Του Δημήτρη Γ. Παλούμπη
Ο Οδοντωτός των Καλαβρύτων δεν μπορεί να γίνει άλλο ένα παράδειγμα εγκατάλειψης των υποδομών
Η αναστολή λειτουργίας του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου Διακοπτό – Καλάβρυτα, λόγω των κατολισθήσεων που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα στο φαράγγι του Βουραϊκού, αποτελεί μια εξέλιξη που προκαλεί εύλογη ανησυχία για το μέλλον ενός από τα σημαντικότερα σύμβολα της Αχαΐας.
Ο Οδοντωτός δεν είναι απλώς μια σιδηροδρομική γραμμή. Είναι ένα μοναδικό έργο μηχανικής, με ιστορία πάνω από 130 χρόνια, που διασχίζει ένα από τα εντυπωσιακότερα φυσικά τοπία της Ευρώπης. Αποτελεί ταυτόχρονα έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του τουρισμού για τα Καλάβρυτα και συνολικά για την ορεινή Αχαΐα.
Η ασφάλεια φυσικά είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την ανάγκη να εξεταστούν οι κατολισθήσεις και να διασφαλιστεί ότι η γραμμή λειτουργεί χωρίς κινδύνους.
Όμως το ζήτημα δεν σταματά εκεί.
Η αναστολή λειτουργίας του Οδοντωτού φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα ευρύτερο πρόβλημα που αφορά συνολικά τον ελληνικό σιδηρόδρομο: τη χρόνια υποχρηματοδότηση και την ανεπαρκή συντήρηση κρίσιμων υποδομών.
Ο Οδοντωτός λειτουργεί σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό γεωλογικό περιβάλλον. Η διέλευση μέσα από το φαράγγι του Βουραϊκού απαιτεί συνεχή παρακολούθηση των πρανών, συστηματικές γεωτεχνικές μελέτες και έργα προστασίας από κατολισθήσεις.
Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε το πρόβλημα όταν εμφανίζεται. Χρειάζεται προληπτικός σχεδιασμός.
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται σήμερα είναι σαφές:
Ποιο είναι το σχέδιο για την επαναλειτουργία της γραμμής;
Οι γεωλογικές μελέτες και τα έργα θωράκισης της υποδομής απαιτούν χρόνο, πόρους και ξεκάθαρη χρηματοδότηση. Οι τοπικές κοινωνίες δικαιούνται να γνωρίζουν ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα και ποια είναι τα επόμενα βήματα.
Η ορεινή Αχαΐα έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια στον τουρισμό τεσσάρων εποχών. Ο Οδοντωτός αποτελεί βασικό στοιχείο αυτής της αναπτυξιακής προσπάθειας. Κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες επιλέγουν τη διαδρομή μέσα από το φαράγγι του Βουραϊκού ως μία από τις σημαντικότερες εμπειρίες που μπορεί να ζήσει κανείς στην Ελλάδα.
Αν η λειτουργία του Οδοντωτού παραμείνει σε αόριστη αναστολή, το πλήγμα για την τοπική οικονομία θα είναι σημαντικό.
Η προστασία και η συντήρηση αυτής της ιστορικής γραμμής δεν αποτελεί μόνο ζήτημα μεταφορών. Είναι ζήτημα ανάπτυξης, πολιτιστικής κληρονομιάς και τοπικής οικονομίας.
Ο Οδοντωτός των Καλαβρύτων δεν πρέπει να γίνει άλλο ένα παράδειγμα εγκατάλειψης υποδομών.
Αντίθετα, πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα σοβαρού σχεδιασμού, με έργα που θα εξασφαλίσουν την ασφαλή λειτουργία του για τις επόμενες δεκαετίες.
Η Αχαΐα αξίζει υποδομές που λειτουργούν, όχι υποδομές που κλείνουν.
*Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών | Διεθνών Σχέσεων & Πολιτικής Οικονομίας
Πρώην Πρόεδρος, Σύλλογος Εμπόρων Ιστορικού Κέντρου Πάτρας
Πολιτευτής Ν. Αχαΐας – Ελληνική Λύση dimitrispaloubis.gr
