Μετά από δύο χρόνια ο Λίβανος έχει από εχθές νέο Πρόεδρο, μία εξέλιξη που αφενός μεταφράζεται ως μία τελευταία νίκη της διπλωματίας Μπάιντεν πριν αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο και αφετέρου ως μία κίνηση που δίνει εγγυήσεις σταθερότητας και στη χώρα και στο Ισραήλ
Ο Λίβανος μετά από δύο χρόνια ως ακυβέρνητο καράβι έχει και πάλι από εχθές στο τιμόνι «καπετάνιο»… Ο Ζοζέφ Αούν αν και δεν τα κατάφερε από την πρώτη ψηφοφορία γίνεται ο επικεφαλής μίας χώρας που εκτός από τη Χεζμπολάχ έχει να αντιμετωπίσει μία βαθιά οικονομική αλλά και κοινωνική κρίση.
Ποιός είναι ο Joseph Aoun;
Ο Ζοζέφ Αούν είναι διαχρονικά στενός σύμμαχος και συνεργάτης των ΗΠΑ και ήταν ο επικεφαλής του Εθνικού στρατού της χώρας. Ο Αούν υπήρξε επίσης διαχρονικά επικριτής της Χεζμπολάχ και των μεθόδων της και είχε πολλάκις υποστηρίξει πως ο εθνικός στρατός του Λιβάνου δεν είναι δυνατό να συμπράξει με τον στρατιωτικό βραχίωνα της σιιτικής οργάνωσης.
Τα εμπόδια η αμερικανική στήριξη, οι Σαουδάραβες και το Παρίσι
Η διαδικασία εκλογής του Αούν κάθε άλλο παρά απλή διαδικασία ήταν. Για την εκλογή Προέδρου στον Λίβανο απαιτούνται από το Κοινοβούλιο της χώρας 86 ψήφοι, ένας αριθμός τον οποίο ο νέος Πρόεδρος της χώρας δεν βρήκε στον πρώτη κύκλο της ψηφοφορίας. Οι συζητήσεις που ακολούθησαν της πρώτης ψηφοφορίας του έδωσαν τον απαραίτητο αριθμό με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για σημαντικές εγγυήσεις που δόθηκαν – έμμεσα τόσο από τις ΗΠΑ όσο και το Παρίσι. Σε αυτές τις εγγυήσεις θα πρέπει να προστεθεί και η επιρροή της Σαουδικής Αραβίας η οποία από τις αρχές του 2020 έχει αναδυθεί ως η νέα κομβική διπλωματικά δύναμη στην περιοχή. Η κομβική κίνηση φαίνεται να έγινε από την Γαλλία της οποίας διαχρονικά η επιρροή στον Λίβανο είναι μεγάλη. Σύμφωνα με πηγές από τον Λίβανο αλλά και το Μέγαρο των Ιλισσίων φαίνεται να υπήρξε ένα καταλυτικό τηλεφώνημα από το «εξάγωνο» προς τη Βηρυτό το οποίο άλλαξε υπέρ του Aoun τις ισορροπίες.
Τα μηνύματα προς Δύση και Ισραήλ και μία νίκη γοήτρου για τον Μπάιντεν
Ο νέος Πρόεδρος του Λιβάνου είναι τοποθετημένος βασικά στον όρο «ευεργετική ουδετερότητα». Ο Αούν δεδομένα δεν επιθυμεί καμία αναδιοργάνωση για τη Χεζμπολάχ και φαίνεται να έχει δώσει τις απαραίτητες υποσχέσεις προς ΗΠΑ και Γαλλία πως θα κάνει όσα απαιτούνται προκειμένου η χώρα να αποκτήσει και πάλι στάτους τόσο στην περιοχή όσο και στη Δύση.
Βασικός άξονας για τον Αούν αναμένεται να είναι η ανοικοδόμηση της οικονομίας και η ανασυγκρότηση της οικονομίας και τόσο η Ουάσιγκτον όσο και το Παρίσι φαίνεται να έχουν δεσμευθεί πως θα στηρίξουν αυτές τις προσπάθειες. Στον αντίποδα η επιστροφή μετά από δύο και πλέον χρόνια σε μίας μορφής «κανονικότητα» ερμηνεύεται – και η αλήθεια είναι όχι αυθαίρετα – ως μία τελευταία νίκη γοήτρου για την αμερικανική διπλωματία και προσωπικά για τον Τζο Μπάιντεν. Η νέα ημέρα για τον Λίβανο με τον συγκεκριμένο Πρόεδρο φέρνει πολύ πιο κοντά μία οριστική συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με το Ισραήλ το οποίο με 15 ημέρες να απομένουν για τη λήξη της προσωρινής συνθήκης σήμερα έχει πολύ λιγότερους λόγους και επιχειρήματα για να επιμείνει σε πόλεμο… Ήδη τα πρώτα μηνύματα από το Τελ Αβίβ είναι θετικά με πηγές από το περιβάλλον του Μπέντζαμιν Νετανιάχου να μιλούν για «πολύ θετικό βήμα». Ο Τζο Μπάιντεν επίσης γνωρίζει πως ολοκληρώνοντας τη συγκεκριμένη «εκκρεμότητα» στον Λίβανο με τον πλέον «ανώδυνο» για όλες τις πλευρές τρόπο δεν θα έχει ενστάσεις και διατάγματα ανατροπής από την επόμενη Κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.
