Η Αντεισαγγελέας της Ρόδου στην πρότασή της για το σκάνδαλο στην Πολεοδομία αποδομεί, ένα προς ένα, τα επιχειρήματα περί αδυναμίας καταβολής εγγυήσεων – 30.000 ευρώ για τον 56χρονο και 60.000 ευρώ για τη 48χρονη – αποκαλύπτοντας πλήρη εικόνα της οικονομικής και περιουσιακής τους κατάστασης, όπως προκύπτει από επίσημα έγγραφα, φορολογικά δεδομένα και ελέγχους τραπεζικών και ακίνητων στοιχείων.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της πρότασης που δημοσιεύει το “dimokratiki.gr”, η προσφυγή του 56χρονου αναπληρωτή διευθυντή είναι απολύτως αβάσιμη. Παρότι επικαλείται ότι έχουν δεσμευτεί οι τραπεζικοί του λογαριασμοί, κατασχέθηκε από την οικία του ποσό 28.400 ευρώ.
Το ποσό αυτό φέρεται να προέρχεται από πώληση αγροτεμαχίου, με τίμημα 800.000 ευρώ, εκ των οποίων ο ίδιος εισέπραξε περίπου 130.000 ευρώ με επιταγή.
Η έρευνα αποκαλύπτει ότι η περιουσία του περιλαμβάνει ακίνητα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, ενώ συγγενικά πρόσωπα έλαβαν το υπολειπόμενο ποσό.
Παρότι δηλώνει οικονομική αδυναμία, δεν φέρεται να προσκομίζει ούτε ένα έγγραφο που να αποδεικνύει ότι δεν έχει πρόσβαση στα εν λόγω χρήματα ή δυνατότητα οικονομικής στήριξης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται επίσης η ηθική του στάση: λίγους μήνες μετά την ανάληψη καθηκόντων ως αναπληρωτής διευθυντής, φέρεται να εντάχθηκε, συνειδητά στη λειτουργία της εγκληματικής οργάνωσης.
Από “αδυναμία πληρωμής” σε πολυτελή ακίνητα και οικογενειακή ξενοδοχειακή επιχείρηση
Αντίστοιχα, η προσφυγή της 48χρονης πολιτικού μηχανικού χαρακτηρίζεται απολύτως προσχηματική. Ενώ επικαλείται δανειακές υποχρεώσεις και προβλήματα υγείας, αποκαλύπτεται πως:
• Είναι μέτοχος και διαχειρίστρια σε τεχνικές και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις,
• Συμμετείχε ενεργά σε τροποποιήσεις αδειών για ξενοδοχείο της οικογένειάς της ακόμα και την επομένη της αποφυλάκισής της,
• Κατέχει (ή συγκατέχει) τουλάχιστον 11 ακίνητα μεγάλης αντικειμενικής αξίας,
• Είχε στην κατοχή της μετρητά 37.350 ευρώ, τα οποία αρχικά δεν δικαιολόγησε επαρκώς.
Η Αντεισαγγελέας αναδεικνύει με λεπτομέρεια πως η 48χρονη απέκρυψε από την προσφυγή της τα οικονομικά οφέλη που απορρέουν από τις οικογενειακές τουριστικές επιχειρήσεις στις οποίες έχει ενεργό ρόλο.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΜΗ και της ΔΟΥ Ρόδου, η 48χρονη έχει διατελέσει σύμβουλος και διαχειρίστρια στην ανώνυμη ξενοδοχειακή εταιρεία που εκμεταλλεύεται ξενοδοχείο στην περιοχή των Κολυμπίων.
Μάλιστα, μόλις μία ημέρα μετά την αποφυλάκισή της και λίγες ημέρες πριν υποβάλει την προσχηματική της παραίτηση, ανήρτησε στο ΤΕΕ Δωδεκανήσου αναθεώρηση οικοδομικής άδειας για το ξενοδοχείο, υπογεγραμμένη από την ίδια.
Στην απολογία της, προσκομίζει βεβαίωση του Μητρώου Πραγματικών Δικαιούχων, με την οποία αποδεικνύεται ότι διατηρεί ιδιότητα διευθύνουσας συμβούλου και κατέχει 828 μετοχές, συνολικής αξίας 216.016 ευρώ.
Αξιοσημείωτο είναι πως την 1η Απριλίου 2025, μία ημέρα πριν την προσφυγή της, αναρτήθηκε νέα εκπροσώπηση της εταιρείας με την αδελφή της στη θέση της διαχειρίστριας (σχετικά είχε γράψει και η «δημοκρατική»).
Η χρονική συγκυρία και η σειρά ενεργειών υποδεικνύουν προσχηματικότητα και οργανωμένη προσπάθεια αποσύνδεσης από την επιχείρηση.
Η οικονομική επιφάνεια της 48χρονης ενισχύεται ακόμη περισσότερο από τη συμμετοχή της ως μετόχου με ποσοστό και σε άλλη ξενοδοχειακή εταιρεία, το συνολικό μετοχικό κεφάλαιο της οποίας που ξεπερνά το 1,1 εκατομμύριο ευρώ.
Επιπλέον, για να δικαιολογήσει 37.350 ευρώ που κατασχέθηκαν στην οικία της, επικαλέστηκε ύπαρξη κληρονομιαίας περιουσίας, γεγονός που αποκαλύπτει άλλη μια πηγή εισοδήματος.
Συνολικά, τα στοιχεία συνθέτουν ένα ξεκάθαρο προφίλ εύπορου ατόμου, το οποίο επιχείρησε να παρουσιάσει μία τεχνητή εικόνα οικονομικής αδυναμίας.
Ούτε τα προσχήματα: Παραπλανητικές κινήσεις, κρυφές αλλαγές και “ξεχασμένες” περιουσίες
Η εισαγγελική πρόταση επισημαίνει πως και οι δύο προσφεύγοντες:
• Υπέβαλαν προσφυγές σχεδόν εκπρόθεσμα,
• Δεν αιτήθηκαν ποτέ παράταση για την καταβολή της εγγύησης,
• Δεν συμμορφώθηκαν με τους όρους εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας,
• Ενήργησαν με τρόπο παραπλανητικό, αποκρύπτοντας ή αποφεύγοντας εσκεμμένα την αναφορά στα κρίσιμα οικονομικά τους δεδομένα.
Δομή και στρατηγική
Η εισαγγελική πρόταση, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας: πρόκειται για συγκροτημένη εγκληματική οργάνωση με ιεραρχία, ρόλους και επαναλαμβανόμενη δράση.
Επτά βασικά πρόσωπα –μεταξύ αυτών πέντε υπάλληλοι της Υπηρεσίας Δόμησης Ρόδου και δύο ιδιώτες– φέρονται να συνέστησαν ή εντάχθηκαν σε δομή που εξέδιδε πλαστές ή παράτυπες οικοδομικές άδειες, διεκπεραίωνε υποθέσεις με αντάλλαγμα χρήματα και αλλοίωνε δημόσια έγγραφα. Στόχος: ο παράνομος πλουτισμός.
Ο 56χρονος αναπληρωτής διευθυντής της Υπηρεσίας και η 48χρονη ιδιώτης πολιτικός μηχανικός παρουσιάζονται ως δύο βασικά γρανάζια της μηχανής. Και οι δύο υπερασπίστηκαν πως δεν υπήρξε εγκληματική οργάνωση.
Μηχανισμός με ακρίβεια ρολογιού
Από την αναλυτική καταγραφή προκύπτει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται με χειρουργική ακρίβεια: εντοπίζονταν παλιές, ανενεργές οικοδομικές άδειες και τροποποιούνταν ή επαναχρησιμοποιούνταν παράνομα. Οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι ενέκριναν φακέλους με ψευδή ή τροποποιημένα στοιχεία, ενώ πλαστογραφούνταν και οι σχετικοί φάκελοι στο αρχείο της Υπηρεσίας. Οι ιδιώτες μηχανικοί, μεσάζοντες ουσιαστικά, φρόντιζαν για τη διασύνδεση των πελατών – ξενοδόχων ή επιχειρηματιών – με την «ομάδα» εντός της πολεοδομίας.
Μηνύματα με κωδικούς και «αντιλαβές»
Τα στοιχεία περιλαμβάνουν μηνύματα και τηλεφωνικές συνομιλίες μέσω διαδικτυακών εφαρμογών. Οι φράσεις «του τα έσκασες;», «είναι ο μόνος που δεν έχω δώσει ευρώ» και άλλες κωδικοποιημένες εκφράσεις, δείχνουν την προσπάθεια συγκάλυψης των ενεργειών των μελών. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως μέλη της οργάνωσης, λόγω φόβου από άλλες καταγγελίες, άλλαξαν τακτικές και μείωσαν τις μεταξύ τους επικοινωνίες, επιλέγοντας δια ζώσης επαφές και εφαρμογές με end-to-end κρυπτογράφηση.
Καμία ανοχή, καμία χαλάρωση
Με απόλυτη σαφήνεια, η Αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου ζητά:
• Την τυπική αποδοχή και ουσιαστική απόρριψη των προσφυγών
• Τη διατήρηση των εγγυήσεων ως απολύτως αναγκαίων, αναλογικών και συμβατών με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
Η κρίση είναι αποτέλεσμα πλήρους αξιολόγησης ενδείξεων ενοχής, βαρύτητας πράξεων, αναγκαιότητας εξασφάλισης παρουσίας των κατηγορουμένων, πρόληψης τέλεσης νέων αδικημάτων και του συνολικού προφίλ τους.
Πρόκειται για εισήγηση-σταθμό, που όχι μόνο ρίχνει φως σε σκοτεινά δίκτυα με επίκεντρο δημόσιες υπηρεσίες, αλλά υπενθυμίζει πως η δικαστική λειτουργία, όταν επιτελείται με προσήλωση στα στοιχεία, δεν κάμπτεται από τακτικισμούς και υπεκφυγές.
Ο λόγος πλέον ανήκει στο Δικαστικό Συμβούλιο, που θα πρέπει να σταθμίσει τα δεδομένα, τις προτάσεις και τις αποδείξεις και να αποφανθεί εάν πρόκειται για ένα οργανωμένο παρακράτος μέσα στη Διοίκηση – ή για υπερβολική ερμηνεία δικογραφικού υλικού. Ένα είναι βέβαιο: η υπόθεση δεν θα περάσει απαρατήρητη.
