Πώς διαχειρίζεται μια οργανωμενη δομή εκατοντάδες παιδια τα περισσότερα των οποίων έχουν προβλήματα ψυχολογικά, θυμό και οργή; Η Κιβωτός του Κόσμου φαίνεται να το προσπάθησε με την σκληρή πειθαρχία.
«Το κύρος και η ευρεία κοινωνική αποδοχή που περιέβαλλε τη δημόσια εικόνα του είχαν καταστήσει την “Κιβωτό του Κόσμου” ουσιαστικά υπεράνω κριτικής ή ελέγχου από τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας», αναφέρεται σε έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη.
Η σύνταξη της έκθεσης ολοκληρώθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου και μόλις τη Μ. Δευτέρα διαβιβάστηκε στην αρμόδια υφυπουργό Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δόμνα Μιχαηλίδου. Στην έκθεση, που αριθμεί 24 σελίδες, περιγράφονται με μελανά χρώματα ο τρόπος λειτουργίας των δομών της οργάνωσης και οι μέθοδοι «διαπαιδαγώγησης» που εφαρμόζονταν σε αυτές.
Τιμωρίες που περιελάμβαναν ακόμη και διακοπή σχολικής φοίτησης, εξαναγκασμό σε πολύωρη και υπό δυσμενείς συνθήκες εργασία, ξυλοδαρμούς και απομόνωση καταγράφει ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πόρισμα που φέρει τις υπογραφές του επικεφαλής Ανδρέα Ποττάκη και της βοηθού Συνηγόρου, Θεώνης Κουφονικολάκου.
Για τον πατέρα Αντώνιο, που πλέον αντιμετωπίζει δίωξη για ασέλγεια εις βάρος δύο ανηλίκων, ο Συνήγορος διαπιστώνει ότι το μοντέλο λειτουργίας της «Κιβωτού» βασιζόταν στην κρίση και τις απόψεις του για τη διαπαιδαγώγηση και μεταχείριση των παιδιών και δεν επιδεχόταν κριτική ή αμφισβήτηση.
ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΕΙΣ
Ο Συνήγορος του Πολίτη συγκέντρωσε μαρτυρίες από πρώην φιλοξενουμένους και εργαζομένους, οι οποίοι περιέγραψαν ότι τα φιλοξενούμενα παιδιά υποβάλλονταν σε ένα σύστημα αξιολόγησης.
Σε περίπτωση θετικής αξιολόγησης κέρδιζαν προνόμια, όπως για παράδειγμα δικαίωμα εξόδου με φίλους. Σε διαφορετική περίπτωση υφίσταντο συνέπειες που περιελάμβαναν «συναισθηματικά επώδυνες τιμωρίες», όπως ακύρωση προγραμματισμένης συνάντησης με την οικογένεια ή ακόμη και περιορισμό σε απομόνωση, που μπορούσε να διαρκέσει μέχρι και αρκετές εβδομάδες.
Ως μέτρο σωφρονισμού εφαρμοζόταν και η διακοπή της σχολικής φοίτησης και μάλιστα σε μια περίπτωση διεκόπη οριστικά η υποχρεωτική φοίτηση στο γυμνάσιο ενός αγοριού, το οποίο υποχρεώθηκε να δουλεύει σε αποθήκη στο υπόγειο του παραρτήματος της «Κιβωτού» στον Κολωνό.
Κορίτσι που φιλοξενείτο σε δομή του Πειραιά περιέγραψε ότι της επιτρεπόταν να βγαίνει από τη δομή μόνο δύο φορές τον μήνα και μόνο εφόσον η απόδοσή της στις δουλειές του σπιτιού κρινόταν ικανοποιητική, ενώ πρώην φιλοξενούμενη στη δομή της «Κιβωτού» στην Κόνιτσα είπε ότι απαγορευόταν κάθε μετακίνηση κοριτσιών εφηβικής ηλικίας χωρίς συνοδεία.
