Οι διαχρονικές έννοιες της “πολιτικής” και της “ηθικής της πολιτικής”, παρότι πέρασαν δυόμιση χιλιάδες από την εποχή που ο Κλεισθένης εδραίωσε τη δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα, δεν έχασαν ποτέ την αξία τους και είναι πάντα ένα ζητούμενο, για την ποιότητα του πολιτεύματος της Δημοκρατίας.
Πρώτος ανέδειξε τη σπουδαιότητα και τη σημασία της ηθικής στην ενάσκηση της πολιτικής ο Σωκράτης. Μέσα από τους Πλατωνικούς διαλόγους, αναφέρεται πως το κύριο καθήκον του πολιτικού είναι, η ηθική διαπαιδαγώγηση του πολίτη. Μέσα από την καλλιέργεια της ηθικής και της ακεραιότητας των πολιτών, βασίζεται η ποιότητα του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Τη σημασία της ηθικής διάστασης στην άσκηση της πολιτικής ανέπτυξε και ανέδειξε πολύ περισσότερο ο Αριστοτέλης. Στην αριστοτελική ηθική απώτερος σκοπός της πολιτικής είναι η ευδαιμονία της κοινωνίας των πολιτών.
Και τούτο επιτυγχάνεται όταν τα έργα των πολιτικών διέπονται από ηθική ακεραιότητα δίνοντας έτσι το παράδειγμα στους πολίτες να ενεργούν και αυτοί ηθικά και καθ’ υπέρβαση της ατομικότητας τους. Έτσι μπορεί να προκύψει, η συλλογική ευδαιμονία.
Ας κάνουμε ένα άλμα στον χρόνο. Υπάρχει σχέση ηθικής και πολιτικής στην σημερινή Ελλάδα; Όχι δεν υπάρχει. Η κατάσταση στην χώρα είναι αδιανόητα κακή. Ξεκινά από τα κόμματα και τους πολιτικούς που πορεύονται με ψεύδη, ύβρεις, αναπόδεικτες καταγγελίες με λάσπη, εξαγγελίες που ποτέ δεν εφαρμόζονται, σχέδια που δεν υπάρχουν.
Όλη αυτή η πρακτική από έναν συρφετό δήθεν πολιτικών που έχουν παραμερίσει εντελώς την ηθική, στηρίζεται από ένα πλήθος Μέσων Ενημέρωσης που εντελώς κομματικοποιημένα συμβάλλουν στην διάδοση του ψεύδους και κάθε άλλης πρακτικής αυτών των πολιτικών. Είναι τα κομματικά ΜΜΕ που επιτίθενται στους πολιτικούς αντιπάλους με κατασκευασμένες κατηγορίες και έχουν επιβάλλει καθημερινά την ευτέλεια ως μοναδικό θέμα συζήτησης στην χώρα.
Αυτή η πραγματικότητα στην πολιτική ζωή της χώρας έχει μεγάλες επιπτώσεις. Ας ξεχωρίσουμε δυο:
α) Η ελληνική κοινωνία παρασυρόμενη από το καθεστώς της σκοτεινής αυτής πολιτικής δράσης, το έχει αποδεχθεί και το θεωρεί κανονικότητα. Δεν διαμαρτύρεται, ούτε ζητά κάτι να αλλάξει.
β) Δημόσια πρόσωπα που παράγουν σημαντικό έργο και απέχουν από αυτή την σκοτεινή πολιτική δράση, γίνονται διαρκώς στόχοι, υπονομεύονται, είναι αυτοί που παρουσιάζονται ως εκπρόσωποι της ανηθικότητας. Και τι βλέπουμε; Πολίτες να τους επιτίθενται παρασυρόμενοι από αυτή την πρακτική. Γιατί οι πολίτες αντί να οδηγούνται προς τα σπουδαία, εγκλωβίζονται στην ασημαντότητα και τα δηλητηριώδη ψεύδη, τα αποδέχονται και τα ανακυκλώνουν.
Το έλλειμμα ηθικής στην σημερινή Ελλάδα, έχει βαρύτατες συνέπειες που δυστυχώς δεν λογαριάζονται από κανέναν. Η Δημοκρατία υπολειτουργεί, κρίσιμα εθνικά θέματα αφήνονται στη τύχη τους, η ελληνική κοινωνία κατευθύνεται προς την ευτέλεια.
Έτσι, η Ελλάδα παραμένει σε πολλούς τομείς μια χώρα καθυστέρησης, που δεν μπορεί να αλλάξει. Το μείζον ερώτημα είναι: Θα μπορούσε τελικά κάτι να αλλάξει; Και πώς;
ΣΗΜ: Η ημερίδα θα μεταδοθεί διαδικτυακά και ζωντανά από το Patra tv την Τετάρτη 26 Απριλίου ώρα 9.30 το βράδυ.
