Χθες σας έγραφα για το κομματικό κράτος της αντιπολίτευσης που βολέυει ημέτερους, δεν τους τιμωρούσε ποτέ και φτάσαμε στη σημείο η διαφθορά των εκβιαστών κρατικών υπαλλήλων σε βάρος των πολιτών να υπάρχει παντού. Μνημόνευσα μερικές πρόσφατες περιπτώσεις (Τελωνεία Πειραιά και Θεσπρωτίας, ΔΟΥ Χαλκίδας, πολεοδομία Ρόδου). ΟΛΟΙ τοποθετημένοι από την κυβέρνηση, έτσι γίνεται πάντα.
Σε όλο το κομματικό κράτος οι βολεμένοι επιτίθενται στους πολίτες αξιώνοντας χρήματα για να προωθούν τα δίκαια αιτήματα τους. Μια τέτοια περίπτωση φαύλου κομματικού κράτους είναι φυσικά και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Και εδώ κρατικοί υπάλληλοι, έπειθαν αγρότες και μη αγρότες να δηλώνουν ανύπαρκτα στρέμματα και ζώα για να πάρουν επιδοτήσεις. Οι κρατικοί υπάλληλοι – ΟΛΟΙ του κόμματος επαναλαμβάνω – έπαιρναν μίζες έως 70%!
Πως ξέρουμε ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι τωρινό αλλά από την δεκαετία του 80; Το ξέρουμε διότι ΟΛΑ τα αγροτικά προγράμματα που δόθηκαν στη χώρα, κατασπαταλήθηκαν μέσα από το κομματικό κράτος για ψηφοθηρικούς λόγους και όχι για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα. Παρά τον πακτωλό χρημάτων που μας έστειλε η Ευρώπη:
– Ο πρωτογενής τομέας είναι μόνο το 3,5% του ΑΕΠ της χώρας!
– Εισάγουμε τα πάντα δεν είμαστε πουθενά αυτάρκεις.
– Η περιφέρεια παρά τον τεράστιο πλούτο της ερημοποιείται η αστυφιλία συνεχίζεται όλο και χειρότερη.
Χώρες όπως η Ολλανδία με έκταση το 1/3 της Ελλάδας και το Ισραήλ με έκταση όση η Πελοπόννησος, κυριαρχούν παγκοσμίως στον πρωτογενή τομέα με τεράστιους τζίρους και έσοδα. Αν η Ελλάδα τις είχε μιμηθεί, (υπάρχουν και τα χρήματα και ο τόπος), η ελληνική επαρχία θα ήταν γεμάτη ζώη, μικρές και μεγάλες πόλεις θα είχαν αναγεννηθεί αυξάνοντας πληθυσμούς, το ΑΕΠ της Ελλάδας θα είχε διπλασιαστεί, η αστυφιλία θα είχε ανάποδη φορά.
Παντού στην Ευρώπη, τα χωριά τους είναι γεμάτα ζωή, με σχολεία, θέατρα, μονάδες υγείας, ξενοδοχεία, επιχειρήσεις, προσφέροντας τα πάντα στους κατοίκους τους. Στην Ελλάδα η εγκατάλειψη και η ερημοποίηση παρά τον τεράστιο πλούτο της περιφέρειας συνεχίζεται.
Αυτό συμβαίνει όλο και χειρότερα, στα χρόνια της μεταπολίτευσης γιατί ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ που κυβέρνησαν και όλη η αντιπολίτευση που σιγοντάρει αυτή την κατάσταση, ποτέ δεν ασχολήθηκαν με την ανάπτυξη της Ελλάδας. Παραμένουν κόμματα που διαιωνίζουν το κομματικό κράτος γιατί μέσα από αυτό επιβιώνουν και υπάρχουν. Τα λεφτά του κράτους είναι στα ταμεία του κόμματος που κάθε φορά κυβερνά. Τα δε ευρωπαϊκά κονδύλια χρησιμοποιούνται μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους.
Το φαύλο κράτος της μεταπολίτευσης είναι διανομέας πόρων και όχι ως μοχλός μετασχηματισμού. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο παραγωγικό σχέδιο που να δένει τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις με στρατηγικούς στόχους όπως η μεταποίηση, η τεχνολογική πρόοδος, η εξωστρέφεια και η δημιουργία σταθερών, καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας.
