροχές», για την αντιμετώπιση του ύψιστου ζητήματος που απασχολεί όλη την πόλη. Ραδιόφωνα, δελτία τύπου και συνεντεύξεις που εύκολα συντονίζονται για να επικοινωνήσουν τα ανδραγαθήματα της δημοτικής αρχής, να μας ενημέρωναν με στόμφο πως επιτελείται έργο για τον εντοπισμό, την περισυλλογή, την σύντομη φιλοξενία, την φροντίδα και την άοκνη μέριμνα για επιτυχείς υιοθεσίες. Δεν το έκαναν, γιατί δεν έχουν τι να πουν.
Έχουν εγκαταλείψει υπεύθυνους, εργαζόμενους και φιλόζωους, που με αυτοθυσία -δεν παραγνωρίζεται αυτό- προσπαθούν να στηρίξουν την κατάσταση. Μια κατάσταση που ολοένα και περισσότερο ξεφεύγει. Ο υπερ-πολλαπλασιασμός των άστεγων ζώων είναι γεγονός που δεν καταγράφεται. Είναι πλεονασμός να απαριθμήσει κανείς τα άρθρα του επικαιροποιημένου νομοθετικού πλαισίου που υποχρεώνουν τις δημοτικές αρχές σε υπεύθυνη, σταθερή και αποτελεσματική στάση σεβασμού και διαχείρισης της αδέσποτης (και δεσποζόμενης) τετράποδης ζωής.
Γιατί, αν ο σεβασμός στην ζωή και στην αξιοπρέπεια όλων των έμβιων όντων που διαβιώνουν στην πόλη δεν απασχολεί πρωτίστως την διοίκηση του Δήμου, πώς θα αντλήσουν έμπνευση και δύναμη από την δημοτική πρακτική οι δημότες, προκειμένου να ενισχυθεί η προσπάθεια αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπων και ζώων μέσα στον αστικό ιστό; Τελούμε σε άγνοια.
Μετά από πολλά χρόνια δημοτικής αρχής Πελετίδη και κατόπιν εντατικής πίεσης του σπιράλ και της υπόλοιπης αντιπολίτευσης για έγκαιρη συμμετοχή σε συγκεκριμένο πρόγραμμα χρηματοδότησης, λειτουργεί ενοικιαζόμενο καταφύγιο, μέσης δυναμικότητας, φιλοξενίας αδέσποτων σκύλων κατ’ αποκλειστικότητα. Δυστυχώς κανείς δεν γνωρίζει για την λειτουργία μηχανισμού προώθησης νόμιμης φιλοξενίας ή υιοθεσίας, σε πιο βαθμό δηλαδή επιτελείται ο απόλυτος στόχος: η σύντομη αποϊδρυματοποίηση, η εξεύρεση στέγης και οικογένειας του ζώου και η απελευθέρωση θέσεων για τα αδέσποτα που περιμένουν.
Οι χιλιάδες ταλαίπωρες γάτες στην Πάτρα είναι αόρατες! Δεν τις βλέπει και δεν τις αναγνωρίζει κανείς, είναι πλάσματα ενός άλλου Θεού. Γι’ αυτές τις αναρίθμητες ψυχές τρέχουν μόνο όσοι ακόμα αντέχουν, με αντιστρόφως ανάλογες δυνάμεις. Αν επισκεφθεί κάποιος την σχετική ιστοσελίδα του Δήμου Πατρέων, ας μας πει τι αντιλαμβάνεται…
Ακούμε δε πως έληξε και η σύμβαση με τοπικούς κτηνιάτρους -ποιοι, πού, πότε, το μαθαίνουν οι λίγοι- ενώ οι πρωτεύουσες προτεραιότητες του δημοτικού καταφυγίου είναι η λειτουργία πλήρως εξοπλισμένου κτηνιατρείου για επείγοντα αδέσποτα περιστατικά καθώς και η συνεχής στείρωση και σήμανση τους για την φροντίδα και τον περιορισμό αυτού του ατέρμονου κύκλου γεννήσεων.
Η παροχή τροφών και φαρμάκων εξάλλου, σε φροντιστές που αποδεδειγμένα δίνουν πιο πολλά κι από το υστέρημά τους για την ευζωία αδέσποτων, άγνωστες λέξεις για τους περισσότερους. Καλά τα εγκεκριμένα εκπαιδευτικά προγράμματα που εκπονούνται με πολύ φιλότιμο από ειδικούς σε μαθητές σχολείων στην περιοχή, αλλά τα ζωάκια εκεί έξω δεν χορταίνουν με μαθήματα, ούτε γιατρεύονται με χειροκροτήματα. Διαπιστώσεις. Κοινές, κυνικές, αδιαμφισβήτητες.
Ο Δήμος Πατρέων οφείλει επιτέλους να συμμορφωθεί επαρκώς. Ξέρει ακριβώς τις αρμοδιότητες του. Ας σπαταλήσει φωνή, αγώνα και διεκδίκηση για μια καλύτερη καθημερινότητα και για τα ζώα που διαβιούν στους δρόμους της πόλης, πετούμενα και περιπατητικά, για να στηρίξει επιτέλους συνολικά την υπερπροσπάθεια εργαζομένων και εθελοντών. Για να γίνει παράδειγμα συμπεριφοράς και ενσυναίσθησης σε όλους τους αδύναμους οργανισμούς που τόσο διατυμπανίζει πως επιμελείται και νοιάζεται.
Κι όταν επιχειρεί κάποιος να γίνει η φωνή των αδέσποτων πρέπει να είναι και χρηστικός. Πέρασε και η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, μία μέρα για να μας θυμίζει πως 365 μέρες το χρόνο εκατομμύρια ζωάκια ζουν στους δρόμους, χωρίς σπίτι και αγάπη. Ας κάνουμε τη διαφορά! Μπορούμε:
Υιοθετούμε -δεν αγοράζουμε- ένα αδεσποτάκι, δίνοντας του μια δεύτερη ευκαιρία και μια οικογένεια.
Προσφέρουμε με καθαρό τρόπο τροφή και νερό στα αδέσποτα της γειτονιάς μας.
Υποστηρίζουμε οικονομικά ή εθελοντικά τις αναγνωρισμένες φιλοζωικές οργανώσεις και τους μοναχικούς φιλόζωους που τρέχουν μέρα νύχτα.
Ενημερώνουμε τους φίλους και το οικογενειακό περιβάλλον για την ανάγκη σεβασμού και προστασίας των ζώων.
Στειρώνουμε τα κατοικίδια για να μειώσουμε τον αριθμό των αδέσποτων.
Ας δείξουμε την αγάπη και τη φροντίδα μας στα αδέσποτα ζώα. Κάθε μικρή πράξη κάνει τη διαφορά.
Μαρία Γούβη
Μέλος Πολιτικής Γραμματείας δημοτικής παράταξης «σπιράλ».»
