Υπάρχουν περίπου 20 αρετές που καθορίζουν την ποιότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Να θυμίσω μερικές; Η ευγένεια, η εγκράτεια, το θάρρος, η γενναιοδωρία, η ταπεινότητα, η δικαιοσύνη, η ανοχή, η μεγαλοθυμία… Διαβάζοντας την επιστολή Κωστόπουλου για την οικονομική του πτώση (γιατί σαν άνθρωπος είναι απείρως σε καλύτερη κατάσταση από πριν 10 χρόνια), παρατηρώ έκπληκτος ένα μπαράζ επιθετικών και αφοριστικών σχολίων που (με) σοκάρουν! Ο Κωστόπουλος γράφει: “Τώρα έχω μόνο την εκπομπή στην τηλεόραση για να συντηρήσω την οικογένειά μου και δίνουν λυσσαλέα μάχη να την χάσω και αυτή” (δηλαδή να πεθάνει από την πείνα, αυτός και η οικογένειά του!). Και πως του απαντούν σε αυτή την κραυγή αγωνίας; Καθυβρίζοντάς τον.
Ούτε τώρα, που ο άνθρωπος αυτός είναι καταγής, κάποιοι -ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ- δεν επιστρατεύουν τις αρετές τους για να τον αντιμετωπίσουν. Πού είναι η ανθρώπινη μεγαλοψυχία απέναντι στον ηττημένο άνθρωπο; Πού είναι η μεγαλοθυμία να τον στηρίξεις ακόμα και αν διαφωνείς με την διαδρομή του; Πού είναι η ψυχική δύναμη να του πεις: Δεν με νοιάζει τι έκανες μέχρι τώρα στη ζωή σου. Απλώνω το χέρι μου να σε βοηθήσω να (ξανα)σηκωθείς. Κι όταν σηκωθείς αν κάνεις πάλι τα ίδια δεν με νοιάζει. Δική σου είναι η ζωή, εσύ την καθορίζεις.
Αυτό που βλέπω με τον Π. Κωστόπουλο ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. Περιμένουν στις γωνίες και στις στροφές να λοιδωρήσουν, να βρίσουν ανέξοδα, να ψευδολογήσουν, να λιντζάρουν. Ποιοί; Οι μη έχοντες αρετές… Στο μεταξύ ας μην μπερδεύεται κανείς. Ο καθένας μας είναι όλα όσα έχει κάνει στη ζωή του ανεξάρτητα αν τα κάνει σήμερα. Ο Πελέ δεν παίζει ποδόσφαιρο εδώ και 35 χρόνια αλλά είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής. Ο Τσαρούχης είχε χρόνια να ζωγραφίσει αλλά ήταν ένας σημαντικός ζωγράφος. Εδώ που τα λέμε είναι ακόμα αν και νεκρός. Είμαστε ότι ήδη έχουμε κάνει. Και ο Π. Κωστόπουλος θα είναι πάντα αυτό που πέτυχε. Τι; Αυτό το ξέρει καλύτερα από όλους ο ίδιος. Η δικιά μας ευθύνη -αν είμαστε άνθρωποι- ακόμα και αν απορρίπταμε αυτό που έκανε όταν ήταν στα ντουζένια του, να είμαστε φανατικά μαζί του τώρα στην πτώση του.
