Πλήθος μελετών έχουν υποδείξει ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες παρόμοιες με της Γης και σε κάποια φάση υπήρχε ένας ωκεανός στον πλανήτη. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι αυτός ο ωκεανός ήταν τόσο μεγάλος όσο ο Αρκτικός Ωκεανός.
Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει στη διαπίστωση ότι υπήρχαν κάποτε λίμνες και ποταμούς εγείροντας το ερώτημα κατά πόσο ο πλανήτης θα μπορούσε να είχε κάποτε συνθήκες για υποστήριξη ζωής. Ωστόσο, πολλά παραμένουν αβέβαια σχετικά με το πόσο ο Κόκκινος Πλανήτης ήταν κάποτε… μπλε.
Στη νέα μελέτη οι επιστήμονες ανέλυσαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από διάφορες κάμερες σε δορυφόρους και σκάφη που μελετούν τον Άρη, συμπεριλαμβανομένων των ESA ExoMars Trace Gas Orbiter, ESA Mars Express και NASA Mars Reconnaissance Orbiter.
«Μαζί αυτά τα όργανα λειτουργούν σαν γεωλογική μηχανή του χρόνου βοηθώντας μας να ανακατασκευάσουμε τις παλαιότερες συνθήκες του πλανήτη» δήλωσε ο Ιγκνάτιους Αργκαντέστρια πλανητικός γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία και κύριος συγγραφέας της μελέτης. Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στο νοτιοανατολικό τμήμα ενός φαραγγιού μήκους 1,000 χιλιομέτρων που ονομάζεται Coprates Chasma, μέρος του Valles Marineris, του μεγαλύτερου συστήματος φαραγγιών στον Άρη, που εκτείνεται για πάνω από 4,000 χιλιόμετρα κατά μήκος του ισημερινού του πλανήτη.
Τα αρειανά δέλτα
Συγκεκριμένα μελέτησαν γεωλογικές δομές γνωστές ως scarp-faced deposits στο κατώτερο τμήμα του Coprates Chasma. Είναι κωνικοί σχηματισμοί από άμμο και υλικό που δημιουργούνται όπου ποταμοί χύνονται σε ωκεανούς. Παρόλο που σήμερα αυτά τα αρχαία δέλτα ποταμών καλύπτονται από αμμοθύελες διαμορφωμένες από τον άνεμο η αρχική τους μορφή παραμένει αναγνωρίσιμη.
Όλες οι scarp-faced deposits που εντόπισαν οι επιστήμονες βρέθηκαν στο ίδιο εύρος υψομέτρων σε βάθος 3,650 έως 3,750 μέτρα στον Valles Marineris και τις βόρειες χαμηλές περιοχές. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκαν περίπου πριν από 3,37 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ερευνητές πρότειναν ότι αυτές οι δομές αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία αρχαίας ακτής. Συνολικά, εκτίμησαν ότι ο Άρης κάποτε διέθετε έναν ωκεανό στο βόρειο ημισφαίριο, τουλάχιστον τόσο μεγάλο όσο ο Αρκτικός Ωκεανός στη Γη.
«Το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι ο Άρης μπορεί να διατηρούσε σταθερό νερό στην επιφάνεια σε πλανητική κλίμακα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από ό,τι πιστεύαμε. Το νερό στον Άρη ίσως να σχημάτιζε συνδεδεμένα συστήματα σε τεράστιες αποστάσεις, αντί να υπάρχει μόνο σε απομονωμένες λίμνες. Η συνεισφορά της μελέτης μας είναι ότι παρέχει μια νέα γεωλογική γραμμή αποδείξεων που βοηθά να προσδιορίσουμε πού μπορεί να βρισκόταν η ακτή και πόσο ψηλά έφτανε το νερό» λέει ο Αργκαντέστρια.
Στο μέλλον οι ερευνητές σχεδιάζουν να εξετάσουν τη σύνθεση των αρχαίων αρειανών εδαφών κάτι που θα μπορούσε να ρίξει φως στον τρόπο διάβρωσης από το νερό.
