Την απόλυσή του από το κομματικό ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ «Στο Κόκκινο» ανακοίνωσε ο πρώην διευθυντής του σταθμού Νίκος Σβέρκος, αφήνοντας αιχμές ότι «το σχέδιο για την “αποπαρασίτωση” του ραδιοφώνου και της εφημερίδας, για το οποίο καλούσαν οι στενοί συνεργάτες του κ. Κασσελάκη, ξεκινά από εμένα».
Μαζί του, όπως έγραψε στο προφίλ του στο Facebook, απολύθηκα και οι Θεόφιλος Σιχλετίδης, Σπύρος Ραπανάκης και Γιάννης Σμυρλάκης.
«Ο διευθυντής σε προφορική και γραπτή επικοινωνία μας μου πρότεινε να φύγω από την καθημερινή ζώνη και να πάρω εκπομπή το απόγευμα του Σαββάτου και της Κυριακής. Στις ερωτήσεις μου αναφορικά με τους λόγους της απομάκρυνσής μου, δεν έλαβα σαφή απάντηση, καθώς η πρότασή του ήταν τελείως ανορθολογική. Η εκπομπή πήγαινε καλά και δεν έλαβα κανένα παράπονο για την δημοσιογραφική επάρκειά μου» γράφει ο Νίκος Σβέρκος εξηγώντας τι προηγήθηκε.
Ειδική αναφορά κάνει και στον τρόπο της απόλυσής του, μην κρύβοντας την πικρία του, καθώς στον ραδιοφωνικό σταθμό εργάζεται εδώ και 18 χρόνια. «Πέρασα, πλάκα πλάκα, μια ολόκληρη ζωή στο ραδιόφωνο, μέχρι να μου αφαιρεθεί με τον πιο προσβλητικό τρόπο το δικαίωμα να αποχαιρετίσω τους ακροατές και τις ακροάτριες από την εκπομπή».
Να σημειωθεί ότι ο Νίκος Σβέρκος το προηγούμενο διάστημα είχε ασκήσει κριτική στον νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανο Κασσελάκη. Με αφορμή την πρότασή του για stock options στους εργαζόμενους, ο δημοσιογράφος είχε πει ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ λέει όσα έλεγε ο πρωθυπουργός το 2018, ενώ είχε σχολιάσει ότι «οι υποστηρικτές του κυρίου Κασσελάκη ψάχνουν έναν αντί-Μητσοτάκη. Το θέμα είναι όμως πως αν πας να αντιγράψεις ένα μοντέλο, ο κόσμος πάει στο αυθεντικό, όχι στην απομίμηση».
Αναλυτικά η ανάρτησή του Νίκου Σβέρκου
“Στο τέλος της σημερινής μου εκπομπής Στο Κόκκινο 105,5, σε μια μέρα με πολύ έντονη επικαιρότητα, έκανα ό,τι συνηθίζει να κάνει κάθε δημοσιογράφος την Παρασκευή: Να ανανεώνει το ραντεβού με τους ακροατές του για τη Δευτέρα. Και μάλιστα με την υπόσχεση να παρουσιαστεί όλη η επικαιρότητα και το ρεπορτάζ από την πολιτική και κοινωνική ζωή. Θα μεσολαβούσε άλλωστε και η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ…
Σε αυτό το ραντεβού, που κρατάει τόσα χρόνια, δεν θα πάω. Και ούτε θα μπορέσω να εξηγήσω το γιατί. Απλά θα εξαφανιστώ.
Γιατί αυτό επέλεξε η νέα διεύθυνση και διοίκηση του ραδιοφώνου. Να απομακρυνθώ από την εκπομπή που κατέγραφε την δεύτερη μεγαλύτερη ακροαματικότητα του σταθμού μας. είχε δεκάδες χιλιάδες καθημερινούς ακροατές, που μάλιστα τους αύξησε το τελευταίο δίμηνο κατά 15%.
Φαίνεται ότι το σχέδιο για την «αποπαρασίττωση» του ραδιοφώνου και της εφημερίδας, για το οποίο καλουσαν οι στενοί συνεργάτες του κ. Κασσελάκη, ξεκινά από εμένα. Δεν είμαι όμως ο μόνος. Όπως θα μάθετε από τις σχετικές ανακοινώσεις, στο ραδιόφωνο δεν θα ακούγονται πια ούτε εγώ, ούτε χρονικά ο Θεόφιλος Σιχλετίδης, ούτε ο Σπύρος Ραπανάκης, ούτε ο Giannis Smirlakis.
Ο διευθυντής σε προφορική και γραπτή επικοινωνία μας μου πρότεινε να φύγω από την καθημερινή ζώνη και να πάρω εκπομπή το απόγευμα του Σαββάτου και της Κυριακής. Στις ερωτήσεις μου αναφορικά με τους λόγους της απομάκρυνσής μου, δεν έλαβα σαφή απάντηση, καθώς η πρότασή του ήταν τελείως ανορθολογική. Η εκπομπή πήγαινε καλά και δεν έλαβα κανένα παράπονο για την δημοσιογραφική επάρκειά μου.
Τον Νοέμβριο του 2006, πριν από σχεδόν 18 συναπτά έτη, μπήκα στο γιαπί της Σαρρή 19. Ήμουν 21 ετών. Μια ολόκληρη ζωή πέρασα σε αυτό, είτε πίσω από το μικρόφωνο είτε πίσω από έναν υπολογιστή, είτε στο ρεπορτάζ. Ανέλαβα πολλά και κορυφαία πόστα, άλλα πετυχημένα, άλλα αποτυχημένα. Σε όλες τις φάσεις, όμως υπήρχαν πολλές όμορφες στιγμές, αλλά και συγκρούσεις και στεναχώριες.
Πέρασα, πλάκα πλάκα, μια ολόκληρη ζωή στο ραδιόφωνο, μέχρι να μου αφαιρεθεί με τον πιο προσβλητικό τρόπο το δικαίωμα να αποχαιρετίσω τους ακροατές και τις ακροάτριες από την εκπομπή.
Δημοσιογράφος σημαίνει να κάνεις την δουλειά σου με αξιοπρέπεια και τηρώντας την δημοσιογραφική δεοντολογία. Να στέκεσαι ανάμεσα στην κοινωνία και την εξουσία, να καταγράφεις τα γεγονότα, να μιλάς με το θάρρος της γνώμης σου, με την υποκειμενική σου ματιά, χωρίς να υποτιμάς τους συνομιλητές σου και χωρίς να υποκύπτεις σε έξωθεν πιέσεις.
Έτσι θα συνεχίσω, γιατί έτσι θα έκαναν άνθρωποι που πορευτήκαμε μαζί. Ανάμεσά τους δύο, που δεν βρίσκονται στην ζωή: Ο Βαγγέλης Βέκιος, που εκείνο το καλοκαίρι με πήρε τηλέφωνο και ενθάρρυνε ένα άγουρο και άπειρο παιδί, και ο Γιώργος Ανανδρανιστάκης, που στεναχωρήθηκε όταν με «έκλεψε» άλλη εφημερίδα.
Ευχαριστώ όλους και όλες τους συνεργάτες και τις συνεργάτιδες, που κάναμε μαζί αυτές τις εκπομπές. Τεχνικούς, τηλεφωνητές, διοικητικούς. Όσες και όσους φιλοξενήθηκαν στις εκπομπές.
Και τους ακροατές και τις ακροάτριες.
Δεν θα χαθούμε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.”
