Στις 17.00 (ώρα Ελλάδος) η Γαλλική Εθνοσυνέλευση θα ψηφίσει επί της πρότασης δυσπιστίας που έχει κατατεθεί από σύσσωμο – σχεδόν- Νέο Λαϊκό Μέτωπο και τη συμμαχία μεταξύ του Rassemblement National και των Ciottistes, με στόχο την ανατροπή του Μισέλ Μπαρνιέ, μόλις 3 μήνες αφότου διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας από τον Εμανουέλ Μακρόν.
Η Γαλλία έχει περιέλθει σε μια άνευ προηγουμένου πολιτική κρίση τους τελευταίους μήνες, μετά την αιφνιδιαστική απόφαση του Μακρόν να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου και να προχωρήσει σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.
Παρά τη νίκη του Νέου Λαϊκού Μετώπου, ο Γάλλος πρόεδρος αρνήθηκε να ορίσει πρωθυπουργό από την Αριστερά, διορίζοντας τελικά τον Μισέλ Μπαρνιέ τον Σεπτέμβριο στο Ματινιόν. «Όμηρος» της Μαρίν Λε Πεν, καθώς η ίδια έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, ο Μπαρνιέ αντιμετωπίζει ήδη μια -προαναγγελθείσα- πρόταση μομφής για τον προϋπολογισμό.
Οι δύο προτάσεις μομφής κατατέθηκαν τη Δευτέρα στον απόηχο της χρήσης του άρθρου 49.3 του Συντάγματος από τον Πρωθυπουργό για να περάσει το νομοσχέδιο για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης χωρίς ψηφοφορία.
Η Αριστερά επέκρινε την κυβέρνηση για την άσκηση μιας πολιτικής που είχε «εγκριθεί από την κάλπη», ενώ η άκρα Δεξιά υποστήριξε ότι το σχέδιο προϋπολογισμού ήταν «επικίνδυνο, άδικο και τιμωρητικό».
Οι δύο προτάσεις δυσπιστίας υποστηρίζονται από 325 βουλευτές, πολύ περισσότερους από τους 288 που απαιτούνται για να πέσει η κυβέρνηση, κάτι που έχει να συμβεί στη Γαλλία από το 1962 και την παραίτηση της κυβέρνησης Πομπιντού.
Μιλώντας από το Ριάντ, ο Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι «δεν πιστεύει σε μια ψήφο δυσπιστίας», επισημαίνοντας «αφόρητο κυνισμό» από την πλευρά του RN, εάν ενώσει τις ψήφους του με εκείνες του NFP, το οποίο διασύρει τους Λεπενιστές στην πρότασή του, και από την πλευρά των Σοσιαλιστών μια «πλήρη απώλεια προσανατολισμού» για αυτό το «κόμμα της κυβέρνησης». Ο Γάλλος πρόεδρος επιμένει ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί.
Ο δε Μισέλ Μπαρνιέ τόνισε στο TF1 και στο France2 ότι κάθε βουλευτής έχει «μερίδιο ευθύνης», ελπίζοντας ότι «τα ανώτερα συμφέροντα της χώρας» θα υπερισχύσουν.
