Μία εμβληματική μορφή των Καλαβρύτων και ένας από τους αμέτρητους ανθρώπους που σημάδεψε ανεξίτηλα η ναζιστική θηριωδία, ο Σωτήριος Θανόπουλος (1930 -2026), έφυγε από την ζωή.
Ένας ακόμη κρίκος στη μαύρη αλυσίδα της Σφαγής των Καλαβρύτων.
Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα, παιδί του Αντώνιου Θανόπουλου και της Ειρήνης Οικονόμου από την Κλειτορία.Μεγάλωσε μέσα σε μια πολυμελή οικογένεια, με τρία αδέλφια: τον Δημήτρη, που εκτελέστηκε, και τον Γιώργο και τον Βασίλη, που κουβάλησαν κι αυτοί το βάρος της μνήμης, γράφει το kalavrytanews.com.
Ο πατέρας του διατηρούσε μια ακμαία επιχείρηση, ένα μεγάλο κατάστημα υαλοπωλείου και σιδηροπωλείου. Στην επαρχία Καλαβρύτων υπήρχαν μόνο δύο τέτοια μαγαζιά: το δικό μας και του Αντωνόπουλου, του αποκαλούμενου «Χαλκιά», όπως θυμόταν να λέει.
Η ζωή τον έβγαλε νωρίς στα ξένα. Μετανάστευσε στην Αυστραλία, αναζητώντας μια ανάσα μακριά από τα αποκαΐδια της πατρίδας, και αργότερα εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Κι όμως, όσο μακριά κι αν βρέθηκε, τα Καλάβρυτα δεν έφυγαν ποτέ από μέσα του.
Ολόκληρη η πορεία της ζωής του υπήρξε μια σιωπηλή αλλά αδιάψευστη μαρτυρία. Μια διαρκής καταγγελία για το φρικώδες έγκλημα που διέπραξαν οι Γερμανοί στα Καλάβρυτα — ένα έγκλημα που δεν παραγράφεται, γιατί χαράχτηκε σε ανθρώπινες ζωές.
Παρέμεινε αγωνιστής έως την τελευταία του στιγμή και δεν έλειψε ποτέ από καμία εκδήλωση μνήμης, παρών με σώμα και ψυχή, ως χρέος ζωής.
Στις 13 Δεκεμβρίου 1943, η οικογένειά του αποδεκατίστηκε. Ο πατέρας του, Αντώνιος Θανόπουλος, εκτελέστηκε στη Λάκα του Καπή. Ο αδελφός του, Δημήτριος Θανόπουλος, εκτελέστηκε στου Άγριου το κτήμα, στο Σκεπαστό. Και στου Μαγέρου έπεσε νεκρός ο θείος του, Τάκης Οικονόμου.
Από εκείνη τη μέρα και μετά, η ζωή του δεν ήταν απλώς ζωή, ήταν μνήμη, χρέος και μαρτυρία.
