Από τα 2,1 δισεκατομμύρια των μουσουλμάνων, περί τα 200 εκατομμύρια είναι Σιίτες. Αυτοί ευθύνονται για τις αναταράξεις και τους πολέμους στη Μεση Ανατολή. Είναι χαρακτηριστικό δε ότι στον πόλεμο αυτών των εβδομάδων οι σουνιτικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δέχονται επειθέσεις από ανεξάρτητες σιιτικές ομάδες που χτυπούν και από το Ιράκ. Η σύρραξη δεν έχει κεντρική κατέυθυνση, οι σιιτικές οργανώσεις βομβαρδίζουν χωρίς να περιμένους εντολές. Δρουν μόνες τους,
Τα συστήματα αυτά εντάχθηκαν σε ένα ευρύτερο πλέγμα αεράμυνας, στο οποίο περιλαμβάνεται και το Iron Dome, ενώ στο έδαφος των Εμιράτων αναπτύχθηκαν και Ισραηλινοί στρατιωτικοί για την υποστήριξη της λειτουργίας τους.
Η στρατιωτική αυτή κινητοποίηση έγινε υπό το βάρος μιας εκτεταμένης ιρανικής επίθεσης. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το Ιράν εξαπέλυσε περισσότερους από 500 βαλλιστικούς πυραύλους και περίπου 2.000 drones κατά στόχων στα ΗΑΕ.
Παρά την ένταση των επιθέσεων, η πλειονότητα των απειλών αναχαιτίστηκε, με τα Εμιράτα να αξιοποιούν συνδυασμό αμερικανικών και ισραηλινών συστημάτων.
Η κρίση αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιχειρησιακή δοκιμή της στρατιωτικής σχέσης Ισραήλ–ΗΑΕ μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ το 2020, οι οποίες οδήγησαν στην εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.
Η ένταση με το Ιράν φαίνεται να ενισχύει περαιτέρω αυτή τη συνεργασία, με το Άμπου Ντάμπι να στρέφεται ακόμη περισσότερο προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ για την ασφάλειά του.
Η σύγκρουση ανέδειξε και ένα ευρύτερο πρόβλημα: το υψηλό κόστος των παραδοσιακών συστημάτων αναχαίτισης. Πύραυλοι Patriot και THAAD, που κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια ανά εκτόξευση, χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση φθηνότερων drones.
