Ο κ. Ανδρουλάκης μεθόδευσε στο παρασκήνιο την μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε ένα κόμμα απολύτως ελεγχόμενο από τον ίδιο χωρίς κανένα από τα παλιά ιστορικά του στελέχη.
Το έπραξε με στοχευμένες κινήσεις κινητοποιώντας κομματικούς ψήφους και επιβάλλοντας στην ουσία τα πρόσωπα που ήθελε. Έτσι σήμερα από τους 32 βουλευτές του ελέγχει τους 31. Εξαιρείται μόνον ο προηγούμενος πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου που εκλέγεται χωρίς σταυρό.
Κορυφαία πράξη του αποκλεισμού των ιστορικών στελεχών του κόμματος ήταν η αποβολή του κ. Καστανίδη ο οποίος είχε εκλεγεί (εκλέγεται από το 1981) αλλά ο κ. Ανδρουλάκης τον απέβαλε αφήνοντας την Θεσσαλονίκη χωρίς βουλευτή του ΠΑΣΟΚ.
Μια αντίστοιχη πράξη αλλά πιο “κρυφή” αφορούσε τον κ. Α. Λοβέρδο. Η εκλογή τους ήταν σίγουρη, στον Βόρειο Τομέα Αττικής. Ο κ. Ανδρουλάκης γνωρίζοντας ότι εκλέγεται μόνο ένας, έβαλε την κυρία Μιλένα Αποστολάκη και έδωσε γραμμή να υπερψηφιστεί, όπερ και εγένετο. Ο Α. Λοβέρδος δεν εξελέγη.
Αυτή η τακτική Ανδρουλάκη έγινε σε όλη την χώρα. Για παράδειγμα στην Εύβοια υπήρξε οργή για τέτοιες μεθοδεύσεις που παρέκαμψαν την άδολη λαϊκή βούληση, υποψήφιος κατήγγειλε με σφοδρότητα τις μεθοδεύσεις Ανδρουλάκη (Θ. Τάρτης), και μάλιστα εκεί το ΠΑΣΟΚ στις δεύτερες εκλογές πήρε 2,5% μικρότερο ποσοστό.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ δεν είναι του Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι του Νίκου Ανδρουλάκη. Ωστόσο ο κ. Ανδρουλάκης έχει κρατήσει όλη την “λογική” της δεκαετίας του 80 και μοιάζει χειρότερος παλαιοκομματικός, από αυτούς που απέβαλε στις εκλογές.
Θα κριθεί. Θα δούμε αν έχει το μέγεθος να οδηγήσει ένα εντελώς καινούργιο κόμμα στα ψηλά, ή αν θα ενταθεί η αίσθηση ότι κάτι καινούργιο πρέπει να δημιουργηθεί στην κεντροδεξιά απέναντι στον Κ. Μητσοτάκη, δεδομένου ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούν. Μια αίσθηση που πιθανόν να οδήγησε τον Α. Λοβέρδο στην αποχώρηση από το κόμμα του Ανδρουλάκη.
