Σκληρό χτύπημα που σε ψυχολογικό επίπεδο ίσως επαναφέρει την Ουκρανία στις πρώτες ημέρες του πολέμου θεωρείται για το Κίεβο η επίθεση -πιθανότατα με βαλλιστικούς πυραύλους- που εξαπέλυσε η Ρωσία στην πόλη Πολτάβα.
Ο τελευταίος απολογισμός των νεκρών ανερχόταν σε 49 ανθρώπους, οι δε τραυματίες ξεπερνούσαν τους 206.
Κίεβο και Μόσχα έδιναν διαφορετικές εκδοχές για τον στόχο των πληγμάτων.
Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υποστήριξε ότι επλήγη εκπαιδευτικός οργανισμός και νοσοκομείο.
Ρωσικές πηγές και αναφορές στα social media έλεγαν μετά βεβαιότητας ότι τουλάχιστον ένα από τα κτίρια που επλήγησαν ήταν κέντρο εκπαίδευσης του ουκρανικού στρατού.
Ειδικοί στον ηλεκτρονικό πόλεμο τα θύματα;
Μάλιστα το συνήθως καλά πληροφορημένο ρωσικό κανάλι Rybar στο Telegram λέει ότι το κτίριο που κατεστράφη ήταν κέντρο εκπαίδευσης του στρατού και τα θύματα ήταν δόκιμοι και ειδικοί στις επικοινωνίες κα τον λεγόμενο ηλεκτρονικό πόλεμο. «Ως αποτέλεσμα της επίθεσης εξοντώθηκαν ειδικοί, πολύτιμοι για επικοινωνίες και για τον ηλεκτρονικό πόλεμο που είναι δύσκολο να αναπληρωθούν λόγω της πολυετούς εκπαίδευσης που είχαν», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η Πολτάβα απέχει περίπου 140 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα και παρότι κατά καιρούς έχει δεχτεί επιθέσεις, ποτέ δεν είχε βιώσει το είδος του βομβαρδισμού που έχουν υποστεί άλλες περιοχές πιο κοντά στο ανατολικό μέτωπο.
Η πόλη, πληθυσμού άνω των 300.000 κατοίκων, είχε καταστεί καταφύγιο προσφύγων λόγω των επιθέσεων της Ρωσίας στα ανατολικά.
Συντριπτικό πλήγμα
Για ένα συντριπτικό πλήγμα τον ουκρανικό στρατό και ουκρανικό λαό κάνει λόγο ο ανταποκριτής του ΒΒC στο Κίεβο, Nικ Μπέικ.
Όπως εξηγεί, το πλήγμα συνέβη ένα μήνα από την ημέρα που τα στρατεύματα του Κιέβου εισέβαλαν στο Κουρσκ της Ρωσίας.
Αν και ο Πούτιν σε μεγάλο βαθμό είχε αποφύγει να αναφερθεί στη νέα πληγή που άνοιξε στη χώρα του η εισβολή στο Κουρσκ, είχε υποσχεθεί ότι θα υπάρξει τιμωρία.
Έτσι την περασμένη εβδομάδα υπήρξε η μεγαλύτερη επίθεση με ρωσικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία.
Και σήμερα ακολούθησε αυτή η καταστροφική επίθεση σε ένα στρατιωτικό κέντρο εκπαίδευσης.
Με πυραύλους Iskander
Οι εικόνες από την τοποθεσία δείχνουν τεράστιες ζημιές που συνάδουν με την πρόσκρουση βαλλιστικών πυραύλων.
Το σημερινό πολύνεκρο χτύπημα στην καρδιά της Ουκρανίας πραγματοποιήθηκε πιθανότατα με βαλλιστικούς πυραύλους Iskander – Μ, όπως αναφέρουν ειδικοί.
O Iskander-M είναι ένα βαλλιστικό όπλο με εμβέλεια έως και 500 χιλιομέτρων. Ο πύραυλος φέρει ισχυρή εκρηκτική κεφαλή έως 700 κιλά και είναι ικανός για τεράστια καταστροφή.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο ουκρανικός στρατός ανέφερε εκτοξεύσεις Iskander από την Κριμαία, η οποία σε απόσταση περίπου 430 χιλιομέτρων βρίσκεται εντός εμβέλειας του συστήματος.
Ποιους άλλους πυραύλους χρησιμοποιούν οι δύο πλευρές
Οι Iskander επιφανείας – εδάφους έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε αυτή τη σύγκρουση, μαζί με τους πυραύλους Κρουζ που εκτοξεύονται από αέρος και θάλασσα, καθώς και επιθετικά drones – κυρίως τα ιρανικά σχεδιασμένα όπλα Shahed 131 και 136.
Τα απρόβλεπτα μέσα επίθεσης από τη Ρωσία συνεχίζουν να πιέζουν τις ουκρανικές άμυνες. Το Κίεβο χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό αεροσκαφών, πυραύλων εδάφους – αέρος και πυροβολικού για να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει εναέριες επιθέσεις, ειδικά από πυραύλους Κρουζ και drones.
Αλλά οι βαλλιστικοί πύραυλοι όπως ο Iskander είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν λόγω της ταχύτητας και της παραβολικής τροχιάς τους στο στόχο, καθιστώντας κάθε αναχαίτιση εξαιρετικά δύσκολη.
Χωρίς καταφύγιο
«Οι σειρήνες για αεροπορική επίθεση ξεκίνησαν και σε ένα λεπτό σημειώθηκαν δύο εκρήξεις» δήλωσε η κάτοικος της Πολτάβα Ολένα Σέρντιουκ, σύμφωνα με το BBC. «Στο σπίτι, τρέξαμε αμέσως στο μπάνιο με το παιδί» σημείωσε. Όπως πρόσθεσε, δεν υπάρχει καταφύγιο «στην ακτίνα μας», προσθέτοντας ότι «χρειάζεται πολύς χρόνος για να τρέξουμε κάπου».
Από την πλευρά της, η Αναστασια Άρτιουκ ανέφερε ότι άκουσε δύο πολύ ισχυρές εκρήξεις. «Ήταν πραγματικά τρομακτικό» σημείωσε. Όπως τόνισε, «υπάρχει ένα σπίτι κοντά, όλα είχαν καεί, όλα τα παράθυρα. Δεν έχουμε υπόγειο στο σπίτι μας. Έτσι η μόνη μας επιλογή ήταν να καθίσουμε [και να περιμένουμε]».
