Ένα ολόκληρο νεκροταφείο μιας άλλης εποχής έχει αποκαλυφθεί μεσα από τα έργα αποχέτευσης που γινονται στο κέντρο της Ιστιαίας. Αρχικά βγήκε στην επιφάνεια ένας σκελετός σε βάθος μόλις δυο μέτρων. Μετά ένας δεύτερος και στη συνέχεια ένα νεκροταφείο.
Δεν έχουν βρεθεί ωστόσο κάποια ευρήματα που να μας δείχνουν την περίοδο που αφορά το εν λόγω νεκροταφείο.
Η Ιστιαία πάντως έχει μακρά ιστορία με αναφορές κατά τη διάρκεια της Νεολιθικής περιόδου, ενώ αναφέρεται και από τον Όμηρο ως “πολυστάφυλος” κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου στον οποίο μετείχε.
Αργότερα στους περσικούς πολέμους το 480 π.Χ η Ιστιαία λεηλατήθηκε από τα στρατεύματα του Ξέρξη, ύστερα από τη ναυμαχία του Αρτεμισίου. Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων οι πόλεις της Ιστιαίας εντάσσονται στην «Αθηναϊκή Συμμαχία» μέχρι το 446 π.Χ. που αποστατούν.
Η αποστασία τους αυτή τιμωρήθηκε αυστηρά από τους Αθηναίους του Περικλή που επέβαλαν σκληρές ποινές. Πάνω από 2.500 κάτοικοι της Ιστιαίας εξορίστηκαν στη Θεσσαλία και η γη τους μοιράστηκε στους Αθηναίους.
Η επόμενη περίοδος ακμής της Ιστιαίας εμφανίζεται από το 350 πΧ μετά την κυριαρχία των Μακεδόνων στον ελληνικό χώρο και το 310 πΧ με την εύνοια που δείχνει στην περιοχή ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, ολόκληρη η περιοχή περνάει την καλύτερη εποχή της μέχρι τότε ιστορίας της.
Με την εμφάνιση όμως των Ρωμαίων και την παρακμή των Μακεδόνων η περιοχή ερημώνεται και η κατάσταση αυτή διατηρείται κατά τα Βυζαντινά χρόνια, την Ενετοκρατία και το μεγαλύτερο διάστημα της Τουρκοκρατίας.
Η Ιστιαία με το όνομα «Ξηροχώρι» ξανα-αναφέρεται στη θέση που υπάρχει μέχρι σήμερα γύρω στα 1750. Το 1821 στην Ιστιαία δόθηκαν οι πρώτες μάχες για την ανεξαρτησία της Εύβοιας και στις 8 Μαΐου 1821 ήταν η πρώτη πόλη της Εύβοιας που απέκτησε την ελευθερία της και το 1833 προσαρτήθηκε στο νέο Ελληνικό Κράτος μαζί με ολόκληρη την Εύβοια και έγινε η έδρα της επαρχίας που περιλάμβανε σχεδόν ολόκληρη την Βόρεια Εύβοια.
Στη συνέχεια – την πρώτη δεκαετία του 1900- πολλοί κάτοικοι της Ιστιαίας παίρνουν μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα με αρκετά θύματα. Με την Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και την ανταλλαγή των πληθυσμών, πολλοί πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο στην Βόρεια Εύβοια και την περιοχή της Ιστιαίας και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη του τόπου.
