Το διαστημικό σκάφος Juno της NASA που εξερευνά το σύστημα του Δία έχει πλησιάσει αρκετές φορές τον Γανυμήδη, το μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία και του ηλιακού συστήματος μας, καταγράφοντας εικόνες και συλλέγοντας πολύτιμα δεδομένα που αποκαλύπτουν ένα ενεργό και σύνθετο γεωατμοσφαιρικά κόσμο στον οποίο όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι διαθέτει ένα υπόγειο ωκεανό άρα βάζει υποψηφιότητα για την παρουσία ζωής.
Ο Γανυμήδης με διάμετρο 5.268 χιλιόμετρα είναι μεγαλύτερος ακόμη και από τον πλανήτη Ερμή και τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα. Ανακαλύφθηκε από τον Γαλιλαίο στις 7 Ιανουαρίου του 1610. Η επιφάνεια του Γανυμήδη είναι ένα μείγμα δύο διαφορετικών τύπων εδαφών. Το ένα είναι πολύ παλιό, με πολλούς κρατήρες και σκοτεινές περιοχές, και ένα νεώτερο με φωτεινές περιοχές σημαδεμένο με ένα εκτεταμένο τόξο ρηγμάτων και ραβδώσεων που έχουν τεκτονική προέλευση αν και οι λεπτομέρειες μας είναι ακόμη άγνωστες. Το σκούρο έδαφος, το οποίο περιλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειας, περιέχει άργιλο και οργανικές ύλες.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της η NASA πολυμελής διεθνής ερευνητική ομάδα μελέτησε δεδομένα που έχει καταγράψει το Juno και διαπίστωσε ότι στην επιφάνεια του Γανυμήδη υπάρχουν αμμωνιακά άλατα και οργανικές ύλες.
«Βρήκαμε τη μεγαλύτερη αφθονία αλάτων και οργανικών ουσιών τόσο σε σκοτεινές όσο και σε φωτεινές περιοχές της επιφάνειας του Γανυμήδη οι οποίες προστατεύονται από το μαγνητικό του πεδίο. Αυτό υποδηλώνει ότι βλέπουμε τα υπολείμματα νερού ενός ωκεανού που βρίσκεται σε μεγάλο βάθος, νερό που έφτασε στην επιφάνεια αυτού του παγωμένου κόσμου» αναφέρει ο Σκοτ Μπόλτον του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο που είναι ο επικεφαλής των ερευνών της αποστολής Juno.
Τον Γανυμήδη θα εξερευνήσει και το σκάφος της αποστολής JUICE του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA). Το σκάφος εκτοξεύτηκε τον περασμένο Απρίλιο και αναμένεται να φτάσει στο Δία σε οκτώ χρόνια με στόχο να εξερευνήσει το γίγαντα αερίου του ηλιακού μας συστήματος καθώς και τα παγωμένα φεγγάρια του, Γανυμήδη, Καλλιστώ και Ευρώπη στα οποία έχει υποδειχθεί η ύπαρξη υπογείων ωκεανών και άρα είναι όλα κόσμοι με πιθανότητα να διαθέτουν ζωή έστω και σε μικροβιακό επίπεδο.
