Πάτρα: Σε μια πόλη 300.000 κατοίκων υπάρχουν 8 βίντεο κλαμπ

Όταν την δεκαετία του 80 εμφανίστηκε στην αγορά το βίντεο και η βιντεοταινία ουκ ολίγοι Πατρινοί, Αιγιώτες κ.α. έβγαιναν από τα βίντεο κλαμπ με... τσάντες έχοντας ενοικιάσει 5 και 6 ταινίες για Σαββατοκύριακο. Ήταν τέτοια η μόδα ώστε δημιουργήθηκαν αμέσως και εταιρείες παραγωγής ταινιών που γυρίζονταν σε 3-4 ημέρες και η διάθεσή τους γινόταν αποκλειστικά στα βίντεο κλαμπ. Ακόμη και... Δελτία Ειδήσεων κυκλοφορούσαν στα βίντεο κλαμπ επειδή δεν υπήρχε ιδιωτική τηλεόραση και έτσι αντιμετωπιζόταν η "προπαγάνδα της κυβερνητικής ΕΡΤ" (πατέντα Γ. Καρατζαφέρη αυτό).

Ενώ θα νόμιζε κανείς ότι η Πάτρα γέμισε βίντεο κλαμπ τότε η αλήθεια είναι ότι το ρεκορ το έχει το 2004. Τότε σε όλη την πόλη υπήρχαν κοντά στα 100 καταστήματα ενοικίασης αλλά η χρονιά αυτή ήταν και η τελευταία της ακμής τους. Τότε άρχισε ο κατήφορος.

Οι αιτίες που το βίντεο κλαμπ κατατροπώθηκε είναι κατά σειράν:

- ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ. Άρχισαν να βάζουν ταινίες για το σπίτι με 1000 δρχ παρακαλώ με αποτέλεσμα ένα μεγάλο κοινό να τις προτιμά αφού του έμεναν, οπότε έκανε και συλλογή.

- ΟΙ... ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ. Ξαφνικά στους κεντρικούς δρόμους της κάθε πόλης κυρίως Αφρικανοί πουλούσαν ταινίες πρώτης προβολής, μερικές νωρίτερα και από τις κινηματογραφικές αίθουσες.

- ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Εδώ μιλάμε για τσουνάμι αφού πρώτα χάθηκε το πελατολόγειο των πορνό ταινιών (στο Διαδίκτυο είναι τσάμπα) και στη συνέχεια χάθηκε η νεολαία που κατεβάζει όποια ταινία θέλει όποτε θέλει.

- Η ΚΑΛΩΔΙΑΚΗ. Στην αρχή δεν ήταν ισχυρόςαντίπαλος γιατί ήταν ακριβή. Σήμερα όμως με 30-35 ευρώ το μήνα σου δίνει ταινίες, συν αγώνες, συν... πορνό οπότε μάλλον συμφέρει.

Ένα ερώτημα είναι: Θα κλείσει και το τελυταίο βίντεο κλαμπ; ΟΧΙ λένε όσοι τα υπερασπίζονται και φέρνουν για παράδειγμα τις ΗΠΑ όπου ακόμα λειτουργούν. Ένα δεύτερο ερώτημα είναι: Ποιοι επιμένουν να ενοικιάζουν βιντεοταινίες; Αυτοί οι πελάτες είναι τριών κατηγοριών. Οι ρομαντικοί που θέλουν να συζητούν την ταινία στο βίντεο κλαμπ και να απολαμβάνουν την διαδικασία, οι αναποφάσιστοι που δεν ξέρουν τι ακριβώς θέλουν και στο βίντεο κλαμπ το ψάχνουν και αυτοί που ξέρουν ακριβώς τι θέλουν και ένα βίντεοκλαμπ τους εξυπηρετεί άμεσα.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ

Εννοείται ότι οι πρώτοι ρομαντικοί είναι αυτοί που κρατούν ακόμη επιχειρήσεις βιντεοταινιών γιατί είναι σίγουρο ότι δεν έχουν κέρδη. Μια ταινία κοστίζει 45-60 ευρώ, δηλαδή θα πρέπει να ενοικιαστεί 30 φορές για να βγάλει το κόστος αγοράς. Επειδή όμως πωλείται πακέτο με άλλες 7 (συνήθως μετριότερες ταινίες ή και κακές), η καλή ταινία θα πρέπει να ενοικιαστεί περισσότερες φορές για να καλύψει και των ζημία όσων δεν ενοικιαστούν 30 φορές!

Ακόμη οι φθορές έχουν κόστος: Ταινίες που χάνονται, που καταστρεφονται, που ο πελάτης μετακόμισε και δεν την έφερε ποτέ. Θέλετε και το πιο χειρότερο; Η ταινία που αγοράστηκε 60 ευρώ, ένα - δυο χρόνια μετά θα πωλείται στην Ομόνοια προς 1 ευρώ, δηλαδή στο βίντεο κλαμπ το πανάκριβο εμπόρευμα απαξιώνεται σχεδόν ολικά και δεν αξίζει κάτι...

Σημειώστε ότι προ κρίσης η ετήσια πτώση του τζίρου ήταν 25%, τα τελευταία τρία χρόνια όμως έχουμε πτώση 40% το χρόνο και ενώ όλα τα έξοδα (φόροι κυρίως) ανεβαίνουν.

Από τα 8 βίντεο κλαμπ της Πάτρας τα 4 προσφέρουν και κάτι άλλο (καφέ, ιντερνετ) και μόνο τα 4 είναι αμιγώς βίντεο κλαμπ. Συνήθως είναι δουλειά - πάρεργο, δηλαδή ο ιδιοκτήτης του βίντεο κλαμπ κάνει και μια πρώτη δουλειά για να βγει οικονομικά και το βίντεο κλαμπ είναι η δεύτερη.

INFO: Ο Στάθης Ψάλτης έχει χαρακτηριστεί ως ο βασιλιάς της βιντεοταινίας. Πρόκειται για το πιο μεγάλο ψέμα γιατί δεν γύρισε ποτέ ούτε μια τέτοια ταινία. Η αλήθεια είναι ότι γύρισε όλες κι όλες 12 ταινίες που και οι 12 βγήκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τι "πλήρωσε" ο Ψάλτης; Ότι κυριάρχησε την δεκαετία του 80 στην ελληνική κωμωδία (δηλαδή όταν εμφανίστηκε και η βιντεοταινία) και του βγήκε το όνομα