“Όχι στον οικονομικό στραγγαλισμό και την εξαθλίωση της «Κιβωτού της Αγάπης», άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζομένους, με μόνιμη και πλήρης χρηματοδότηση των προνοιακών Δομών από το κράτος”, λέει το Εργατικό Κέντρο Πάτρας, στην ακόλουθη ανακοίνωση που εξέδωσε:.
“Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας καταγγέλλει τον διαρκή εμπαιγμό από την πλευρά της κυβέρνησης, απέναντι στους εργαζόμενους και στους τρόφιμους του ιδρύματος «Κιβωτός της Αγάπης», που με την πολιτική τους, τους στερούν το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή. Παρά τις επανειλημμένες –εδώ και χρόνια- παρεμβάσεις του κλαδικού σωματείου Εργαζομένων στα Ιδρύματα Υγείας Ιδ. Δικαίου και Ν.Π.Ι.Δ. Ν. Αχαΐας, του Ε.Κ. Πάτρας και της Δημοτικής Αρχής Πάτρας τόσο στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας όσο και στην Περιφέρεια προκειμένου να δοθεί μια οριστική λύση στο ζήτημα της υποχρηματοδότησης του ιδρύματος, όχι μόνο δεν έχει δρομολογηθεί καμία ουσιαστική διέξοδος, άλλα πλέον η «Κιβωτός της Αγάπης» έχει οδηγηθεί σε οικονομική ασφυξία. Οι εργαζόμενοι πληρώνονται με έναντι περίπου έναν χρόνο τώρα και τα παιδιά, τα οποία φιλοξενούνται, δεν απολαμβάνουν αναγκαίες και σύγχρονες παροχές.
Η κυβέρνηση είναι υπόλογη, αφού φέρει ακέραια την ευθύνη για την κάλυψη της χρηματοδότησης των προνοιακών δομών. Αντί αυτού, προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών της, παραπέμπει στην εξεύρεση πόρων μέσα από δωρεές, κληρονομιές, χορηγίες και φιλανθρωπίες λες και οι εργαζόμενοι και τα παιδιά ΑμΕΑ είναι ζητιάνοι. Με απύθμενο θράσος μάλιστα προτάθηκαν ως επιπλέον λύσεις είτε να μεταφερθούν ορισμένα παιδιά σε άλλες δομές (γιατί …είναι πολλά (!) και πρέπει να μειωθεί το κόστος), είτε με έξοδα της Διοίκησης να πραγματοποιηθεί μελέτη βιωσιμότητας. Επίσης προτάθηκε και η λύση της αποασυλoποίησης συμπεριλαμβανομένων και παιδιών με εγκεφαλική παράλυση ή τετραπληγία! Δεν πρόκειται για ατυχείς ή άτοπες δηλώσεις αλλά κυρίαρχες απόψεις, που κινούνται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ και υποστηρίζουν τη λεγόμενη αποϊδρυματοποίηση (εκφράστηκε και επίσημα πρόσφατα από τον ευρωβουλευτή της ΝΔ, Γ. Αυτιά), πίσω από την οποία κρύβεται η στόχευση του κράτους να διώξει το βάρος της ευθύνης της προστασίας των παιδιών και των ανθρώπων με αναπηρίες, μειώνοντας το κόστος και κλείνοντας τέτοιου είδους δομές μετακυλίοντάς το σε ΜΚΟ και ιδιώτες, που ήδη θησαυρίζουν, διευρύνοντας παραπέρα το πεδίο κερδοφορίας τους.
Δε βάζουν στο τραπέζι την κάλυψη των πραγματικών αναγκών αυτών των Δομών, όχι γιατί δε μπορούν, αλλά γιατί δε θέλουν. Καθόλου τυχαία η κυβέρνηση της Ν.Δ., όλες οι προηγούμενες και η Ε.Ε. σταθερά προκρίνουν λύσεις, που υποβιβάζουν παντελώς την ιατροφαρμακευτική, επιστημονική και παιδαγωγική διάσταση της φροντίδας αυτών των παιδιών, καθώς και τους όρους δουλειάς των φροντιστών τους, γιατί λογαριάζουν τα δικαιώματα εργαζομένων και τροφίμων με γνώμονα τη λογική του κόστους – οφέλους.
Σε συνθήκες κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου και πολεμικής προετοιμασίας, είναι βέβαιο ότι ακόμα και οι σημερινές ανεπαρκείς και ελάχιστες υπηρεσίες για παιδιά/ ανθρώπους με αναπηρία και τις οικογένειές τους είναι υπό αμφισβήτηση, την ώρα που εκτοξεύονται οι δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Ήδη, σχεδιάζεται η περικοπή δαπανών για πρόνοια και κοινωνική πολιτική, για ειδική αγωγή και εκπαίδευση, αφού η κυβέρνηση, με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, προχωράει σε ανακατανομή των κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Σχεδόν 2 δις ανακατευθύνονται από την «κοινωνική πολιτική» και την πρόνοια σε πολεμικούς εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία.
Οι άνθρωποι με αναπηρία, οι οικογένειες τους και οι φροντιστές τους αξίζουν και μπορούν να ζήσουν με όσα δικαιούνται και εξασφαλίζονται πλέον στον 21ο αιώνα. Είμαστε στο πλευρό τους και στηρίζουμε τον αγώνα τους κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική όλων των κυβερνήσεων έως τώρα και των επίδοξων «σωτήρων», που όχι μόνο δεν προσφέρουν στήριξη στους ανάπηρους, αλλά τους οδηγούν στον Καιάδα.
Απαιτούμε ΕΔΩ και ΤΩΡΑ την πλήρη χρηματοδότηση της «ΚΙΒΩΤΟΥ ΑΓΑΠΗΣ» και όλων των προνοιακών Δομών, ενταγμένη σε ένα ενιαίο σύστημα Πρόνοιας, αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν, που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες των παιδιών ΑμΕΑ, με φροντιστές τους, τους ίδιους εργαζόμενους που τα φροντίζουν έως τώρα καθώς μόνο έτσι θα έχουν εξασφαλισμένο το ίδιο πλαίσιο αναφοράς και φροντίδας το οποίο είναι κρίσιμο για την ανάπτυξή τους.”
