Κυριάρχησαν επί 150 εκατομμύρια χρόνια στη Γη. Και έπειτα αφανίστηκαν. Η άμεση αιτία της εξαφάνισής τους, πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, πιστεύεται πως ήταν ένας γιγαντιαίος αστεροειδής που προσέκρουσε στη Γη, ανοιχτά των ακτών του Μεξικού. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέας μελέτης ωστόσο, το γεγονός ότι οι δεινόσαυροι δεν κατόρθωσαν να επιβιώσουν, υπήρξε αποτέλεσμα… των αυγών τους.
Μετά από την πρόσκρουση του αστεροειδούς, ο οποίος άλλαξε το κλίμα της Γης, όλα τα μεγάλα ζώα – όσα δηλαδή ζύγιζαν περισσότερο από περίπου 25 κιλά- εξαφανίστηκαν, ανάμεσά τους και οι μεγάλοι δεινόσαυροι όπως ο τυραννόσαυρος ή ο φυτοφάγος τιτανόσαυρος. Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένα μικρότερα είδη δεινοσαύρων ανέπτυξαν φτερά και εξελίχθηκαν σταδιακά σε πτηνά, ενώ τη θέση των μεσαίου μεγέθους δεινοσαύρων στην οικολογική αλυσίδα πήραν τα θηλαστικά.
Δεδομένων των περιορισμών στο μέγεθος των αυγών, τα μικρά των δεινοσαύρων ήταν σχετικά μικρόσωμα. Βγαίνοντας από το αυγό, κάποια ζύγιζαν μόλις 2 έως 10 κιλά, ενώ πλήρως ανεπτυγμένα έφθαναν τους 30 με 50 τόνους! Όπως εξηγεί ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης Μάρκους Κλάους, τα μικρά έπρεπε μεγαλώνοντας να «ανταγωνιστούν», σε αρκετές κατηγορίες μεγέθους, τους ενηλίκους άλλων ομάδων ζώων, με «έπαθλο» την τροφή.
Αυτό σήμαινε ότι όλες οι κατηγορίες ζώων μικρού και μεσαίου μεγέθους ήταν «κατειλημμένες», με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος για τα μικρότερα είδη δεινοσαύρων, όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Biology Letters της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. «Υπάρχει πολύς χώρος στο οικοσύστημα για μικρά είδη, όμως [σε ένα τέτοιο σενάριο], αυτός ο χώρος καταλαμβάνεται από τα μικρά των μεγαλόσωμων ειδών», λέει ο Κλάους.
«Αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα για 150 εκατομμύρια χρόνια, όμως αυτό που συνέβη απομάκρυνε όλα τα μεγαλόσωμα είδη αφήνοντας τα μικρόσωμα – και εάν δεν υπάρχουν μικρόσωμα είδη, εξαφανίζεται ολόκληρη η ομάδα», συνοψίζει ο καθηγητής, εξηγώντας το ρόλο των αυγών στον αφανισμό όλων των μεγάλων δεινοσαύρων μόλις «χτύπησε» ο μετεωρίτης.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα θηλαστικά δεν είχαν την ίδια τύχη επειδή δεν υπήρχαν οι ίδιοι περιορισμοί στο μέγεθος: τα μικρά τους δεν γεννιούνταν μικρόσωμα σε σχέση με τα ενήλικα ζώα, όπως συνέβαινε με τους δεινοσαύρους και δεν χρειαζόταν να ανταγωνιστούν άλλα είδη για την τροφή τους, αφού τρέφονταν από τη μητέρα τους.
