Ο Έλληνας ομογενής Μέρκιουρι Ψυλλάκης είχε πάει για σερφ όταν δέχτηκε την επίθεση του καρχαρία και είχε ακαριαίο θάνατο στην Αυστραλία!
Πρόκειται για τον 57χρονο Μέρκιουρι Ψυλλάκη (Mercury Psillakis), που είχε επιχειρηματική δραστηριότητα και ήταν πατέρας ενός παιδιού.
Ο άνθρωπος που χόρευε με τα κύματα
Η ζωή του Μέρκιουρι Ψυλλάκη ήταν μια «γέφυρα» ανάμεσα σε δύο κόσμους. Γεννημένος στην Αυστραλία, κουβαλούσε μέσα του τη μνήμη και την ταυτότητα της Σύμης, του νησιού των γονιών του. Μεγάλωσε στα βόρεια παράλια του Σίδνεϊ, αλλά οι ιστορίες των γονιών του για το Αιγαίο, τα καΐκια, την αλμύρα και τις πέτρινες ανηφοριές, έγιναν για εκείνον μια «δεύτερη πατρίδα» που έδεσε την ψυχή του με την Ελλάδα.
Μαζί με τον δίδυμο αδερφό του, Μάικ, ανακάλυψαν τον κόσμο του σερφ, όχι απλώς ως ένα άθλημα, αλλά ως έναν τρόπο ζωής. Η σχέση τους με το νερό ήταν μοναδική, καθώς κατασκεύαζαν οι ίδιοι τις σανίδες τους, μαθαίνοντας να φτιάχνουν με τα χέρια τους τα «εργαλεία» της ελευθερίας τους.
Ο Μέρκιουρι γρήγορα έγινε ένας εξαιρετικός σέρφερ, με μια σπάνια ικανότητα να «διαβάζει» το κύμα πριν καν σχηματιστεί. Έμοιαζε να χορεύει με τη θάλασσα, κερδίζοντας τον σεβασμό και τον θαυμασμό ολόκληρης της κοινότητας του Long Reef.
Η επιχειρηματική πλευρά και η δύναμη της κοινότητας
Όμως, ο κόσμος του δεν περιοριζόταν στα κύματα. Ο Μέρκιουρι Ψυλλάκης είχε μια έντονη επιχειρηματική πλευρά. Στο Dee Why και τις γύρω περιοχές, ήταν γνωστός ως ο «plant man», καθώς πουλούσε εξωτικά φυτά, στα οποία έβαζε την ίδια αγάπη και φροντίδα που έδειχνε και για τις σανίδες του.
Πέρα από τα επαγγελματικά του ενδιαφέροντα, ήταν ένας ζεστός και ανοιχτόκαρδος άνθρωπος που πίστευε ακράδαντα στη δύναμη της κοινότητας. Αυτό φάνηκε καθαρά όταν οργάνωσε το «paddle-out» μνημόσυνο για έναν φίλο που είχε χαθεί πρόσφατα.
Σέρφερς μαζεμένοι στη θάλασσα, σχημάτισαν έναν κύκλο και αποχαιρέτησαν τον φίλο τους με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Μια στιγμή που μένει ανεξίτηλη στη μνήμη όσων τον γνώρισαν και μαρτυρά την πίστη του στις ανθρώπινες σχέσεις.
Το οικογενειακό λιμάνι και το τραγικό τέλος
Στην προσωπική του ζωή, ο Μέρκιουρι είχε βρει το λιμάνι του. Παντρεμένος με τη Μαρία και πατέρας μιας μικρής κόρης, την οποία αποκαλούσε «το φως της ζωής του», είχε καταφέρει να συνδυάσει την αδρεναλίνη του σερφ με τη γαλήνη του σπιτιού. Η οικογένειά του ήταν το μεγαλύτερό του κατόρθωμα.
Η μοίρα, όμως, στάθηκε σκληρή και ειρωνική. Λίγες ώρες πριν από τη Γιορτή του Πατέρα, ο άνθρωπος που «δαμάζε» τα κύματα βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν αμείλικτο αντίπαλο. Ένας μεγάλος καρχαρίας εμφανίστηκε απρόσμενα, βάζοντας ένα δραματικό τέλος στη ζωή του, ενός ανθρώπου που ζούσε με πάθος, αγάπη και πίστη στη θάλασσα και τους ανθρώπους της.
