Της Ρούλας Καλαποθάκου*
Όλα ξεκινάνε από εμάς και καταλήγουν σε εμάς. Αυτή είναι η αρχική και ίσως επιφανειακή άποψη. Για να φτάσεις σε ένα σημείο να μπορέσεις να καταλάβεις την έννοια αυτή έχεις ήδη περάσει από «1000» κύματα που λένε. Η ιδιαιτερότητα του ΕΓΩ είναι πολύ σημαντική έννοια, αλλά και την ίδια στιγμή πολύ παρεξηγημένη. Αλήθεια τι μπορεί να σε κάνει να παθαίνεις κρίσεις πανικού; Ποιο φόβο σου δεν μπορείς να καταλάβεις και να διαχειριστείς;; Γιατί είναι τόσο άσχημη αυτή η αίσθηση; Γιατί φοβάσαι; Φοβάσαι γιατί δεν σε συγχωρείς, φοβάσαι γιατί δεν μπορείς να πεις όχι. Φοβάσαι γιατί αναλαμβάνεις διάφορα, που δεν μπορείς, παραπάνω από αυτά που αντέχεις.
Όχι αυτά που είναι μέσα στην ζωή, θάνατος, αρρώστια, δεν εννοώ αυτά. Φοβάσαι αυτά που εσύ επιλέγεις, όχι για εσένα αλλά για τους άλλους. Για το πώς θα σε κρίνουν, πως θα φανείς σε αυτούς, φίλους, οικογένεια, επαγγελματικός και κοινωνικός περίγυρος. Σπάνια έχω ακούσει και έχω δει ανθρώπους, να λένε έπαθα κρίση πανικού για κάποιο λόγο που πραγματικά αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο. Αλλά γιατί να, δεν ήθελα να πάω εκεί αλλά πήγα γιατί έπρεπε, κάνω μια δουλειά που δεν γουστάρω και με κουράζει ψυχικά, δεν λέω όχι γιατί είναι η οικογένεια μου και τι να κάνω; Γενικά όλα στρέφονται στους άλλους και όχι σε εμάς.
Σκέψου πως αν κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις, αυτό που εσύ νιώθεις, χωρίς να σκεφτείς τι αντίκτυπο θα έχει στους άλλους, τότε θα έχεις βρει το «κουμπί» για να πάψεις να φοβάσαι. Γιατί δεν τολμάς να συμπεριφερθείς έτσι όπως εσύ θες και αγαπάς. Και όχι οι γύρω σου. Κι αν το κάνεις δεν σε συγχωρείς και δεν σε αγαπάς και μετά τρομάζεις. Και θυμώνεις και παιδεύεσαι, γιατί οι προσδοκίες προδίδονται από αυτούς που νομίζεις πως τις έχεις… μάθε να σε αγαπάς, πρώτα εσύ, μάθε να σου λες ναι και στους άλλους όχι.. κοίτα χαμηλά για να μην σκοντάφτεις.
Δες μέσα σου όσο σκοτεινά κι αν νομίζεις ότι είναι. Σίγουρα υπάρχει ένα ΦΩΣ, μια αχτίδα που μόνο εσύ μπορείς να την δεις. Βρες την και θα δεις θα σταματήσεις να φοβάσαι.
