Εκατοντάδες ξένοι ηγέτες και επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου βρίσκονται στο ελβετικό θέρετρο του Νταβός, έχοντας στραμμένη την προσοχή τους στην παρουσία και στα όσα έχει να πει ο Αμερικανός ηγέτης στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ο οποίος έχει εγκαινιάσει ουσιαστικά μια νέα εποχή στις διεθνείς διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις.
Την Πέμπτη η εκδήλωση για την επίσημη έναρξη του Συμβουλίου
Ο Τραμπ, σύμφωνα με το πρόγραμμά του, θα φιλοξενήσει την Πέμπτη εκδήλωση για την επίσημη έναρξη του Συμβουλίου. Ωστόσο, το καταστατικό που παρουσίασε ο Λευκός Οίκος και είναι αποκαλυπτικό για το τι επιδιώκει ο Αμερικανός πρόεδρος, ήδη προκαλεί έντονο προβληματισμό στους Ευρωπαίους, καθώς πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό από όσα συμφωνήθηκαν στο Σαρμ ελ-Σέιχ, όπου πραγματοποιήθηκε η σύνοδος για τη Γάζα και παρουσιάστηκε το ειρηνευτικό σχέδιο που εγκρίθηκε κατόπιν από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η Γαλλία ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει, σε πρώτη φάση, στο Συμβούλιο, ενώ και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσανατολίζονται προς την ίδια κατεύθυνση. Χαρακτηριστικό του κλίματος είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο δημοσιοποίησε προσωπικά μηνύματα που είχε στείλει ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, αλλά, μιλώντας με υποτιμητικό τρόπο, δήλωσε ότι «κανείς δεν θέλει» τον Γάλλο πρόεδρο επειδή σύντομα θα είναι εκτός εξουσίας, προβλέποντας μάλιστα ότι θα υποκύψει μόλις του επιβληθούν δασμοί 20% στα γαλλικά κρασιά και στις σαμπάνιες.
Το φετινό θέμα του Φόρουμ είναι «Πνεύμα Διαλόγου», το οποίο όμως δεν δείχνει να έχει καμία σχέση με την ατζέντα του προέδρου Τραμπ, που πρωταγωνιστεί πριν ακόμη φτάσει στο Νταβός, καθώς έχει επιβάλει την επιθετική ατζέντα της Ουάσιγκτον σε όλα τα μέτωπα, χωρίς να υπολογίζει ούτε το πλαίσιο αρχών που στοιχειωδώς καθορίζει τις διεθνείς σχέσεις ούτε, βεβαίως, τις συμμαχίες που με τον τρόπο τους συνέβαλαν στη διατήρηση των ΗΠΑ στην ηγεσία της Δύσης.
Ακαθόριστη απειλή
Όμως και η παγκόσμια οικονομική και τεχνολογική ελίτ θα βρεθεί απέναντι σε μια ακαθόριστη απειλή, καθώς οι εμπορικοί πόλεμοι του Τραμπ ανατρέπουν κανόνες και ισορροπίες της παγκοσμιοποίησης και της συνεργασίας, που αποτελούν την σημαία και τα σύμβολα των Φόρουμ όπως αυτό του Νταβός.
Ο Αμερικανός πρόεδρος θα μιλήσει την Τετάρτη στο Φόρουμ, σε μια στιγμή που οι πρωτοβουλίες του, η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, οι εντεινόμενες απειλές ακόμη και για προσάρτηση της Γροιλανδίας, οι απειλές επιβολής δασμών στους στενότερους συμμάχους των ΗΠΑ, αλλά και η σαφής προσπάθεια υπονόμευσης του ΟΗΕ ως βασικού θεσμού της πολυμέρειας και της ειρήνης, ρίχνουν βαριά τη σκιά τους πάνω από το Νταβός.
Η Γροιλανδία
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες ξένες αντιπροσωπείες ήταν προετοιμασμένες για κάποιες ανακοινώσεις σε ό,τι αφορά τη συμφωνία για την παροχή εγγυήσεων στην Ουκρανία, πλέον αναμένουν τις εξαγγελίες του Αμερικανού προέδρου σχετικά με τη Γροιλανδία, αλλά και το μέλλον των διατλαντικών σχέσεων, οι οποίες έχουν εισέλθει στη βαθύτερη κρίση της ιστορίας τους.
Η επιμονή του Αμερικανού προέδρου για τον έλεγχο της Γροιλανδίας με κάθε τρόπο έχει ξεπεράσει κάθε κόκκινη γραμμή και είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό ούτε από την ίδια την Ευρώπη ούτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Κανείς δεν θέλει να πιστεύει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα επιχειρήσει ακόμη και διά της βίας να θέσει υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ τη Γροιλανδία, κάτι που θα οδηγούσε πρακτικά στη διάλυση του ΝΑΤΟ και θα διαμόρφωνε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο για την ασφάλεια στην ευρωπαϊκή ήπειρο αλλά και στο δυτικό ημισφαίριο. Κυρίως, όμως, μια κίνηση με στόχο τον έλεγχο ή την προσάρτηση της Γροιλανδίας θα υπονόμευε και θα ανέτρεπε τη διεθνή τάξη που βασίζεται, έστω στοιχειωδώς, σε κάποιους κανόνες.
Το «Συμβούλιο της Ειρήνης»
Όμως και σε αυτό ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να έχει τη δική του απάντηση: το αποκαλούμενο «Συμβούλιο της Ειρήνης», το οποίο αρχικά σχεδιάστηκε για τη Γάζα, αλλά όσο αποκαλύπτεται από τον εμπνευστή του, τόσο προκαλεί ρίγη και ανησυχία στη διεθνή κοινότητα. Το Συμβούλιο της Ειρήνης, που προβλεπόταν αρχικά και από σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη Γάζα, με βάση την πρόταση Τραμπ διευρύνεται πλέον και οδηγεί στη συγκρότηση ενός «μίνι ΟΗΕ», όπου οι συμμετέχοντες θα προσκαλούνται από τον πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος θα έχει ισοβίως την προεδρία του σώματος και φυσικά δικαίωμα βέτο επί των αποφάσεών του.
Με τον Αμερικανό πρόεδρο να θεωρεί ότι βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος του και, επομένως, ότι μπορεί να επιβάλλει τη θέλησή του ανεξέλεγκτα, όχι μόνο στο εσωτερικό των ΗΠΑ ή στην αμερικανική ήπειρο, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, η πρόταση για το Συμβούλιο της Ειρήνης συνιστά ουσιαστικά μια προσπάθεια επιβολής μιας νέας τάξης πραγμάτων υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, κάτι που φυσικά δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να αποδεχθούν σύμμαχοι, εταίροι και αντίπαλοι.
Στο Συμβούλιο της Ειρήνης ο Αμερικανός πρόεδρος έχει προσκαλέσει, μεταξύ άλλων, τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον Κινέζο πρόεδρο Σι, καθώς και σχεδόν 60 χώρες, σε ένα σχήμα που θυμίζει περισσότερο ένα διευρυμένο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου όμως το βέτο θα ανήκει αποκλειστικά στις ΗΠΑ.
Σε δεύτερο πλάνο οι ανισότητες και η κλιματική αλλαγή
Με την παρουσία Τραμπ να μονοπωλεί το Νταβός, ελάχιστες συζητήσεις θα γίνουν για το μείζον πρόβλημα της παγκόσμιας συγκέντρωσης πλούτου, ο οποίος στα χέρια των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε ,σύμφωνα με έκθεση της Oxfam, κατά 2,5 τρισ. δολάρια την περασμένη χρονιά, ποσό μεγαλύτερο από τον συνολικό πλούτο του φτωχότερου μισού της ανθρωπότητας (πάνω από 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι). Με την ανισότητα εξελίσσεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εκρηκτικά προβλήματα, καθώς ο κόσμος εισέρχεται στο δεύτερο τέταρτο του 21ου αιώνα.
Συγχρόνως σε δεύτερο πλάνο περνά και η παγκόσμια κινητοποίηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν πλήρως το δόγμα του Ντόναλντ Τραμπ: «drill, baby, drill».
Το φετινό Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός τείνει να αποτελέσει το ορόσημο στο πέρασμα μιας άλλης εποχής, την οποία ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πιστεύει ότι μπορεί να σφραγίσει με έναν νέο «ιμπεριαλισμό», που του εξασφαλίζει η ισχύς των ΗΠΑ, όχι μόνο έναντι των αντιπάλων, αλλά κυρίως έναντι των ίδιων των συμμάχων και εταίρων των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτή είναι μια εντελώς αβέβαιη και επικίνδυνη εποχή…
