Του Αντώνη Κουνάβη*
“Ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης, επιλέγει συνειδητά τη σύγκρουση με κάθε τι που παραπέμπει σε πρόοδο και ανάπτυξη
Η Πάτρα, μια πόλη που διψά για δουλειές, ανάπτυξη και νέες ευκαιρίες, φαίνεται να έχει για τιμονιέρη έναν άνθρωπο που επιμένει να κοιτάζει τον καθρέφτη του παρελθόντος.
Ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης, επιλέγει συνειδητά τη σύγκρουση με κάθε τι που παραπέμπει σε πρόοδο και ανάπτυξη. Αυτή τη φορά με την Κοινοπραξία Chevron Energy Hellas, η οποία σχεδιάζει να πραγματοποιήσει θαλάσσιες έρευνες στον Πατραϊκό κόλπο.
Ενώ άλλες περιοχές της χώρας διεκδικούν με πάθος κάθε επένδυση που μπορεί να φέρει δουλειές, έσοδα και τεχνογνωσία, η Πάτρα… κάνει πίσω. Με πρόσχημα την «προστασία του περιβάλλοντος» και την «αντίσταση στις πολυεθνικές», ο κ. Πελετίδης απορρίπτει κάθε προοπτική συνεργασίας με μια εταιρεία που μπορεί να ενισχύσει την τοπική οικονομία, να δώσει ώθηση σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα, και –κυρίως– να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για τους νέους που εγκαταλείπουν μαζικά την πόλη.
Και είναι ο ίδιος δήμαρχος που αφότου πρώτα πήρε τα χρήματα από τις «κακές» και «ληστρικές» τράπεζες και ανακαίνισε μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» σχολεία, μετά κατέβασε τις πινακίδες που παρέπεμπαν σ’ αυτό σε μια προφανή άσκηση επαναστατικής γυμναστικής. Να σημειωθεί δε ότι το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» τιμά μια πολιτικό και εκπαιδευτικό με μακρά πορεία στη δημόσια ζωή, ανεξαρτήτως πολιτικών αποχρώσεων.
Επομένως, η αποκαθήλωση των πινακίδων δεν είναι «ουδέτερη» ή «διοικητική». Είναι μια συμβολική πράξη διαγραφής, μια επιλεκτική λήθη που προσβάλλει τη θεσμική μνήμη και δείχνει πώς ο δήμαρχος αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως χώρο πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι Παιδείας.
Σε κάθε περίπτωση, η εμμονή του δημάρχου να λειτουργεί σαν φρουρός ιδεολογικής καθαρότητας θυμίζει περισσότερο τη δεκαετία του ’80 παρά το 2025 που διανύουμε.
Αλλά η Πάτρα δεν χρειάζεται έναν «κομισάριο» που διώχνει επενδύσεις. Χρειάζεται έναν ηγέτη που μπορεί να ξεχωρίσει τη διαπραγμάτευση από την άρνηση, την ανάπτυξη από τη συνθηματολογία.
Η Πάτρα αξίζει τα καλύτερα. Αξίζει έναν δήμαρχο που θα συνδιαλέγεται, όχι που θα αποκλείει, που θα δημιουργεί, όχι που θα ακυρώνει τα πάντα με όρους επαναστατικής γυμναστικής και απόλυτης αδράνειας.
Και αυτή η αδράνεια κρατά την Πάτρα στάσιμη, την ώρα που ο υπόλοιπος κόσμος προχωρά.”
*Πρόεδρος ΔΕΕΠ ΝΔ Αχαϊας και Α’ Αντιπρόεδρος Επιμελητηρίου Αχαΐας
