Οι αγρότες είναι πάλι στους δρόμους, κάτι σαν ένα έθιμο αφού αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο. Όμως τόσο οι ίδιοι οι αγρότες, όσο και το πολιτικό μας σύστημα (κυβέρνηση, αντιπολίτευση, Επιμελητήρια κ.α.) έχουν περιφρονήσει τον πρωτογενή τομέα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βιώνει μια τραγική αστυφιλία – ερημοποίηση της περιφέρειας και απώλεια δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να ΜΙΜΗΘΟΥΜΕ την Ολλανδία και το Ισραήλ. Η Ολλανδία έχει έκταση όση το 1/3 της Ελλάδας και είναι η ΔΕΥΤΕΡΗ σε εξαγωγές αγροτικών προϊόντων στον πλανήτη, μετά τις ΗΠΑ! Το ποσό είναι στα 100 δισ. ευρώ ετησίως! Πως το έχει καταφέρει αυτό; Επιλέγοντας τα προϊόντα που παράγει κάθε φορά, με μεγάλους κλήρους και κυρίως με σύγχρονους εξοπλισμούς που βελτιώνουν ποιότητα και αποδόσεις.
Δείτε τώρα τους θλιβερούς για την χώρα μας αριθμούς:
• Η Ολλανδία με 45 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1700 ευρώ ανά στρέμμα.
• Το Ισραήλ με 6 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 1290 ευρώ ανά στρέμμα.
• Η Ελλάδα με 37 εκατ. στρέμματα καλλιεργειών παράγει περίπου σε αξία 190 ευρώ ανά στρέμμα.
Η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα πολιτικές σκοπιμότητες μέσω επιδοτήσεων. Έχει μοιράσει 140 δισ. ευρώ (τα 100 δισ. από την Ευρώπη) όχι για να εκσυγχρονιστούμε αλλά για ψηφοθηρικούς λόγους μόνον.
Μέσα από τον πρωτογενή τομέα, στην Ολλανδία ενισχύονται και κλάδοι όπως οι μεταφορές, τα λιμάνια, η απασχόληση, ενώ τα προϊόντα αφορούν το 21% της συνολικής εξαγωγικής αξίας της χώρας. Περίπου το 55% του ολλανδικού εμπορικού πλεονάσματος προέρχεται από το εμπόριο στα γεωργικά προϊόντα.
Επιπλέον, τα χωριά στην Ολλανδία είναι γεμάτα ζωή και οικονομική ευημερία, σε αντίθεση με την Ελλάδα που δίπλα από τα έρημα χωριά της, εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων έχουν εγκαταλειφθεί.
Το ερώτημα είναι απλό και διατυπώνεται εδώ και πολλά χρόνια όλο και συχνότερα: Για πόσο ακόμη αυτό το εθνικό έγκλημα θα συνεχιστεί; Για πόσο ακόμη η ερημοποίηση της επαρχίας θα καταστρέφει ζωές και περιουσίες;
