Για χρόνια η Σιάο Χου έβγαζε τα προς το ζην δουλεύοντας στην οικογενειακή επιχείρηση που πρόσφερε θαλάσσιες περιηγήσεις στους τουρίστες που επισκέπτονταν την Ζουσάν, ένα αρχιπέλαγος στις ανατολικές ακτές της ηπειρωτικής Κίνας.
Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η δουλειά της, λόγω εγγύτητας στη θάλασσα, αλλά στους ναούς του όρους Πούτου, ενός από τα τέσσερα ιερά βουνά του Βουδισμού, άρχισε να προσελκύει ένα απροσδόκητα διαφορετικό κοινό.
Την πρώτη φορά που κάποιος της ζήτησε να σκορπίσει τις στάχτες αγαπημένου προσώπου στη θάλασσα μέσα από ένα από τα σκάφη της οικογένειας, η Σιάο Χου αρνήθηκε κατηγορηματικά. Παραδέχεται πως ένιωσε πως «δεν ήταν ευχάριστο» να δουλεύεις με τους νεκρούς.
Ωστόσο, όπως λέει η ίδια, ένας ηλικιωμένος Βουδιστής «με είχε ρωτήσει επανειλημμένως αν μπορούσα να κάνω μια θαλάσσια κηδεία για αυτόν». Μετά από πολλή σκέψη «αποφάσισα να κάνω την επιθυμία του πραγματικότητα».
Τον Μάρτιο του 2022, η Σιάο Χου άφησε την οικογενειακή επιχείρηση ξεκινώντας τη δική της, αξιοποιώντας το ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον του κόσμου για θαλάσσια ταφή. Το σύνηθες είναι να βγαίνει στα ανοιχτά δύο με τρεις φορές την εβδομάδα, ωστόσο κατά περιόδους πραγματοποιεί πάνω από 30 ταφές το μήνα.
Όπως λέει αφότου ο Ζιανγκ Ζεμίν, ο πρώην πρωθυπουργός της Κίνας, επέλεξε οι στάχτες του να σκορπιστούν στον ποταμό Γιανγκτσέ, τον περασμένο Δεκέμβριο, οι αιτήσεις για θαλάσσιες ταφές στην επιχείρησή της έχουν τριπλασιαστεί.
Ο ταφικός συμβολισμός στην Κίνα
Οι περισσότεροι Κινέζοι δεν είναι βουδιστές. Σε ένα πολιτισμό που τιμά με ευλάβεια τους προγόνους, η ταφή στη γη και η εγκατάσταση επιτύμβιας στήλης, θεωρείται εξόχως σημαντικό μέρος της ταφικής τελετουργίας. Η φροντίδα αυτών των χώρων είναι ένας θεμελιώδης τρόπος επίδειξης διαχρονικού σεβασμού σε εκείνους που έχουν φύγει από τη ζωή.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η ραγδαία αστικοποίηση και η δημογραφική γήρανση έχουν οδηγήσει στη δραματική μείωση των χώρων ταφής, ιδίως στις πόλεις, με τις τιμές να έχουν εκτοξευτεί – σε πολλές περιπτώσεις άνω των 100.000 γουάν ($14,550).
Ενδεικτικά, στη Σαγκάη, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν πως, βάσει σημερινής στατιστικής, ο διαθέσιμος χώρος ταφής θα έχει εξαντληθεί μέσα στα επόμενα 15 χρόνια.
Δεδομένης της κατάστασης στα συνωστισμένα κοιμητήρια, η κυβέρνηση άρχισε να ενθαρρύνει τους πολίτες για εναλλακτικές λύσεις ταφής. Το 2021, το ποσοστό καύσης νεκρών έφτασε το 59% (από 47% το 2015), σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών της Κίνας.
Παρόλα αυτά, οι πολίτες συνέχιζαν να θάβουν τις τεφροδόχους με τις στάχτες των αγαπημένων τους σε συμβατικούς τάφους. Κάπως έτσι, οι αρχές πολλών περιοχών άρχισαν να προσφέρουν επιβράβευση σε μετρητά σε όσους επέλεγαν να σκορπίσουν τις στάχτες στη θάλασσα ή να τις θάψουν με «οικολογικό» τρόπο – όπως σε βιοδιασπώμενα δοχεία.
Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν επίσης αρχίσει να προωθούν τον όρο houyang bozang, που σημαίνει «μεγάλη φροντίδα, μικρή κηδεία», υποστηρίζοντας πως ο σεβασμός είναι καλύτερο να επιδεικνύεται στη ζωή παρά μετά θάνατον.
Για όσους επιλέγουν την ταφή στη θάλασσα, το κόστος φτάνει τα 10.000 γουάν – ή τα διπλάσια, αν στην τελετή παρευρεθούν πολλά μέλη της οικογένεριας. Παρόλα αυτά, το κόστος είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με τις συμβατικές κηδείες.
Πηγή: Guardian
