Μόνο όταν υποχωρήσει η διαφθορά θ’ ανασάνει η Ελλάδα, άλλος δρόμος δεν υπάρχει!

του Νίκου Νικολόπουλου (*)

Το οικονομικό κατάντημα της Ελλάδας στον κατά καιρούς δημόσιο διάλογο, δεν απαντάται δυστυχώς στην ολότητά του, γιατί υπεισέρχονται πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, αλλά και θηριώδη αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα. Μοιραία προκαλείται σύγχυση, που υποβοηθείται από μεγάλη μερίδα κατευθυνόμενων ΜΜΕ κι έτσι επικρατεί εν τέλει συσκότιση, οι ευθύνες επιμερίζονται και χάνεται η ουσία…

Ουσία είναι ότι στα χρόνια της μεταπολίτευσης, με διάφορους τρόπους, ό,τι σήμερα οφείλει η χώρα, έχει κλαπεί στο μεγαλύτερο ποσοστό του από μερικές χιλιάδες οικογένειες, που έχουν παρκάρει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε ξένες τράπεζες, off shore εταιρείες και φορολογικούς παραδείσους.

Το δυστύχημα είναι ότι ο απλός κόσμος δεν μπορεί να συλλάβει το ιλιγγιώδες μέγεθος της κλεψιάς. Κοιτάζει μόνο την καμπούρα του και τον μικρόκοσμό του.

Αν βρει δουλειά, αν φοροδιαφύγει με ψίχουλα, αν πάρει το επίδομα ή κάτι τις παραπάνω στο μισθό, αν σβήσει την κλήση, αν διακανονίσει την οφειλή στη ΔΕΗ ή τύχει ανοχής και ευσπλαχνίας, αν μεταθέσει τον φαντάρο γιο του, αν γιατρευτεί με το ελάχιστο κόστος γιατί θα πέσει σε καλό και τίμιο γιατρό κ.ο.κ.

Όλα αυτά, όμως, είναι ένα απειροελάχιστο στίγμα στο μεγάλο κάδρο της διαφθοράς. Αντίθετα από τον στενόμυαλο, δυστυχώς, μικρόκοσμο της καθημερινότητας, υπάρχει μια κάστα που επί δεκαετίες λυμαίνεται τον τόπο:

Μεγαλονταβαντζήδες, μιντιάρχες, μεγαλοεργολάβοι, πολυεθνικές, μεγαλοτραπεζίτες, χοντροδιαφεύγουσες επιχειρήσεις, κόμματα και πολιτικοί, μεγαλομεσάζοντες και ακόμη κάποιες άλλες κατηγορίες υφαρπάζουν το συντριπτικά μεγάλο ποσοστό του δημόσιου πλούτου.

Αυτή είναι η αλήθεια και πραγματικότητα. Αφήσαμε το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου να χαθεί στη λήθη του χρόνου. Για τις τεράστιες μίζες των εξοπλιστικών αρκεσθήκαμε στην «ενδεικτική» τιμωρία του Άκη. Οι ληστείες των Δημόσιων και Ολυμπιακών έργων έχουν μείνει ατιμώρητες. Το σκάνδαλο της Siemens είναι χαμένο στον πολυδαίδαλο λαβύρινθο της Δικαιοσύνης.

Η Πατρίδα δεινοπαθεί, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού υποφέρει. Κι έρχεται η ώρα που δίδεται μια ευκαιρία. Η ευκαιρία, με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis, ν’ αναδυθεί η πολιτική τάξη από τα τάρταρα της ανυποληψίας λίγο ψηλότερα. Και σιγά-σιγά, δείχνοντας αποφασιστικότητα και ξεριζώνοντας παθογένειες του παρελθόντος, να βγάλει το κεφάλι της έξω από το νερό.

Πώς, λοιπόν, λέμε ότι κάθε προσπάθεια για κάθαρση οδηγεί «σε καθεστώς αγκύλωσης την κοινοβουλευτική ζωή»; Από πότε μια τέτοια προσπάθεια «παράγει τοξικά αποτελέσματα»;

Γιατί η αντιπολίτευση ναρκοθετεί κάθε προσπάθεια διερεύνησης υποθέσεων που αφορούν κορυφαία στελέχη της;

Γιατί σήμερα δεν αντιδρούμε όπως «χθες»;

Η εμπέδωση μιας ανεκτής κανονικότητας στην Ελλάδα περνάει από έναν μόνο δρόμο, που είναι διαφορετικός από την «οδό» των ανωτέρω  ισχυρισμών και αντιλήψεων. Αρκεί μόνο να σκεφθούμε πόσα μνημόνια έφεραν οι ληστείες, οι κλεψιές και οι ρεμούλες. Κι αρκεί να πιστέψουμε ότι είναι πολύ περισσότερα αυτά που πρέπει να επιστραφούν στα κρατικά ταμεία από τους νταβαντζήδες. Σωστά δεσμεύονται οι λογαριασμοί τους και αναζητούνται τα κλεμμένα όπου γης κι οφείλουμε να είναι αδιάκοπος ο αγώνας μέχρι ν΄ αναγκασθούν να φέρουν όλο τον κλεμμένο ιδρώτα του λαού πίσω!

 

 

(*) Ο Νίκος Νικολόπουλος είναι ανεξάρτητος Βουλευτής Νομού Αχαΐας και Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος

 

Πηγή: 
http://molonoti.gr

Δείτε επίσης