Συνεχίζεται η μαζική φυγή των Αρμενίων από τα πατρογονικά τους εδάφη στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, στο Αζερμπαϊτζάν.
Σύμφωνα με το νεότερο απολογισμό, που μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων RIA επικαλούμενο την αρμενική κυβέρνηση, έχουν περάσει στην Αρμενία περισσότεροι από 84.700 πρόσφυγες. Στην περιοχή ζούσαν συνολικά 120.000 Αρμένιοι, πράγμα που σημαίνει ότι έχει αποχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος.
Η έξοδος των Αρμενίων από το Καραμπάχ άρχισε μετά από την πτώση της αποσχιστικής κυβέρνησης της περιοχής, την προηγούμενη εβδομάδα.
Η περιοχή, η οποία ελεγχόταν από τους Αρμένιους για τρεις δεκαετίες, καταλήφθηκε από το Αζερμπαϊτζάν την περασμένη εβδομάδα. Βρίσκεται στο επίκεντρο μιας από τις πιο μακροχρόνιες συγκρούσεις στον κόσμο.
Το Ναγκόρνο Καραμπάχ, το οποίο βρίσκεται στην ορεινή περιοχή του Νοτίου Καυκάσου μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Κασπίας Θάλασσας, αναγνωρίζεται διεθνώς ως μέρος του Αζερμπαϊτζάν, αλλά η Αρμενία είχε τον έλεγχο από τη δεκαετία του 1990, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Είχε προχωρήσει στην αυτοανακήρυξη αυτόνομης δημοκρατίας στις αρχές του ’90.
Τέλειωσε το Ναγκόρνο Καραμπάχ για την Αρμενία
Κάτι που όμως οδεύει προς το τέλος του καθώς ο ηγέτης της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Ναγκόρνο Καραμπάχ, Σάμβελ ανακοίνωσε χθες πως υπέγραψε διάταγμα για τη διάλυση όλων των κρατικών θεσμών από την 1η Ιανουαρίου. Η απόφαση ελήφθη στη σκιά της αστραπιαίας νικηφόρας επιχείρησης του Αζερμπαϊτζάν την περασμένη εβδομάδα.
Ο Σαχραμανιάν δήλωσε ότι η απόφαση για τη διάλυση του κράτους «βασίστηκε στην προτεραιότητα της διασφάλισης της φυσικής ασφάλειας και των ζωτικών συμφερόντων του λαού», αναφέροντας τη συμφωνία του Αζερμπαϊτζάν ότι «εξασφαλίζονται δωρεάν, εθελοντικές και απρόσκοπτες μεταφορές στους κατοίκους».
Ενθάρρυνε επίσης τους Αρμένιους από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σήμερα εκτός της περιοχής, να «εξοικειωθούν με τις συνθήκες επανένταξης» στο Αζερμπαϊτζάν.
Το Μπακού και οι αρχές του Καραμπάχ έχουν ξεκινήσει συνομιλίες για το ζήτημα αυτό, ωστόσο, η πλειονότητα των Αρμενίων δεν εμπιστεύεται να συνεχίσει να ζει με ασφάλεια υπό αζέρικη κυριαρχία, με αποτέλεσμα ο αυτόνομος μέχρι χθες θύλακας να αδειάζει από τους Αρμένιους κατοίκους του.
