Σε εποχές που όλα αμφισβητούνται, όλα είναι ρευστά και όλα ξεχνιούνται γρήγορα, είναι μάλλον πολύ δύσκολο να διατηρηθεί, πόσο μάλλον να μεγαλώνει, μια μορφή της Ορθοδοξίας. Ο Άγιος Παϊσιος, είναι μια τέτοια, μοναδική περίπτωση. Γιατί, σήμερα, 29 χρόνια μετά την κοίμησή του, έχει λάβει σχεδόν θρυλική μορφή και, παρότι σύγχρονος, είναι εξαιρετικά -και ολοένα και περισσότερο- δημοφιλής. Τόσο δημοφιλής, που όχι μόνο ορδές πιστών σπεύδουν να προσκυνήσουν, ζητώντας ένα θαύμα του, αλλά και που έγινε επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά.
Ήταν 11 το πρωί της 12ης Ιουλίου 1994. Ο Γέροντας Παϊσιος, ο πιο γνωστός, ίσως, μοναχός της σύγχρονης εποχής στην Ορθόδοξη Εκκλησία, φεύγει από τη ζωή. Οι θρύλοι γύρω από το όνομά του, από τις διδαχές, τα θαύματα και τις προφητείες του, παίρνουν ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Ηδη, κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα ιστορίες όπως αυτή στην οποία ο Άγιος φέρεται να «αποστόμωσε» πανεπιστημιακό που του ζήτησε να του αποδείξει την ύπαρξη του Θεού, ρωτώντας μια σαύρα που έγνεψε -υποτίθεται- καταφατικά.
Τηλεβιβλιοπώλες και τυχοδιώκτες βλέπουν στο πρόσωπο του δημοφιλέστατου μοναχού που έχει φύγει μια ευκαιρία να κεφαλαιοποιήσουν αυτή την δημοφιλία. Και έτσι αρχίζουν να διαδίδονται λόγια, διδαχές και προφητείες του Αγίου για τη ζωή τα επόμενα χρόνια, μέχρι και για τις σχέσεις της χώρας με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και (φυσικά) την Τουρκία, μέχρι και για την Κωνσταντινούπολη. Του αποδίδονται λόγια που δεν τεκμηριώνεται πάντα ότι είναι δικά του. Ποιος θα τους διαψεύσει, άλλωστε; Είτε κανείς είναι πιστός, είτε όχι, οφείλει να παραδεχθεί ότι ο Παϊσιος πούλαγε, πουλάει και θα πουλάει, όπως φαίνεται.
Βέβαια ο ίδιος ο γέροντας, κάθε άλλο παρά celebrity ήταν. Ασκητικός και ταπεινός, πιο πολύ ήταν γνωστός για τις παρηγορητικές συμβουλές του, αλλά και για τη βαθύτητα, ή τη δύσκολη ερμηνεία των διδαχών του. Γι αυτό και χιλιάδες κόσμου, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έσπευδαν στο λιτό κελί του, στο δάσος της Παναγούδας στο Άγιο Όρος για να τον δουν από κοντά. Η φήμη του διαδιδόταν από στόμα σε στόμα και φούντωνε σαν τη φωτιά που βγαίνει εκτός ελέγχου για εκείνον τον Αγιορείτη μοναχό που έκανε θαύματα και είχε τόσο γλυκό, τόσο ασυνήθιστο λόγο, τόσο ασυνήθιστο χάρισμα. Και οι θαυμαστές του όλο και πλήθαιναν και του πίστωναν θαύματα και προφητείες για τα πάντα. Κάπως έτσι, φαινόταν μονόδρομος η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το 2015, να τον ανακηρύξει Άγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τη μνήμη του να γιορτάζεται στις 12 Ιουλίου.
