Πριν γίνει ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ήταν ένας παίκτης που δεν γέμιζε τα highlights, αλλά “γέμιζε” το παιχνίδι με σκέψη.
Το μυαλό πριν από το ταλέντο
Το 1980 ξεκινά την καριέρα του ως παίκτης της τοπικής ομάδας της πόλης του, της Μπόρατς Τσάτσακ, όπου αγωνίζεται μέχρι το 1984. Στη συνέχεια, με τη φανέλα της Παρτίζαν, ο Ομπράντοβιτς δεν ήταν το πρώτο όνομα στο ρόστερ, αλλά δίπλα σε παίκτες όπως ο Βλάντε Ντίβατς και ο Σάσα Τζόρτζεβιτς είχε έναν πιο “αθόρυβο” ρόλο.
Ήταν ο οργανωτής. Ο παίκτης που διάβαζε τις φάσεις, που καθοδηγούσε, που έβλεπε το παιχνίδι ένα βήμα μπροστά. Δεν ήταν ο σταρ, αλλά εκείνος που έκανε τους σταρ να λειτουργούν.
Την ίδια περίοδο, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς υπήρξε βασικό μέλος της εθνικής Γιουγκοσλαβίας, υπό την καθοδήγηση του Ντούσαν Ίβκοβιτς, συμβάλλοντας σε μία από τις πιο επιτυχημένες εποχές της ομάδας. Κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ το 1989 και το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1990, ενώ είχε ήδη πανηγυρίσει και το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988.
Η απόφαση που άλλαξε την ιστορία
Το δικαστήριο τον έκρινε υπεύθυνο για το θανατηφόρο συμβάν και του επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο ετών. Τελικά, εξέτισε μέρος της ποινής, περίπου οκτώ έως δέκα μήνες, σε αγροτική φυλακή.
Από το μηδέν στην κορυφή
Η Παρτίζαν που ανέλαβε ήταν αποδυναμωμένη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ο Βλάντε Ντίβατς είχε ήδη φύγει για το NBA, ενώ το 1991 αποχώρησε και ο Ζάρκο Πάσπαλι για τον Ολυμπιακό.
Την ίδια στιγμή, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και οι κυρώσεις του ΟΗΕ ανάγκασαν την ομάδα να δίνει όλα τα ευρωπαϊκά της παιχνίδια εκτός έδρας, κυρίως στην Ισπανία. Έτσι, η Παρτίζαν πέρασε όλη τη σεζόν σε συνεχείς μετακινήσεις, χωρίς ουσιαστικά δική της έδρα. Παρ’ όλα αυτά, έχτισε μια νέα ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας, προωθώντας πολλούς παίκτες από τις ακαδημίες, όπως οι Ρέμπρατσα, Ντανίλοβιτς και Κοπρίβιτσα, με ηγέτη τον Τζόρτζεβιτς.
Στην πρώτη του κιόλας χρονιά στον πάγκο, χωρίς προηγούμενη εμπειρία ως head coach, οδηγεί την Παρτίζαν στην κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 1992, νικώντας στον τελικό τη Μπανταλόνα.
Η στιγμή που γεννήθηκε ένας θρύλος
Εκείνη η χρονιά δεν ήταν απλώς μια επιτυχία. Ήταν η αρχή μιας εποχής.
Ο Ομπράντοβιτς δεν “έμαθε” να είναι προπονητής στην πορεία. Τον αναγνώρισαν ως τέτοιο από την πρώτη στιγμή — γιατί στην πραγματικότητα ήταν ήδη.
Η μετάβασή του από παίκτη σε προπονητή δεν ήταν αλλαγή καριέρας. Ήταν εξέλιξη ρόλου.
Και κάπως έτσι, από ένας “αθόρυβος” playmaker, γεννήθηκε ο άνθρωπος που θα κυριαρχούσε στους πάγκους της Ευρώπης για δεκαετίες.
